Week 38

ป๊อปแป๊บๆ จะครบกำหนดคลอดซะละ เร๊วววเร็วเน๊าะ
เราก็เริ่มตื่นเต้นนิดๆละ ช่วงนี้ก็พยายามอ่่าน ว่าอาการของคนจะคลอดเป็นยังไง
ในกรุ๊ปแม่ๆของคนเดนส์ก็แชร์กันเยอะ เราก็ตามเก็บข้อมูลตลอด
แต่เราก็ยังไม่มีวี่แววอะไรทั้งสิ้น ไม่ท้องแข็งเลย ไม่ปวดท้องน้อย ไม่ปวดบั้นท้ายอะไร งิ

พูดถึงกรุ๊ปแม่ๆ ก็ขอเปรียบเทียบ ความแตกต่างกันซักหน่อย (ซึ่งต่างกันมากกกก)

เราเองเป็นสมาชิกกรุ๊ปของทั้งคนเดนมาร์กและคนไทย ของไทยก็คลับมะเมียธันวา

กรุ๊ปแม่ๆคนไทย ส่วนใหญ่ที่อ่าน จะนิยมผ่าคลอดกันเยอะ ผ่าตามฤกษ์ด้วย
แต่ก็มีหลายท่านที่อยากคลอดเอง พอถึงเวลาหมอก็ให้ยาเร่งคลอด แล้วสุดท้ายก็ผ่าอยู่ดี 

เราว่า มันก็ดีเป็นการย่นระยะเวลา แล้วก็สะดวก รวดเร็ว แน่นอน และค่านิยมด้วย(มั้ง)

ส่วนคนเดนมาร์ก เท่าที่อ่านจากในกรุ๊ป จะไม่ชอบการผ่าเอามากๆ
ถ้ามีเคสไหนต้องผ่าด้วยความผิดปกติอะไรทั้งหลายแหล่ แม่ๆในกรุ๊ปก็จะมาบ่น
คือที่นี่จะเน้นให้คลอดแบบธรรมชาติมากกว่า รอให้เจ็บท้องเอง
ถ้าเจ็บท้องคลอด ก็ต้องให้เจ็บ 10ชม. 20ชม.ก็รอ ถ้าไม่จำเป็นหมอก็ไม่ให้ยาเร่งคลอดอะไร
(แต่แน่นอน มีบล็อคหลังช่วยนะ ไม่ได้โหดขนาดไม่มีตัวช่วยอะไรขนาดนั้น)
ส่วนนึงก็คงด้วยค่าหมอค่าทำคลอดที่นี่รัฐออกให้หมด เลยอยากให้คลอดเองมากกว่าด้วยเปล่า
เพราะถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ก็ไม่อยากให้ผ่าคลอด เพราะรัฐก็ต้องรับภาระค่าใช้จ่ายเยอะ 

ก็น่าคิดอยู่เหมือนกัน 

ส่วนตัวเราเองแล้ว อย่างที่บอกไปแต่แรกว่า ตั้งใจอยากคลอดธรรมชาติ 

(แต่ถ้าเกิดปัญหา คลอดเองไม่ได้ ก็ไม่ได้กลัวการผ่าแต่อย่างใด แล้วแต่แพทย์พิจารณา)
อยากคลอดเอง แต่ก็กลัวๆเหมือนกัน กลัวจะทนความเจ็บไม่ไหว
แต่ถ้าถามว่าพร้อมไม๊ ก็พร้อมนะ  ทุกคนก็ผ่านมันมาได้  

เราก็ต้องผ่านมันมาได้เหมือนกันสิเน๊อะ ^^'

.
.

.

อัพเดทพุงคุณแม่ วีคนี้ซักหน่อย 

พุงก็โตขึ้นๆ วัดรอบพุงได้ 41นิ้วแล้ว โอวมายก็อด เพิ่มเอาๆ
ใหญ่ขึ้นแต่พุงจริงๆ ส่วนน้ำหนักยังเท่าเดิม อยู่ที่60กิโล (ขึ้นมาจากก่อนท้อง10กิโล)
น้ำหนักนี่ไม่ขึ้นมาเลย ตั้งแต่วีคที่ 32-33 อยู่ที่เดิมยังไงยังงั้น ทั้งที่กินก็เยอะ
แต่ไปเจอมิดไวฟ์มา ก็ไม่ได้พูดอะไรถึงเรื่องน้ำหนัก ดูแค่ว่าลูกโตตามเกณฑ์ไม๊แค่นั้น
ถ้าลูกโตตามเกณฑ์ดี น้ำหนักแม่ ไม่สำคัญเลย จะลด หรือจะเพิ่ม

  

ส่วนท้องก็แตกลายตามระเบียบ มาตั้งแต่วีค 31 ช่วงนั้นก็ประคองๆ แตกนิดๆ ไม่กี่ริ้ว
ก็ทาครีม ทาออยเท่าที่จะทำได้ แต่ก็รู้ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรมาก
หาข้อมูลทางการแพทย์ อ่านดู ก็ได้รู้ว่าเป็นที่กรรมพันธุ์ด้วย ผิวแต่ละคนก็ต่างกัน
อย่างเราผิวบางอยู่แล้ว แล้วมามี๊ก็แตกเหมือนกัน ทั้งๆที่โปะมาทุกครีม
เราก็เลยไม่ได้อะไรกับมันมาก แตกก็แตก รอให้มีลูกให้เรียบร้อย ค่อยไปทำเลเซอร์ทีเดียว 

แตกก็แตกไป แต่อย่าคันแล้วกัน ซึ่งก็โชคดี ที่เราไม่คันพุงเลย
พอเริ่มจะมีอาการยิบๆปุ๊บ เปลี่ยนเสื้อเลย (เสื้อบางตัวทำให้คัน) แล้วก็ทาครีม ก็หาย 

รอบพุง 41นิ้ว วัดเมื่อตอน 38สัปดาห์ กับอีก 5วัน

แม่พุงโย้

ถ่ายวันนี้ 38w 5d

ออกแต่พุง (กะหน้านิโหน่ย ^^')

อาการคุณแม่ท้องโย้

สัปดาห์นี้ ฮอร์โมนเปลี่ยนอีกแล้ว ซึ่งเปลี่ยนไปในทางที่ดีมากๆ เย้
หลังจากบ่นเรื่อง อาการ SPD (เจ็บหัวหน่าว) ไปสอง-สามสัปดาห์เต็มๆ
เข้าวีคนี้ อาการดีขึ้นมากๆ จากที่พีคสุดๆ ในวีคที่แล้ว ตอนนั้นเจ็บตลอดเวลา
จะลุก จะนั่ง จะนอน จะยืน จะเดิน  บางวันปวดแทบเดินไม่ได้เลย จนจิตตกไปแล้วว่า
นี่ขนาดยังไม่เจ็บท้องคลอดยังปวดขนาดนี้ ถ้ามาเจ็บคลอดอีกเราจะทำยังไงเนี่ย ตายแน่ๆ

นึกว่า อาการจะยิ่งแย่ลง ถ้ายิ่งใกล้กำหนดคลอดขึ้น (คิดไปเองว่าเจ็บเพราะลูกตัวใหญ่)
แต่เปล่าเลย วีคนี้ เดินได้สบายปร๋อ ลุก นั่งยืน ก็สบายตัวขึ้น
ก็ยังเจ็บอยู่บ้างแหละนะ แต่ไม่มากแล้ว ไม่เจ็บตลอดเวลา เปลี่ยนท่าก็หาย
อย่างที่มิดไวฟ์บอกเลย เคสเรา ไม่ได้เกี่ยวกับปัญหาเชิงกรานเรา หรือขนาดตัวลูก
มันอยู่ที่ฮอร์โมนล้วนๆ

แล้วนอนได้นานมากขึ้น สบายมากขึ้น พลิกตัวตอนนอน ยังเจ็บหัวหนาวอยู่
ถ้าค่อยๆพลิกก็โอเค แล้วก็ตื่นมาฉี่น้อยลง คืนนึงก็ประมาณ 3รอบ เราถือว่าโอเคเลย   

รวมๆคือ วีคนี้สบายๆ ไปไหนมาไหนได้ปกติ ยังขับรถไปเองทุกที่ เหมือนเดิม 

นัดพบมิดไวฟ์ (38w 5d)

วันนี้ (11.12.14) ก็ไปพบมิดไวฟ์ตามนัดเหมือนเดิม
ตรวจฉี่ ตรวจความดัน อยู่ที่ 128/78 ทุกอย่างปกติหมด
ถามมิดไวฟ์ว่า พอจะบอกได้ไม๊ว่าเราจะคลอดตามกำหนดรึเปล่า หรือคลอดก่อน/หลัง
มิดไวฟ์ตอบไม่ได้ แต่บอกว่าจากสถิติแล้ว ท้องแรกส่วนใหญ่จะคลอดตอนเลยกำหนด
แต่ก็อย่าได้กังวลไป ตราบใดที่ลูกยังแข็งแรงดี ยืนยันว่าคลอดได้แน่ๆ
เราเองกลัวว่า ถ้าคลอดช้ากว่ากำหนด ลูกจะตัวใหญ่ไป ทำให้คลอดลำบาก
ว่าแล้วมิดไวฟ์ก็ให้เราขึ้นเตียง ตรวจดูขนาดลูกซักหน่อย ก็เริ่มจากวัดขนาดมดลูก
แล้วก็ดูขนาดลูก บอกว่า ตอนนี้น้ำหนักลูกน่าจะประมาณ 3,100กรัม แล้วนะ
แต่ก็บอกว่า ดูแล้วลูกเราตอนคลอดน่าจะอยู่ที่ประมาณ 3,500กรัม ไม่ใหญ่ไปแน่นอน
อีกอย่างนึงที่เรากังวล คือว่า เชิงกรานเราจะเล็กไปรึเปล่า จะคลอดลูกเองได้ไม๊
มิดไวฟ์บอกว่า ดูจากรูปร่างเรา เราไม่ได้เตี้ย ส่วนสูงขนาดนี้ บวกกับการที่
หัวลูกลงไปอยู่ที่อุ้งเชิงกรานแล้ว ก็บอกได้ส่วนนึงว่า เป็นสัญญาณที่ดี น่าจะคลอดเองได้
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ไม่สามารถบอกได้ 100%อ่ะโน๊ะ ถึงเวลาก็จะรู้เอง 

แล้วปิดท้ายด้วยการฟังเสียงหัวใจลูกเต้น มิดไวฟ์ก็เอาเครื่องมืดฟังเสียงมาทาบพุง
ก็ได้ยินเสียงหัวใจเต้น ตุบๆๆๆๆๆ ที่ฟังเมื่อไหร่ก็มีความสุขเมื่อนั้น ระหว่างนี้ก็คุยกันไปด้วย
มิดไวฟ์ถามเราว่า สังเกตลูกว่าดิ้นทุกวันรึเปล่า เราบอก ดิ้นทุกวันเลย ดิ้นแรงดีด้วย
เท่านั้นแหละ พูดยังไม่ทันขาดคำ ลูกชายขอโชว์ออฟ ขยับตัวแรงๆสองที
มิดไวฟ์ขำเลย บอกว่า แน่ะเบบี้เปลี่ยนท่าโชว์ซะละ ต้องขยับที่ฟังเสียงหัวใจตามเลย

 

   

 

ปิดท้าย ด้วยเรื่องขำๆ ของว่าที่คุณพ่อ 

พอเราหามิดไวฟ์เสร็จ ก็ส่งข้อความไปหาที่รักสั้นๆ
ไม่อยากรบกวนเพราะรู้ว่า เธอกำลังประชุมอยู่
ส่งไปบอกแค่ว่า "ลูกชายแข็งแรงดี น้ำหนัก 3.1กิโล"
แล้วก่อนหน้านี้ ได้ส่งรูป(โรมิโอ)ให้กัน 

ที่รักบอก ตอนเห็นโทรศัพท์เตือนว่ามีข้อความเข้าก็ตกใจมาก
ไม่ได้อ่านแบบละเอียด เพราะประชุมอยู่ เห็นแค่ว่า มีส่งรูปมา กับข้อความว่า
ลูกแข็งแรง น้ำหนักสามกิโลกว่า เท่านั้นแหละ ที่รักคิดว่า เราคลอดแล้ว!!!
แบบช็อคไปประมาณ 10วินาที แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า อ่อ วันนี้เราไปหามิดไวฟ์มานี่เอง
แล้วรูปที่ส่งมา ก็ไม่ใช่รูปลูก เป็นรูปโรมิโอ

5555