41w1d Update :: HBD to me

วันนี้เรามีนัดไปโรงพยาบาล ไปตรวจครรภ์ เพราะเลยกำหนดมา 1สัปดาห์แล้ว 

เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับเลย กังวลๆ อย่างที่เขียนไปในไดหน้าที่แล้ว

ตอนเช้าตื่นมา ที่รักหันมาบอกว่า "สุขสันต์วันเกิด" วันนี้เป็นวันเกิดเราด้วย 

ขอบใจมากน๊า ขอบใจเพื่อนๆพี่น้อง ทุกคนด้วย ที่ส่งข้อความมาอวยพรวันเกิดค่ะ
ของขวัญวันเกิดปีนี้ไม่ได้อยากได้อะไรเลย อยากรู้แค่ว่าลูกในท้องแข็งแรง ปลอดภัยดี 

เท่านั้นจริงๆ (ส่วนที่รักให้ของขวัญชิ้นใหญ่มาแล้ว เป็นไอแพด รวมกับตอนคริสต์มาส) 

เช้านี้อากาศดี แดดออก แต่หนาวๆหน่อย -5c

ทานมื้อเช้ากันง่ายๆ พร้อมกับมีธงเดนมาร์กตั้งบนโต๊ะ เป็นสัญลักษณ์วันเกิด ^^

สายๆหน่อย ชวนกันพาโรมิโอไปเดินเล่น เพราะอากาศดีด้วย 

แล้วเราก็อยากเดินเยอะๆด้วย เผื่อจะไปกระตุ้นให้คลอดเร็วขึ้น อิอิ 

ประมาณเที่ยงกว่าๆ ก็ออกจากบ้านอีกที ไปโรงพยาบาลตามนัด 

คนเดนมาร์กบอกว่า ถ้าอากาศดีในวันเกิดใคร แสดงว่าปีที่ผ่านมา คนๆนั้นเป็นคนดี อ๊ะ แน่นอน กิกิกิ 

ระหว่างทางขับรถไปโรงพยาบาล ก็เครียดๆ ลุ้นๆ 

เพราะหาอ่านจากในเน็ทเยอะด้วย กลัวไปหมด กลัวลูกไม่โอเค 

ที่รัก ก็รู้สึกได้ ให้กำลังใจเราตลอดทาง  

ระหว่างนั่งรอหมอเรียก กับกำลังใจคนสำคัญ

กำลังใจเต็มร้อยครับ

มาวันนี้ โชคดีจริงๆ ได้เจอมิดไวฟ์ คนที่ตรวจเราประจำอยู่เวรพอดี 

มาถึงก็ไม่ต้องพูดอะไรมากเลย เพราะเรารู้จักกันเป็นอย่างดี 

ก่อนอื่นก็ให้เราขึ้นเตียง ใส่เข็มขัดรัดพุง วัดอัตราการเต้นของหัวใจลูก 

วัดการบีบตัวของมดลูก แล้วก็นับจำนวนลูกดิ้น ด้วยเครื่อง CTG 

เรานอนวัด อยู่นานเหมือนกัน ประมาณ 45นาที 

มิดไวฟ์เข้ามาดูผล พร้อมกับวัดความดันเรา อยู่ที่ 110/70 (ถ้าจำไม่ผิด) 

ทุกอย่างออกมาปกติหมด ลูกแข็งแรง สมบูรณ์ดีมาก ไม่มีอะไรน่าห่วง 

โอเคทุกอย่างเลยครัซ

จากนั้น เราก็เข้าห้องน้ำไปตรวจปัสสาวะ ตามปกติ

แล้วก็ มาขึ้นเตียงอีกรอบ รอบนี้ มิดไวฟ์จะตรวจภายใน 

ดูว่าปากมดลูกเปิดบ้างรึยัง

เรานี่ เตรียมใจไว้เลย ว่าปากมดลูกยังไม่เปิดแน่ๆ เพราะไม่มีอาการอะไรเลยซักนิ๊ดดด

มิดไวฟ์ตรวจภายใน แล้วก็บอกว่า ปากมดลูกเปิด 2 ซม. แล้วนะ 

แถมคลำเจอหัวลูกด้วย ฮ่าๆ เค้าอยู่ในท่าที่พร้อมออกแล้ว
เพียงแต่รอเวลาเท่านั้น ว่าเค้าอยากจะออกมาเมื่อไหร่ 

จากนั้นก็วัดดูขนาดลูก ตอนนี้อยู่ที่ประมาณ 3400กรัม (ประมาณๆเอานะ)

ซึ่งเป็นขนาดที่ดีมาก ตอนแรกเรานี่กังวลสุดๆ กลัวว่าลูกจะตัวใหญ่ไป

ทีนี้ก็มีหวังละ ว่าเราจะคลอดน้องเองได้  

หลังจากนั้น มิดไวฟ์ก็นัดว่า ถ้าลูกยังไม่คลอดวันสองวันนี้ 

ก็จะนัดมาให้ยาเร่งคลอด วันที่ 31ธันวา เวลา5โมงเย็น แล้วก็ให้กลับนอนที่บ้านคืนนึง

แล้วคาดว่า อาจจะได้คลอดวันที่ 1มกรา  

แต่ทั้งนี้ ทั้งนั้น ระหว่างนี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้น๊า 

เราอาจจะเจ็บท้องคลอดเองขึ้นมาก่อน  

ซึ่งเรากะที่รักก็ภาวนาให้เป็นอย่างนั้นละกัน :) 

.

.

.

ออกจากร.พ. แวะทานมื้อเที่ยง กันที่ร้าน Joe & the Juice เหมือนเดิม

ก่อนจะซื้อกับข้าวมาตุนไว้ที่บ้าน 

สี่โมงครึ่ง ครอบครัวที่รักแวะมาหาเราแป๊บนึง เอาของขวัญวันเกิดมาให้ 

แล้วก็อยู่ทานชา กาแฟ กับขนมเแคลล์ที่เราทำไว้ ตั้งแต่เมื่อคิน 

ดีใจที่ทุกคนชอบ ^^ ช่วงหลังมานี่ ระหว่างรอคลอด เราทำขนมเยอะมากเลย 

ที่รักถึงกับบ่นว่า น้ำหนักขึ้นมาแล้ว 3กิโล (อ้าว ใครบอกให้กินล่ะ โน๊ะ อิอิ)

ส่วนเรา น้ำหนักยังคงเท่าเดิมมานานละ หกสิบกิโลนิดๆ ไม่ขึ้นไปกว่านี้เลย

อร่อย กิงกิง 

ส่วนเย็นวันนี้ ที่รักตั้งใจอย่างมาก อยากเข้าครัว ทำมื้อเย็นให้เราทาน 

เนื่องในวันเกิดของเรา เย้ๆ นานๆทีปีหนจริงๆ 

ที่รักบอกว่า คิดเอาไว้ตอนแรกว่าหรือจะพาไปทานข้างนอกดี

แต่คิดว่าถ้าทำให้เอง น่าจะพิเศษมากกว่า เลยตัดสินใจทำเนื้ออบ 

แบบอบนานมากๆในเตา ใช้เวลาสามชม.ครึ่ง เนื้อที่ได้นุ่มแทบละลาย อร่อยสุดๆ

ถูกใจว่าที่คุณแม่มากๆ วันก่อนเพิ่งบ่นอยากทานเสต็ก อยากทานเนื้อ ที่รักจัดให้สมใจเลย 

  

ตั้งใจมาก

สุกกำลังดี ท้องแบบนี้อย่าทานดิบมาก ดูจิๆ เนื้อนุ่ม ชุ่ม อิอิ ทำกันเอง ชมกันเอง ตามสูตร

  

วันนี้เป็นวันเกิดที่เรียบง่าย และมีความสุขมากๆ 

ดีใจที่ได้ลูกว่า ลูกแข็งแรง สมบูรณ์ดี 

และผลตรวจออกมาโอเคทุกอย่าง มาลุ้นกันต่อว่า จะคลอดเร็วๆนี้ไม๊ 

แต่ยังไงซะก็ใกล้จะได้เจอกันแล้วล่ะเน๊อะ

^^