ตั้งท้องมา 41สัปดาห์แล้วค่ะ (เลยกำหนดมา1สัปดาห์)
ลูกชายของแม่ยังไม่ยอมออกมาดูโลกเลย สงสัยในพุงแม่จะสบายจริงๆ
จากตอนแรกเราก็ชิลล์ ลุ้นๆว่าลูกจะคลอดคริสต์มาสไม๊น๊า สุดท้ายก็ไม่
ผ่านไปอีกวันก็แล้ว สองวัน สามวัน จนเลยกำหนดมาหลายๆวันเข้าก็เริ่มจะเครียด
เริ่มกังวลไปหมดซะทุกอย่าง ว่า...
ลูกจะยังสบายดีอยู่ไม๊น๊อ ?
ลูกจะยังสบายดีอยู่ไม๊น๊อ ?
ตอนนี้ลูกจะตัวใหญ่แค่ไหนแล้ว จะใหญ่เกินกว่าที่แม่จะคลอดเองได้ไม๊ ?
รกจะเสื่อมรึยัง ลูกจะยังได้สารอาหารอยู่ไม๊ ?
น้ำคร่ำจะลดรึยัง ลูกจะสำลักน้ำคร่ำรึเปล่า ?
สายสะดือจะพันคอลูกไม๊ ?
เริ่มจะไม่สนุกกับการตั้งครรภ์แล้ว กลัวลูกจะไม่ปลอดภัย
ทั้งที่หลายๆคนที่นี่ก็ให้กำลังใจ ว่ายังอยู่ในช่วงปลอดภัย (คือยังไม่เกิน 42วีค)
บางคนก็เกินเป็นสัปดาห์ เราอ่านในกรุ๊ปแม่ๆที่นี่ เค้าก็เกินกำหนดเหมือนเราหลายคน
สุดท้ายลูกก็คลอดออกมาปลอดภัย
ที่รักก็ให้กำลังใจเราตลอด บอกว่า เราอย่าคิดมาก เพื่อนของที่รักคนนึง
เพิ่งคลอดไปต้นสัปดาห์ เค้าคลอดตอน 42วีค กะอีก2วัน
เพิ่งคลอดไปต้นสัปดาห์ เค้าคลอดตอน 42วีค กะอีก2วัน
คือคลอดหลังจาก หมอเร่งคลอดไปแล้ว 5วัน ลูกออกมาแข็งแรงสมบูรณ์ดี
.
.
.
สิ่งที่เราทำได้ตอนนี้ก็คือรอ และระหว่างรอนี้ก็ต้องสังเกตการดิ้นของลูก
ว่าลูกยังดิ้นดีเหมือนเดิมอยู่ไม๊ ถ้าดิ้นน้อยลง หรือหลายเงียบไป
ว่าลูกยังดิ้นดีเหมือนเดิมอยู่ไม๊ ถ้าดิ้นน้อยลง หรือหลายเงียบไป
ต้องติดต่อทางโรงพยาบาลทันที
และนี่ก็เป็นกำลังใจอย่างนึงของเรา ในทุกๆวันที่รอ
เพราะลูกดิ้นกระจายมากๆ แล้วก็เหมือนว่าลูกจะพยายามปลอบใจแม่ด้วย
เพราะลูกดิ้นกระจายมากๆ แล้วก็เหมือนว่าลูกจะพยายามปลอบใจแม่ด้วย
หลายครั้งที่เรารู้สึกกังวล นอนไม่หลับ ห่วงลูกในท้อง
ลูกก็จะถีบขึ้นมาแรงๆ ให้เรารู้สึก เหมือนบอกเราว่า แม่ครับผมยังสบายดีนะครับ
ขนาดตอนพิมพ์ไดอะรี่อยู่นี่ ลูกก็ดิ้นไม่หยุดเลย :)
ที่เดนมาร์ก จะต่างจากเมืองไทย หรืออเมริกา (เท่าที่รู้มานะ)
คือจะให้การคลอดเป็นไปตามธรรมชาติมากที่สุด คือจะให้รอจนกว่าลูกจะออกมาเอง
ไม่ไปเร่งเค้า หรือไปรีบผ่าออกก่่อน (อย่างเมืองไทย เกิน40วีคก็ผ่าออกหมดแล้ว)
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ต้องมั่นใจว่า ทั้งลูกในท้องและแม่ แข็งแรงดี และรอได้
โดยปกติแล้ว ถ้าไม่เกิดการเจ็บคลอดเองตามธรรมชาติ ภายใน 41สัปดาห์กับอีก3วัน
ถึงจะทำการเร่งคลอด โดยจะไม่ให้การตั้งครรภ์เกิน 42สัปดาห์แน่นอน
เราเอง ถึงจะกังวลมากมาย แต่ก็รู้สึกว่า อีกไม่นานแล้วนะ เราใกล้จะได้เจอกันแล้ว
พรุ่งนี้ (อาทิตย์ 28ธันวา) เรามีนัดกับทางโรงพยาบาล (ถ้าไม่เจ็บคลอดเองซะก่อนน๊า)
เข้าไปตรวจวัดอัตรการหายใจของลูก ดูว่าลูกยังแข็งแรงดีอยู่ไม๊ ด้วยเครื่อง CTG
แล้วมิดไวฟ์จะตรวจดูความหนาของปากมดลูก แล้วก็ดูว่าปากมดลูกเปิดรึยัง
แล้วมิดไวฟ์จะตรวจดูความหนาของปากมดลูก แล้วก็ดูว่าปากมดลูกเปิดรึยัง
ดูปริมาณน้ำคร่ำ และประเมิณว่า ควรจะเร่งคลอดเลยไม๊ หรือต้องผ่าออก หรือจะยังไงต่อไป
เราตื่นเต้นมากเลย แล้วก็ค่อนข้างกลัวเหมือนกัน
เราตื่นเต้นมากเลย แล้วก็ค่อนข้างกลัวเหมือนกัน
เพราะถ้าต้องเร่งคลอดจริงๆ เราได้ยินมาว่าจะปวดกว่าเจ็บท้องเองหลายเท่า
.
.
.
ตอนนี้ก็เริ่มทำใจไว้หน่อยๆ แล้วว่าอาจจะโดนเร่งคลอด (Induction)
เลยลองหาข้อมูลเตรียมตัวไว้ ว่ามีวิธีเร่งคลอดยังไงบ้าง
- Sweeping Membrane คือจะเอานิ้วเข้าไปเขี่ยเปิดกระตุ้นที่ปากมดลูก
วิธีนี้จะช่วยกระตุ้นให้เกิดการบีบตัวของมดลูก (อาจจะได้ผล หรือไม่ได้ผล)
- Using prostagladins เหน็บยาเร่งคลอด
- Rupturing membrane การเจาะน้ำคร่ำ ก็ช่วยกระตุ้นให้เกิดการบีบตัวของมดลูก
- Using oxytocin ให้ฮอร์โมนช่วยในการบีบตัวมดลูก
ขั้นตอนทั้งหมดนี้ ต้องอยู่ในการดูแลของแพทย์
และต้องติดเครื่องวัดอัตราการหายใจของลูกไว้ตลอดเวลา
ถ้าทั้งหมด ทั้งมวลแล้วไม่เวิร์ค คือลูกอาจออกเองไม่ได้ติดหัว ติดไหล่ สายสะดือพัน
หรืออัตรการเต้นหัวใจลดลง สุดท้ายก็คงต้องผ่าออก (Cesarean section)
.
.
.
แต่ก็มีตัวช่วย ให้เกิดการเร่งคลอดตามธรรมชาติอยู่บ้างเหมือนกัน
พอเราเลยกำหนดมาเยอะๆ เพื่อนๆหลายคนก็เริ่มเป็นห่วง แวะมาบอกเทคนิคกันเพียบ
เช่น ให้เดินเยอะๆ ให้กินอาหารเผ็ดๆ บ้างก็บอกให้กินสัปปะรด
แล้วที่สำคัญ บอกให้กุ๊กกิ๊กกันกับแฟน หรือให้กระตุ้นหัวนม อะกิ๊วกิ๊วววว ^^'
ขั้นตอนทั้งหมดนี้ ต้องอยู่ในการดูแลของแพทย์
และต้องติดเครื่องวัดอัตราการหายใจของลูกไว้ตลอดเวลา
ถ้าทั้งหมด ทั้งมวลแล้วไม่เวิร์ค คือลูกอาจออกเองไม่ได้ติดหัว ติดไหล่ สายสะดือพัน
หรืออัตรการเต้นหัวใจลดลง สุดท้ายก็คงต้องผ่าออก (Cesarean section)
.
.
.
แต่ก็มีตัวช่วย ให้เกิดการเร่งคลอดตามธรรมชาติอยู่บ้างเหมือนกัน
พอเราเลยกำหนดมาเยอะๆ เพื่อนๆหลายคนก็เริ่มเป็นห่วง แวะมาบอกเทคนิคกันเพียบ
เช่น ให้เดินเยอะๆ ให้กินอาหารเผ็ดๆ บ้างก็บอกให้กินสัปปะรด
แล้วที่สำคัญ บอกให้กุ๊กกิ๊กกันกับแฟน หรือให้กระตุ้นหัวนม อะกิ๊วกิ๊วววว ^^'
ปิดท้ายด้วยรูปล่าสุดของ คุณแม่ค่ะ
พรุ่งนี้นัดหมอ คงมีอะไรมาอัพเดทเพิ่มเติมนะคะ
ขอบคุณทุกกำลังใจเหมือนเดิมค่ะ
ลุ้น ๆๆๆๆ
No comments:
Post a Comment