10things not to say to overdued preggy

แวะมาอัพเดทไดอะรี่ก่อนคลอดซักนิด

มีเรื่องจะเม๊าท์ตัวเองให้อ่าน...


เมื่อคืน ตื่นมาเข้าห้องน้ำซักตีสี่ แล้วก็นอนต่อไม่หลับละ เลยนอนเล่นหาอ่านนู่นนี่ไปเรื่อย
เกี่ยวกับ ตั้งท้องเลยกำหนดคลอดนี่แหละ ไปเจอเวบที่เนกกาทีฟหน่อย
พออ่านไปก็หลอนตัวเองไป บวกกับหลายๆวันมานี้
เราได้ฟังคนรอบข้างพูดย้ำๆ ถามย้ำๆ ว่าคลอดรึยัง น่าจะคลอดได้แล้วนะ
ท้องนานไปแล้วรึเปล่า จะโดนเร่งคลอดไม๊เนี่ย เจ็บมากเลยนะ บลาๆๆๆ
ทำไมไม่ให้สามีช่วยล่ะ ต้องเดินเยอะๆนะ ต้องทำนั่นสิ ต้องทำนี่สิ

แรกๆเราก็ชิลล์นะ เลยกำหนดมาสองสามวันขำๆ ไปกับทุกคนด้วย
แต่พอมันมากๆเข้า นี่เลยกำหนดมาสิบวันแล้ว ได้ยินคนรอบข้างย้ำทุกวันๆ
เราเข้าใจนะ และไม่ได้โกรธใครเลย เพราะรู้ว่าทุกคนเป็นห่วง และหวังดีกับเราจริงๆ
แล้ว เค้าก็ไม่ได้มารู้ด้วยว่า เราได้ยินแบบนี้มาทุกวัน
ย้ำๆ เรื่องเดิมๆ มาสิบวันแล้ว วันละเป็นสิบคน มันก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ

ก็เลยนอยด์ๆ โพสสเตตัสไปบนเฟสบุ๊คด้วย หลายคนยิ่งห่วงใหญ่เลย ขอโทษค๊าบ
พอดีว่าที่รักก็ตื่นมาเข้าห้องน้ำเหมือนกันพอดี
แล้วเห็นเราไม่นอน เลยถามเราว่า เราเป็นยังไงบ้าง โอเคไม๊
เท่านั้นแหละ ดราม่าใส่เลย น้ำตาคลอ กระซิกๆ (ฮอร์โมนคนท้องใช่ไม๊ กิกิ)
ที่รักยิ่งตกใจเลย แบบเราเป็นอะไร ร้องไห้ทำไม ทั้งที่ปกติเราpositive กับการท้องมากๆ
เราเลยเล่าให้ที่รักฟัง ที่รักเข้าใจเรามากๆ แล้วก็เครียดตามเราไปด้วย ไม่อยากให้เราคิดมาก
สรุปกลายเป็นว่า ที่รักก็ไม่ได้นอนต่อเลย นอนปลอบเรา ลูบหัว ลูบหลังเราอยู่เป็นชม.
จนเราหลับไปอีกรอบ

ตื่นมาอีกที สิบโมง คิดได้ว่า เราจะเครียดไปทำไมกับคำพูด กับข้อความคนอื่น
ดูคนที่อยู่ข้างเราตรงนี้สิ เป็นกำลังใจให้เราตลอด เข้าใจเรา
แล้วเค้าต้องมาเครียดกับเรา มันแฟร์กับเค้าแล้วหรอ นึกถึงหน้ามามี๊กับป๋าเราขึ้นมาเลย
ถ้าท่านรู้ว่าเราเครียดแบบนี้ ท่านจะยิ่งเครียดไปกับเรามากแค่ไหน
เท่านี้ท่านทั้งสอง ก็ลุ้นตามเราไปทุกวันอยู่แล้ว ปกติมี๊กะป๋าต้องขึ้นไร่แล้วนะ
แต่นี่ยังรอฟังข่าวจากเราทุกวัน มามี๊ไม่เคยเร่ง ไม่เคยกดดัน บอกตลอดว่าทำใจสบายๆ
เค้ารอฤกษ์มาเกิดของเค้าเอง จริงๆ มันเท่านี้แหละที่เราควรจะแคร์

อีกอย่าง หมอก็คอนเฟิร์มว่าลูกแข็งแรงสมบูรณ์ดีมาก 

แล้วอีกไม่นานเราก็จะได้เจอกันแล้ว
จริงๆ ตั้งท้อง 37-42สัปดาห์ ก็ยังถือว่าอยู่ในเทอมนะ 

ไม่ได้เกินกำหนดอะไร




.

.

.

ตลกดีว่า พอดีไปเจอบล็อคของคนนึง
เค้าเขียนเกี่ยวกับว่า เรื่อง10เรื่อง ที่ไม่ควรพูดกับคนท้องเกินกำหนด
เราอ่านแล้ว เออ ใช่เลยอ่ะ 555...




1.  No news / No baby yet?
Well this is fairly obvious by the fact that i’m still pregnant or on the phone to you. 

No, I didn’t secretly have the baby and not tell you since 

you last phoned to ask yesterday!

2. Any twinges / signs of labour?
When I have had signs, its been a false alarm. 

This is frustrating enough without having to explain it to every man and their dog. 

Last time I had no signs whatsoever even 2 hours before I went into full on labour. 

This time I have had loads of signs and still have no baby. 

I have discovered my signs mean NOTHING!

3. I think they’ll come on (insert date).
Is this supposed to make me feel better? You think, based on nothing, that they will come on a random date you’ve plucked out of the air. I’ll look forward to that and pencil it in the diary then! Especially annoying when the original dates people had guessed have all passed and everyone just starts guessing again!

4. Baby will come when they are ready.
Oh really, I never knew it worked like that. That makes me feel loads better because I thought I’d be pregnant forever! I know you are trying to help, but it doesn’t make me feel any better when I want them to come NOW!

5. Enjoy your rest / sleep while you can.
I have a toddler to entertain. I have work to do. I am up to pee about 100 times a night. I cannot get comfy sitting, and can’t stand up for long periods of time either. Sitting on the sofa or lying in bed isn’t even comfy any more. I wake up in the night and cannot get back to sleep for hours. I am kept awake with about 10 different aches and pains. Not really that much of a rest is it?

6. Should you really be going there / doing that?
(In response to me saying we are going anywhere like the supermarket / shops / for a walk.) I cannot stay locked up every day. I cannot sit on the sofa all day long. The waiting is driving me crazy and if I don’t get out or do things around the house I may well explode.

7. Oh my god you are huge / massive / look like you are going to pop etc.
Am I? I hadn’t noticed. What do people expect you to respond when they say  this?! Feeling this uncomfortable is not fun as it is without people telling you how ridiculously large you look.

8. Ooooh this baby is going to be a big one then.
Thanks for that. I’m not scared enough of how big baby is going to grow – this really helps!!

9. Eat this / do that to induce labour.
I’ve tried everything. Everything. I now give up on home remedies and will accept that I’m not going to be able to influence it!

10. Let me know the second you start in labour!
Errr….. No! Unless you are immediate family who will be looking after my other daughter you will find out when the baby is born. When I am in labour do you think I will want to be sat texting everyone I know to update them on progress? No. I will be focussing on coping with the pain!

Link:
http://thismummy.com/10-things-not-to-say-to-someone-who-is-overdue/



:-P







แล้ววันนี้ ที่รักทำทุกอย่างเพื่อให้เราสบายใจ จริงๆ
ขอบคุณมากๆเลยน๊า

ช่วงสองสามวันมานี้ เราสองคนก็กังวลกันเกินไปด้วยแหละ
เรานี่ไม่กล้าไปไหนไกลๆ หรือนัดกับใครที่ไหนเลย
ที่รักก็ไม่กล้าทิ้งเราให้อยู่บ้านคนเดียว กลัวถ้าเกิดเจ็บท้องขึ้นมาจะทำยังไง

วันนี้เลยไม่เอาละ เลิกคิด เลิกกังวล ใช้ชีวิตให้ปกติเหมือนเดิม
อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ว่าแล้วเราสองคนก็ชวนกันไปเดินเล่นที่ทะเลสาป
ออกไปสูดอากาศสดชื่นข้างนอก หิมะขาวๆ สวยๆ ทำใจให้สบายกันดีกว่า
เดินเล่นกันอยู่ชั่วโมงกว่า มีความสุข โรมิโอก็มีความสุขด้วย นานๆได้ออกมาวิ่งที่กว้างๆ

กลับบ้านมา ชวนกันไป ทานมื้อเที่ยงนอกบ้าน แล้วไป IKEA ต่อ ฮ่าๆๆ
จัดเต็มกันเลยทีเดียว กลับมาถึงบ้าน มานั่งดูซีรีย์ Game of Throne ซีซั่น4
แฮปปี้ๆ เตรียมตัวสบายๆสำหรับวันพรุ่งนี้ดีกว่า

พรุ่งนี้ 17.00น. คุณหมอนัดไปให้ยาเร่งคลอดแล้วค่ะ
หวังว่าไดหน้านี้ จะเป็นไดหน้าสุดท้าย ที่ตั้งท้องอยู่ละนะ
ไดหน้าต่อไป  คงได้มาอัพเดทพร้อมสมาชิกใหม่ของบ้านนะคะ

41w 3d กับตาบวมๆ จากดราม่าเมื่อคืน

41w1d Update :: HBD to me

วันนี้เรามีนัดไปโรงพยาบาล ไปตรวจครรภ์ เพราะเลยกำหนดมา 1สัปดาห์แล้ว 

เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับเลย กังวลๆ อย่างที่เขียนไปในไดหน้าที่แล้ว

ตอนเช้าตื่นมา ที่รักหันมาบอกว่า "สุขสันต์วันเกิด" วันนี้เป็นวันเกิดเราด้วย 

ขอบใจมากน๊า ขอบใจเพื่อนๆพี่น้อง ทุกคนด้วย ที่ส่งข้อความมาอวยพรวันเกิดค่ะ
ของขวัญวันเกิดปีนี้ไม่ได้อยากได้อะไรเลย อยากรู้แค่ว่าลูกในท้องแข็งแรง ปลอดภัยดี 

เท่านั้นจริงๆ (ส่วนที่รักให้ของขวัญชิ้นใหญ่มาแล้ว เป็นไอแพด รวมกับตอนคริสต์มาส) 

เช้านี้อากาศดี แดดออก แต่หนาวๆหน่อย -5c

ทานมื้อเช้ากันง่ายๆ พร้อมกับมีธงเดนมาร์กตั้งบนโต๊ะ เป็นสัญลักษณ์วันเกิด ^^

สายๆหน่อย ชวนกันพาโรมิโอไปเดินเล่น เพราะอากาศดีด้วย 

แล้วเราก็อยากเดินเยอะๆด้วย เผื่อจะไปกระตุ้นให้คลอดเร็วขึ้น อิอิ 

ประมาณเที่ยงกว่าๆ ก็ออกจากบ้านอีกที ไปโรงพยาบาลตามนัด 

คนเดนมาร์กบอกว่า ถ้าอากาศดีในวันเกิดใคร แสดงว่าปีที่ผ่านมา คนๆนั้นเป็นคนดี อ๊ะ แน่นอน กิกิกิ 

ระหว่างทางขับรถไปโรงพยาบาล ก็เครียดๆ ลุ้นๆ 

เพราะหาอ่านจากในเน็ทเยอะด้วย กลัวไปหมด กลัวลูกไม่โอเค 

ที่รัก ก็รู้สึกได้ ให้กำลังใจเราตลอดทาง  

ระหว่างนั่งรอหมอเรียก กับกำลังใจคนสำคัญ

กำลังใจเต็มร้อยครับ

มาวันนี้ โชคดีจริงๆ ได้เจอมิดไวฟ์ คนที่ตรวจเราประจำอยู่เวรพอดี 

มาถึงก็ไม่ต้องพูดอะไรมากเลย เพราะเรารู้จักกันเป็นอย่างดี 

ก่อนอื่นก็ให้เราขึ้นเตียง ใส่เข็มขัดรัดพุง วัดอัตราการเต้นของหัวใจลูก 

วัดการบีบตัวของมดลูก แล้วก็นับจำนวนลูกดิ้น ด้วยเครื่อง CTG 

เรานอนวัด อยู่นานเหมือนกัน ประมาณ 45นาที 

มิดไวฟ์เข้ามาดูผล พร้อมกับวัดความดันเรา อยู่ที่ 110/70 (ถ้าจำไม่ผิด) 

ทุกอย่างออกมาปกติหมด ลูกแข็งแรง สมบูรณ์ดีมาก ไม่มีอะไรน่าห่วง 

โอเคทุกอย่างเลยครัซ

จากนั้น เราก็เข้าห้องน้ำไปตรวจปัสสาวะ ตามปกติ

แล้วก็ มาขึ้นเตียงอีกรอบ รอบนี้ มิดไวฟ์จะตรวจภายใน 

ดูว่าปากมดลูกเปิดบ้างรึยัง

เรานี่ เตรียมใจไว้เลย ว่าปากมดลูกยังไม่เปิดแน่ๆ เพราะไม่มีอาการอะไรเลยซักนิ๊ดดด

มิดไวฟ์ตรวจภายใน แล้วก็บอกว่า ปากมดลูกเปิด 2 ซม. แล้วนะ 

แถมคลำเจอหัวลูกด้วย ฮ่าๆ เค้าอยู่ในท่าที่พร้อมออกแล้ว
เพียงแต่รอเวลาเท่านั้น ว่าเค้าอยากจะออกมาเมื่อไหร่ 

จากนั้นก็วัดดูขนาดลูก ตอนนี้อยู่ที่ประมาณ 3400กรัม (ประมาณๆเอานะ)

ซึ่งเป็นขนาดที่ดีมาก ตอนแรกเรานี่กังวลสุดๆ กลัวว่าลูกจะตัวใหญ่ไป

ทีนี้ก็มีหวังละ ว่าเราจะคลอดน้องเองได้  

หลังจากนั้น มิดไวฟ์ก็นัดว่า ถ้าลูกยังไม่คลอดวันสองวันนี้ 

ก็จะนัดมาให้ยาเร่งคลอด วันที่ 31ธันวา เวลา5โมงเย็น แล้วก็ให้กลับนอนที่บ้านคืนนึง

แล้วคาดว่า อาจจะได้คลอดวันที่ 1มกรา  

แต่ทั้งนี้ ทั้งนั้น ระหว่างนี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้น๊า 

เราอาจจะเจ็บท้องคลอดเองขึ้นมาก่อน  

ซึ่งเรากะที่รักก็ภาวนาให้เป็นอย่างนั้นละกัน :) 

.

.

.

ออกจากร.พ. แวะทานมื้อเที่ยง กันที่ร้าน Joe & the Juice เหมือนเดิม

ก่อนจะซื้อกับข้าวมาตุนไว้ที่บ้าน 

สี่โมงครึ่ง ครอบครัวที่รักแวะมาหาเราแป๊บนึง เอาของขวัญวันเกิดมาให้ 

แล้วก็อยู่ทานชา กาแฟ กับขนมเแคลล์ที่เราทำไว้ ตั้งแต่เมื่อคิน 

ดีใจที่ทุกคนชอบ ^^ ช่วงหลังมานี่ ระหว่างรอคลอด เราทำขนมเยอะมากเลย 

ที่รักถึงกับบ่นว่า น้ำหนักขึ้นมาแล้ว 3กิโล (อ้าว ใครบอกให้กินล่ะ โน๊ะ อิอิ)

ส่วนเรา น้ำหนักยังคงเท่าเดิมมานานละ หกสิบกิโลนิดๆ ไม่ขึ้นไปกว่านี้เลย

อร่อย กิงกิง 

ส่วนเย็นวันนี้ ที่รักตั้งใจอย่างมาก อยากเข้าครัว ทำมื้อเย็นให้เราทาน 

เนื่องในวันเกิดของเรา เย้ๆ นานๆทีปีหนจริงๆ 

ที่รักบอกว่า คิดเอาไว้ตอนแรกว่าหรือจะพาไปทานข้างนอกดี

แต่คิดว่าถ้าทำให้เอง น่าจะพิเศษมากกว่า เลยตัดสินใจทำเนื้ออบ 

แบบอบนานมากๆในเตา ใช้เวลาสามชม.ครึ่ง เนื้อที่ได้นุ่มแทบละลาย อร่อยสุดๆ

ถูกใจว่าที่คุณแม่มากๆ วันก่อนเพิ่งบ่นอยากทานเสต็ก อยากทานเนื้อ ที่รักจัดให้สมใจเลย 

  

ตั้งใจมาก

สุกกำลังดี ท้องแบบนี้อย่าทานดิบมาก ดูจิๆ เนื้อนุ่ม ชุ่ม อิอิ ทำกันเอง ชมกันเอง ตามสูตร

  

วันนี้เป็นวันเกิดที่เรียบง่าย และมีความสุขมากๆ 

ดีใจที่ได้ลูกว่า ลูกแข็งแรง สมบูรณ์ดี 

และผลตรวจออกมาโอเคทุกอย่าง มาลุ้นกันต่อว่า จะคลอดเร็วๆนี้ไม๊ 

แต่ยังไงซะก็ใกล้จะได้เจอกันแล้วล่ะเน๊อะ

^^

 

Week 41

ตั้งท้องมา 41สัปดาห์แล้วค่ะ (เลยกำหนดมา1สัปดาห์)

ลูกชายของแม่ยังไม่ยอมออกมาดูโลกเลย สงสัยในพุงแม่จะสบายจริงๆ 

จากตอนแรกเราก็ชิลล์ ลุ้นๆว่าลูกจะคลอดคริสต์มาสไม๊น๊า สุดท้ายก็ไม่ 

ผ่านไปอีกวันก็แล้ว สองวัน สามวัน จนเลยกำหนดมาหลายๆวันเข้าก็เริ่มจะเครียด

เริ่มกังวลไปหมดซะทุกอย่าง ว่า...

ลูกจะยังสบายดีอยู่ไม๊น๊อ ?

ตอนนี้ลูกจะตัวใหญ่แค่ไหนแล้ว จะใหญ่เกินกว่าที่แม่จะคลอดเองได้ไม๊ ?

รกจะเสื่อมรึยัง ลูกจะยังได้สารอาหารอยู่ไม๊ ? 

น้ำคร่ำจะลดรึยัง ลูกจะสำลักน้ำคร่ำรึเปล่า ?

สายสะดือจะพันคอลูกไม๊ ? 

เริ่มจะไม่สนุกกับการตั้งครรภ์แล้ว กลัวลูกจะไม่ปลอดภัย

ทั้งที่หลายๆคนที่นี่ก็ให้กำลังใจ ว่ายังอยู่ในช่วงปลอดภัย (คือยังไม่เกิน 42วีค) 

บางคนก็เกินเป็นสัปดาห์ เราอ่านในกรุ๊ปแม่ๆที่นี่ เค้าก็เกินกำหนดเหมือนเราหลายคน

สุดท้ายลูกก็คลอดออกมาปลอดภัย

ที่รักก็ให้กำลังใจเราตลอด บอกว่า เราอย่าคิดมาก เพื่อนของที่รักคนนึง
เพิ่งคลอดไปต้นสัปดาห์ เค้าคลอดตอน 42วีค กะอีก2วัน 

คือคลอดหลังจาก หมอเร่งคลอดไปแล้ว 5วัน ลูกออกมาแข็งแรงสมบูรณ์ดี 

.

.

.

สิ่งที่เราทำได้ตอนนี้ก็คือรอ และระหว่างรอนี้ก็ต้องสังเกตการดิ้นของลูก
ว่าลูกยังดิ้นดีเหมือนเดิมอยู่ไม๊ ถ้าดิ้นน้อยลง หรือหลายเงียบไป 

ต้องติดต่อทางโรงพยาบาลทันที 

และนี่ก็เป็นกำลังใจอย่างนึงของเรา ในทุกๆวันที่รอ
เพราะลูกดิ้นกระจายมากๆ แล้วก็เหมือนว่าลูกจะพยายามปลอบใจแม่ด้วย 

หลายครั้งที่เรารู้สึกกังวล นอนไม่หลับ ห่วงลูกในท้อง 

ลูกก็จะถีบขึ้นมาแรงๆ ให้เรารู้สึก เหมือนบอกเราว่า แม่ครับผมยังสบายดีนะครับ 

ขนาดตอนพิมพ์ไดอะรี่อยู่นี่ ลูกก็ดิ้นไม่หยุดเลย :)

ที่เดนมาร์ก จะต่างจากเมืองไทย หรืออเมริกา (เท่าที่รู้มานะ) 

คือจะให้การคลอดเป็นไปตามธรรมชาติมากที่สุด คือจะให้รอจนกว่าลูกจะออกมาเอง 

ไม่ไปเร่งเค้า หรือไปรีบผ่าออกก่่อน (อย่างเมืองไทย เกิน40วีคก็ผ่าออกหมดแล้ว)

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ต้องมั่นใจว่า ทั้งลูกในท้องและแม่ แข็งแรงดี และรอได้ 

โดยปกติแล้ว ถ้าไม่เกิดการเจ็บคลอดเองตามธรรมชาติ ภายใน 41สัปดาห์กับอีก3วัน 

ถึงจะทำการเร่งคลอด โดยจะไม่ให้การตั้งครรภ์เกิน 42สัปดาห์แน่นอน

เราเอง ถึงจะกังวลมากมาย แต่ก็รู้สึกว่า อีกไม่นานแล้วนะ เราใกล้จะได้เจอกันแล้ว 

พรุ่งนี้ (อาทิตย์ 28ธันวา) เรามีนัดกับทางโรงพยาบาล (ถ้าไม่เจ็บคลอดเองซะก่อนน๊า)

เข้าไปตรวจวัดอัตรการหายใจของลูก ดูว่าลูกยังแข็งแรงดีอยู่ไม๊ ด้วยเครื่อง CTG
แล้วมิดไวฟ์จะตรวจดูความหนาของปากมดลูก แล้วก็ดูว่าปากมดลูกเปิดรึยัง 

ดูปริมาณน้ำคร่ำ และประเมิณว่า ควรจะเร่งคลอดเลยไม๊ หรือต้องผ่าออก หรือจะยังไงต่อไป
เราตื่นเต้นมากเลย แล้วก็ค่อนข้างกลัวเหมือนกัน 

เพราะถ้าต้องเร่งคลอดจริงๆ เราได้ยินมาว่าจะปวดกว่าเจ็บท้องเองหลายเท่า  

 

.
.
.

ตอนนี้ก็เริ่มทำใจไว้หน่อยๆ แล้วว่าอาจจะโดนเร่งคลอด (Induction)
เลยลองหาข้อมูลเตรียมตัวไว้ ว่ามีวิธีเร่งคลอดยังไงบ้าง

- Sweeping Membrane  คือจะเอานิ้วเข้าไปเขี่ยเปิดกระตุ้นที่ปากมดลูก
วิธีนี้จะช่วยกระตุ้นให้เกิดการบีบตัวของมดลูก (อาจจะได้ผล หรือไม่ได้ผล)

- Using prostagladins เหน็บยาเร่งคลอด

-  Rupturing membrane การเจาะน้ำคร่ำ ก็ช่วยกระตุ้นให้เกิดการบีบตัวของมดลูก

-  Using oxytocin ให้ฮอร์โมนช่วยในการบีบตัวมดลูก

ขั้นตอนทั้งหมดนี้ ต้องอยู่ในการดูแลของแพทย์
และต้องติดเครื่องวัดอัตราการหายใจของลูกไว้ตลอดเวลา
ถ้าทั้งหมด ทั้งมวลแล้วไม่เวิร์ค คือลูกอาจออกเองไม่ได้ติดหัว ติดไหล่ สายสะดือพัน
หรืออัตรการเต้นหัวใจลดลง สุดท้ายก็คงต้องผ่าออก (Cesarean section)



.
.
.

แต่ก็มีตัวช่วย ให้เกิดการเร่งคลอดตามธรรมชาติอยู่บ้างเหมือนกัน
พอเราเลยกำหนดมาเยอะๆ เพื่อนๆหลายคนก็เริ่มเป็นห่วง แวะมาบอกเทคนิคกันเพียบ
เช่น ให้เดินเยอะๆ  ให้กินอาหารเผ็ดๆ บ้างก็บอกให้กินสัปปะรด
แล้วที่สำคัญ บอกให้กุ๊กกิ๊กกันกับแฟน หรือให้กระตุ้นหัวนม อะกิ๊วกิ๊วววว ^^'

ปิดท้ายด้วยรูปล่าสุดของ คุณแม่ค่ะ

พรุ่งนี้นัดหมอ คงมีอะไรมาอัพเดทเพิ่มเติมนะคะ
ขอบคุณทุกกำลังใจเหมือนเดิมค่ะ

ลุ้น ๆๆๆๆ

Christmas night 2014

คืนฉลองคริสต์มาสผ่านไปด้วยดีค่ะ และยังคงตั้งท้องอยู่เหมือนเดิม 

ตั้งท้องมาแล้ว 40สัปดาห์ กับอีก4วัน ยังคงชิลล์และไม่มีท่าทีว่าจะคลอด

แต่เราก็เตรียมตัว พร้อมกันตลอด เผื่อเกิดฉุกเฉินขึ้นมา

เราฉลองกันที่บ้านคุณพ่อคุณแม่ที่รักเหมือนเดิม 

ก่อนออกจากบ้าน เราก็เอากระเป๋าที่จัดของสำหรับไปโรงพยาบาลไปด้วย 

แต่สุดท้ายก็ยังไม่ได้ไปค่ะ ยังคงรอกันต่อไป

 

มาถึงบ้านคุณพ่อคุณแม่ที่รักก็มี เวลคัมดริงค์กันก่อน
แล้วก็ตามด้วยดินเนอร์ พร้อมหน้าพร้อมตากัน กับสมาชิกในครอบครัว 

เมนูอาหารคริสต์มาสก็เหมือนกันทุกปี ก็คือ เป็ดอบ ทานกับมันฝรั่งเคลือบน้ำตาล

กับหมูอบหนังกรอบ ทานกับ กระหล่ำม่วงดอง แล้วก็มีพวกสลัด เครื่องเคียงต่างๆ 

เป็ดอบ กับหมูอบเนี่ย เป็นของโปรดของเราทั้งคู่ อร่อยมากกกกกกก เอนจอยในการกินสุดๆ

ส่วนของหวาน ก็เป็น rice pudding ทานกับซอสเชอร์รี่ (ris a la mande)

จากนั้นก็ตามธรรมเนียม เราจะมาจับมือ ร้องเพลง ล้อมวงกันที่ต้นคริสมาส

ก่อนจะแกะของขวัญ ที่เตรียมมาให้กันและกัน 

ทำแบบนี้เหมือนกันทุกๆปี เป็นช่วงเวลาที่อบอุ่น มีความสุข มากทุกปีเหมือนกัน

เซอร์ไพรซ์ สุดๆกับของขวัญจากที่รัก

เราคุยกันว่า ปีนี้เราจะไม่่ซื้อของให้กันนะ เพราะเราสองคน 

มีลูกชายในท้องเป็นของขวัญอยู่แล้ว และก็ได้ใช้จ่ายหมดไปกับลูกมาก 

อีกอย่าง เราก็ไม่อยากได้อะไรเลยจริงๆ ปีนี้ เรารู้สึกว่าเรามีครบหมดแล้ว 

แต่ที่รักก็แอบผิดสัญญา ไปซื้อมาให้จนได้ แถมไม่ใช่ของเล็กๆเลย 

เราได้ Ipad Air 2 ใหม่ล่าสุด จากที่รัก ตอนเปิดของขวัญเจอ เรานี่อึ้งมาก 

ไม่คิดว่าที่รักจะให้ของใหญ่ขนาดนี้เลย เซอร์ไพรซ์สุดๆเลย ขอบใจมากๆเลยน๊า 

นอกจากนี้ ที่รักก็เตรียมของขวัญอีกกล่อง เขียนว่าจากลูกชาย(ในท้อง)ให้แม่

เป็น cover ของไอแพดนั่นแหละ น่ารักมากๆเลย ^^

ipad air 2

ของขวัญบางส่วนของลูกชาย

นี่ก็อ้อนตลอด

เป็นช่วงเวลามีความสุขมากจริงๆๆ ทุกคนทักว่า เรายังดูสดชื่น แข็งแรง อยู่เลย เก่งมากๆ 

แถมคืนนั้นก็อยู่บ้านคุณพ่อคุณแม่ จนถึงเที่ยงคืนกว่า เพลินๆเลย 

     

เช้าวันนี้ (25ธันวา) ตื่นมาพร้อมหิมะแรกของปี

ปล. 

ตอนนี้เริ่มมีความรู้สึกกันว่า ลูกอาจจะคลอดวันที่ 29ธันวา ก็เป็นได้ 

ซึ่งมันมีที่มาให้คิดแบบนั้น เกี่ยวเนื่องกับชื่อลูกด้วย เราสองคนว่ามันแปลกมากๆเลย 

ถ้าลูกเกิดวันที่ 29จริงๆ คงอะเมซิ่งมากๆ (ไว้จะมาเขียนบันทึกเอาไว้)

Week 40

วีคนี้ไม่มีอาการเจ็บปวดอะไรเลย สบายๆมากๆ เรียกว่าวิ่งได้เลยแหละ

ก็แปลกนะ อาการที่เคยเป็นๆมา พอใกล้ๆคลอดเข้าจริงๆ หายไปหมดเลย

ตอนนี้ก็รออย่างเดียวว่าเมื่อไหร่ จะเริ่มมีสัญญาณว่าจะคลอดซักที 

นี่ก็เลยกำหนดคลอดมา 3วันแล้ว ลุ้นทุกวัน 

ทั้งเราและที่รัก เราสองคน พร้อมซะยิ่งกว่าพร้อม 

ทุกๆวัน ในตอนนี้ ใช้ชีวิตแบบเตรียมตัว ว่าอาจจะคลอดได้ตลอดเวลา

บ้านอยู่ในสภาพพร้อม เก็บเรียบกริ๊บทุกวัน รถก็เติมน้ำมันรอตลอด

เราก็อาบน้ำแต่งตัวรอในชุดที่พร้อมออกเดินทางไปโรงพยาบาลได้ทุกวัน  

ที่รักก็ตื่นเต้นมาก มีคืนนึง ก่อนนอน ก็เปิดจีพีเอสดูเส้นทางขับรถไปรพ.ที่เร็วที่สุด

ทั้งที่ไปมาหลายรอบแล้ว รู้เส้นทางเป็นอย่างดี 

ที่รักบอกว่าพอเกิดจะคลอดขึ้นมาจริงๆ แล้วจะตกใจทำอะไรไม่ถูก 

ทีนี้ถ้ายังไม่คลอด ก็ต้องนัดเจอมิดไวฟ์อีก 

แต่รอบนี้จะพิเศษกว่าทุกครั้ง คือนัดมาตรวจที่โรงพยาบาลเลย 

มาดูว่าลูกในท้องเป็นยังไงบ้าง ยังอยู่สบายดีในท้องรึเปล่า 

โดยจะเอาเข็มขัดมารัดที่พุงแล้วเช็คอัตราการเต้นหัวใจ ปกติดีไม๊

ดูความบางปากมดลูก ดูว่าปากมดลูกเปิดรึยัง อาจจะได้อัลตราซาวน์ดูลูกด้วย

แล้วก็จะมาคุยว่าถ้าลูกยังไม่คลอด จะมีวิธีช่วยให้คลอดอย่างไรบ้าง(induce) 

เพราะถึงที่สุดแล้ว ห้ามให้เกิน 41สัปดาห์ กับอีก 5วัน เด็กต้องออกแล้ว 

ช่วงนี้ สิ่งที่เราทำได้ก็คือ ต้องคอยสังเกต ว่าลูกยังดิ้นเหมือนเดิมอยู่รึเปล่า

อาจจะไม่ได้ดิ้นมาก เพราะเนื้อที่ในพุงน้อยลง แต่อย่างน้อยต้องรู้สึกว่า

เข้าขยับตัวอยู่ตลอด ซึ่งเรื่องนี้ สบายใจได้หายห่วง 

ลูกยังคงดิ้นในท้องแบบชัดเจน แรงดีไม่มีตกเหมือนเดิม 

บางทีนั่งอยู่เฉยๆ ที่รักหันมา ถามว่าเราสะอึกหรอ? 

เปล่าเลยจ้า ลูกถีบแรงอ่ะ สะดุ้งเองไปทั้งตัวเลย อิอิ 

 

วันนี้ เราก็เลยได้โทรไปที่โรงพยาบาล เพื่อนัดวันจะเข้าไปเช็ค 

ซึ่งถ้าไม่มีปัญหาอะไร ปกติแล้วทางรพ.จะนัดเข้ามาตอนวึค 41+

ตอนคุยกะพยาบาลก็ขำมาก นัดให้เราเข้ามาวันอาทิตย์ที่ 28ธันวา

แล้วก็ถามเราว่า นัดวันนี้โอเคไม๊ เพราะตรงกับวันเกิดเราเลย 555 โอเคมากๆค่า 

แต่ก่อนจะวางสาย พยาบาลก็อวยพรให้เราเจ็บท้องคลอดเอง ก่อนจะถึงวันนัดละกันนะ

ตอนนี้ ได้เทคนิคตอนคลอดมาจากโฮป...

โฮปกับเราท้องใกล้ๆกัน กำหนดคลอดก็ห่างกันแค่สองวัน 

แต่โฮปคลอดแล้ว ดีใจด้วยมากๆเลย แถมพอคลอดแล้ว ยังนึกถึงกัน 

ส่งข้อความมาบอกทริคตอนจะคลอดด้วย ขอบใจน๊า 

เราจะจำไว้ใช้เลยว่าตอนเจ็บท้องคลอด ถ้าปวดฉี่ให้เข้าห้องน้ำเลย 

ปวดน้อยก็พยายามเข้า เพราะถ้ามีน้ำในกระเพาะปัสสาวะ จะทำให้ปวดมากขึ้น 

แล้วอีกอย่างก็ให้กินตุนไปก่อนด้วย เพราะพอถึงเวลาจริงๆ จะไม่ได้กิน แล้วจะหิวมาก ^^

พรุ่งนี้...

ก็วันฉลองคริสต์มาสของคนที่นี่แล้ว  ลูกจ๋า ลูกใจเย็นมาได้ถึงวันนี้ 

ก็ใจเย็นไปอีกซักวันให้พ้น วันคริสต์มาสอีฟก่อนก็ดีนะครับ 

คนที่นี่จะไม่อยากให้ลูกเกิดในวันนี้เลย เพราะแน่นอนล่ะ ความสนใจจะไม่อยู่ที่ลูก 

คนที่นี่ให้ความสำคัญกับวันคริสต์มาสมากๆๆๆๆ ไหนจะเรื่องจัดงานอีก ลำบากเลย 

จะจัดงานวันเกิด ตรงกับคริสต์มาสก็ไม่ได้ คริสต์มาสเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่สำคัญที่สุดของปี

แต่ถ้าลูกจะมาเกิดจริงๆ ก็ไม่เป็นไรนะครับ 

พ่อกับแม่ จะหาวิธีให้หนูเป็นคนสำคัญที่สุดของวันได้แน่ๆ 

^^

ปล. ขอบคุณทุกๆคนที่ช่วยลุ้นและให้กำลังใจทุกๆคนนะคะ

2 days overdue

แวะมาอัพเดทว่า... "ยังไม่คลอดนะคะ"

เลยกำหนดมาสองวันละ(40w2d) ยังไม่มีอาการหรือวี่แววอะไรเลยซักนิ๊ดดด

ก็ยังคงรอกันต่อไป ลูกชายใจเย็น แม่ก็ตามใจครับ
อยากจะออกมาเมื่อไหร่ก็เลือกเอาตามใจชอบเลย แต่ขอให้แข็งแรงก็พอ

^^

 

Mon 22.12.14

นี่ก็ใกล้คริสต์มาสเข้ามาทุกวันๆ ช่วงนี้คนเดนมาร์กก็จะยุ่งกันมากๆ

สาระวนกับการเตรียมตกแต่งบ้าน ตกแต่งต้นคริสต์มาส ซื้อของขวัญ  

เราเอง ได้เตรียมซิ้อของขวัญกับที่รักมารอไว้เรียบร้อยแล้ว 

วันนี้ก็เลยจัดการห่อของขวัญให้เรียบร้อยรอไว้ให้พร้อม 

ของขวัญจากเราสองคนให้กับครอบครัว

แล้ววันนี้ คุณแม่ที่รักก็ชวนเราไป ทำชอคโกแลต กันที่บ้านด้วย 

เป็นธรรมเนียมของคนเดนมาร์กอีกเหมือนกัน 

ช่วงใกล้ๆ คริสต์มาสแบบนี้จะชวนกันมาปั้นชอคโกแลต กับมาซิปัน แล้วก็ nougat

ทำไปก็ทานกันไปด้วย ทั้งสนุก ทั้งอร่อย 

ชิ้นไหนสวยๆ ก็เก็บเอาไว้ทานกันคืนวันคริสต์มาส 

ก่อนมาวันนี้ ทุกคนก็ลุ้นเรามาก ว่าเราเป็นยังไงบ้าง มาไหวรึเปล่า 

เรานี่บอกเลยสบายมาก ยังไม่คลอดวันนี้แน่นอน ไม่ต้องห่วงค่า 

เซลฟี่กะลูกรัก

หมาก็ยิ้มนะ

มาถึงบ้านคุณพ่อคุณแม่ที่รักประมาณ 6 โมง

เราก็เริมปั้นขนมกันสนุกสนาน เรายืนปั้นซักพัก เพลินไปหน่อย 

ยืนนานๆเริ่มจะปวดหลัง เลยปล่อยให้ พี่ๆน้องๆ เค้าทำกันไป 

ทำเสร็จ ก็ทานมื้อเย็นกันที่บ้านคุณพ่อคุณแม่ด้วยเลย 

   

พี่ชาย น้องชาย ปั้นขนมกันน่าร๊ากกกก

ผลงานของพวกเรา

น้องโซฟีปั้นโอลาฟ (ตัวซ้ายมือ)

ระหว่างนั่งทานข้าวกัน ก็คุยกันเรื่องเราจะคลอดเมื่อไหร่ 

ตอนนี้ เค้าพนันกันกันแล้วนะ เริ่มจากคุณพ่อที่รักพนันไว้วันที่ 24 (คืนฉลองคริสต์มาส)

ตามมาด้วย คุณแม่ที่รัก 25, น้องโซฟี 26, ที่รัก 27, น้องชายที่รัก 28 

ส่วนเราพ่วงท้ายเลย เดาว่าลูกเกิด 29ธันวาละกัน 

มาลุ้นกันว่าใครจะทายถูก อิอิ

สามพี่น้องช่วยกันแต่งต้นคริสต์มาสกัน 

ปิดท้าย... 

ด้วยการ์ดคริสต์มาส จากครอบครัวที่น่ารัก จากอเมริกานู่นนนนนแน่ะ

ขอบคุณพี่เอ๋และครอบครัวมากๆนะคะ การ์ดน่ารักที่สุดเลย :)

Merry Christmas to you too!

Week 39

พบมิดไวฟ์ (39สัปดาห์ 4วัน)

วันนี้มีนัดกับมิดไวฟ์ ตามปกติ ใกล้ๆคลอดแบบนี้เจอกันทุกสัปดาห์เลย 

เวลานัดคือ 13.50น. เรากะเวลาออกจากบ้านพอดีๆ กะว่าไปถึงแบบไม่รีบไม่ร้อน

ปรากฎว่า มาถึงปุ๊บ หาที่จอดรถไม่ได้ ตอนแรกก็ยังทำใจดี ปกติไม่เคยไม่มีที่จอดรถเลยนี่นา 

นี่วนหาหลายรอบแล้ว จนใกล้เวลานัด ตายละ เริ่มใจไม่ดี เลยตัดสินใจ ขับวนออกไปหาที่จอดที่อื่น

โชคดีที่ไปเจอที่จอดข้างกัน แต่ต้องเดินไกลหน่อย ก็ยังดี จอดเสร็จเรานี่ กึ่งเดิน กึ่งวิ่งเลย 

ไปถึง ตรงตามเวลานัดเป๊ะๆ แบบหอบแฮ่กๆ คือลืมตัวไปเลย ว่าท้องแก่ใกล้คลอด 555 

  

กำหนดคลอดเราคือ วันเสาร์นี้ (อีก 3วันเท่านั้น) มิดไวฟ์ถามว่าตื่นเต้นไม๊ พร้อมไม๊
เรานี่ตื่นเต้นมาก และพร้อมมากๆ อยากให้ลูกคลอด ไม่อยากให้เลยกำหนดไปเยอะ

กลัวลูกตัวใหญ่คลอดยาก กลัวน้ำคร่ำน้อย กลัวรกเสื่อม กลัวไปหมด
มิดไวฟ์บอกว่าไม่ต้องกลัว ยังไงซะ เราก็อยู่ใกล้หมอ ถ้ามีอะไรปุ๊บ มาหาหมอได้ทันที

เรายังอยู่ในช่วงปลอดภัย คือ ก่อนหรือหลังกำหนดคลอดสองสัปดาห์
อีกอย่างที่ต้องคอยสังเกตคือ ดูว่าลูกยังดิ้นดีเหมือนเดิมไม๊ ถ้าลูกดิ้นน้อยลงเมื่อไหร่
ให้ติดต่อโรงพยาบาลทันที เพราะนั่นอาจเป็นสัญญาณของน้ำคร่ำลดได้ 

มาถึงก็ตรวจเหมือนเดิม ตรวจฉี่ ดูโปรตีน วัดความดัน 125/75 ก็ปกติดี 

น้ำหนัก 60กิโลกรัม เท่าเดิมมาตั้งแต่วีค 32-33 

มิดไวฟ์ถามว่ามีอาการอะไรไม๊ อย่างมีมูกเลือด ปวดท้อง ท้องแข็ง 

เราไม่มีอาการอะไรซักอย่าง แต่ ไม่ต้องกังวล
ถึงเวลาเค้าจะออก เค้าก็ออกเอง 

แล้วก็เหมือนเดิม ขึ้นเตียง คลำดูขนาดลูก วัดขนาดมดลูก ดูตำแหน่ง ฟังเสียงหัวใจ

ตอนนี้ ลูกน้ำหนักประมาณ 3,300กรัม แล้วน๊า แล้วก็หัวลงอุ้งเชิงกราน 

มิดไวฟ์บอกลูกอยู่ในท่าพร้อมคลอดแล้ว เพียงแต่ว่าอยากจะออกมาเมือ่ไหร่เท่านั้นเอง

ดีใจที่ลูกแข็งแรงดี สงสัยจะชอบอยู่ในพุงแม่ ไม่ยอมออกมาซักที

อ่อ ตอนเครื่องฟังเสียงหัวใจมาทาบที่พุง ลูกดิ้นโชว์อีกแล้ว อิอิ ตลกดีจัง 

 

แต่งตัวสบายๆ ไปพบมิดไวฟ์

อาการคุณแม่ใกล้คลอด

สัปดาห์นี้ สบายตัวมากเลย ไม่มีอาการอะไรเลย ไม่ปวดจิ๊มิ๊ หัวหน่าวอะไรแล้ว 

มีถ่วงๆบ้างตามปกติ เพราะน้ำหนักมารวมที่พุงอย่างเดียว 

แล้วก็อึดอัด อุ้ยอ้าย เท่านั้น แต่จะเดิน จะทำอะไรก็ทำได้ 

ยกเว้นอย่างเดียว ท่าก้ม จะลำบากมากหน่อย เพราะติดพุง ^^' 

อาการทางใจ... ช่วงนี้ก็เริ่มกังวลใจ ว่าลูกจะคลอดเมื่อไหร่
เวลารู้สึกเจ็บๆเสียดๆที่ท้อง ก็คิดไปว่า เอ๊ะ อาการนี้ใกล้จะคลอดรึเปล่านะ 

แล้วเวลาเข้าห้องน้ำทุกครั้ง ก็จะหลอนคอยเช็คทิชชู่ว่ามีเลือดออกมารึยัง

แล้วก็เริ่ม อยากอยู่กับบ้าน หรือไปไหนแค่ใกล้ๆ ไม่อยากเสี่ยงขับรถออกไปไหนไกลๆ

กลัวว่าถ้าเกิดปุบปับขึ้นมา เราจะได้พร้อม ไปโรงพยาบาลทัน

.
.
.

ว่าที่คุณพ่อ

นอกจากตัวเราเอง ไม่กล้าไปไหนไกลๆแล้ว ที่รักก็เป็นไปด้วย 

ตอนนี้ที่รักยกเลิกงานที่ต้องเดินทางไปต่างเมือง สองงานแล้ว
เพราะกลัวว่าถ้าเราเกิดเจ็บท้องคลอดขึ้นมา เค้าจะได้มาดูแลเราทัน
แถมบอกอีกด้วยว่า สำหรับเค้าแล้ว เรา คือสิ่งที่สำคัญที่สุด :)

จะคอยถามเราทุกวันว่าเราโอเคไม๊ วันนี้มีอาการอะไรรึเปล่า
อยากให้เค้ากลับบ้านเร็วมาอยู่กับเราไม๊ ซึ่งเราก็ขอบคุณมากๆ ที่ดูแลเราอย้่างดีมากๆ 

นอกจากห่วงเรามากๆแล้ว ก็ยังหลอนมากๆด้วย 

ช่วงนี้เราพยายาม ไม่โทร ไม่ส่งข้อความ ไปหาที่รักเลย (ถ้าไม่จำเป็น) 

เค้าบอกว่า ทุกครั้งที่เค้าเห็นข้อความเรา หรือเสียงโทรศัพท์จากเรา 

เค้าจะตกใจมาก คิดว่า เราจะคลอดแล้วทุกที ฮ่าๆๆๆ

พุงชัดๆ

เมื่อวันอาทิตย์ เพื่อนที่รักมาบ้าน แล้วก็มาช่วยกันต่อเตียงให้ลูกเรากันด้วย 

ตั้งอยู่ข้างๆเตียงเราเลย ขอบคุณสองหนุ่มมากๆเลยน๊า

ลูกชายออกมาได้แล้วนะคร๊าบ เตียงหนูพร้อมแล้ว ^^
 

มีหมอนเป็นพร๊อพเฉยๆ เอาเข้าจริงคงไม่ได้ใช้

ความสุขของว่าที่คุณแม่ คอยสรรหาของแต่งเตียงลูก อิอิ

นี่ก็ลูกรัก ตามติดแจเลย ช่วงนี้

ปิดท้าย

เช็คตู้จดหมายวันนี้ เจอพัสดุถึงเรา เซอร์ไพรซ์มากๆ
จ่าหน้าจากพี่จุ๋ม Herning ไม่คิดเลยว่าพี่จุ๋มจะส่งอะไรมาให้

ขอบคุณมากๆเลยนะคะ ที่คิดถึงกัน ส่งเสื้อหล่อๆมาให้หลานด้วย 

ชอบมากๆเลยคะ ^^

Chocolate fudge cake :: เค้กชอคโกแลตหน้านิ่ม

อยู่บ้านว่างๆ เฉยๆ รอคลอดนี่มันไม่สนุกเลย
เรานี่อยากคลอด อยากเจอหน้าลูกจะแย่อยู่แล้ว
ตอนนี้ก็ลุ้นทุกวัน เมื่อไหร่จะเจ็บท้องซักทีน๊า
กำหนดคลอดจริงๆ คือวันเสาร์นี้ หรืออีกแค่ 4วันเท่านั้นเอง
แต่ถ้าไม่มีอาการอะไรเลยแบบนี้ สงสัยเลยกำหนดแน่ๆ

มาต่อเรื่องวันนี้ดีกว่า ว่าที่คุณแม่ลุกขึ้นมาทำเค้กฆ่าเวลา
เลือกทำ เค้กชอคโกแลตหน้านิ่ม เนื้อชิฟฟอน
สูตรก็คล้ายๆ กับเค้กชาไทยที่เพิ่งทำไป แอบติดใจ อยากทำอีก

สูตรจากอินเตอร์เน็ทเช่นเคย
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=pookhakae&month=06-2008&date=29&group=12&gblog=22




มาทำกันเลยดีกว่า...

ส่วนผสม (1)
แป้งเค้ก 160 กรัม
ผงฟู 1/2 ช้อนชา
เบคกิ้งโซดา 1 ช้อนชา
ผงวานิลลา 1/2 ช้อนชา
เกลือป่น 1/2 ช้อนชา
ผงโกโก้ 50 กรัม
น้ำตาลทรายป่น 200 กรัม

ส่วนผสมที่ (1) ร่อนรวมกันทั้งหมด


ส่วนผสม (2)
น้ำ 100 กรัม
นมข้นจืด 50 กรัม
น้ำมะนาว 2 ช้อนชา
น้ำมันพืช 125 กรัม
ไข่แดง 4 ฟอง

ส่วนผสมที่ (2) รวมกัน

เอาส่วนผสมที่ (1)+ ส่วนผสมที่(2)
คนด้วยตะกร้อมือ
แล้วกรองด้วยกระชอน (เราไม่ได้กรอง)
แล้วพักส่วนผสมนี้ไว้



ส่วนผสม (3)
ไข่ขาว 4 ฟอง
น้ำตาลทราย 100 กรัม
ครีมออฟทาทาร์ 1/2 ช้อนชา

ตีไข่ให้เป็นฟองหยาบ ๆ
ใส่ครีมออฟทาร์ทาร์ ตีต่อนิดหน่อย
จึงค่อย ๆ ใส่น้ำตาลลงไป
ตีให้ขึ้นฟูตั้งยอดแบบในรูป

นำไปผสมรวมกันกับส่วนผสมที่ (1) และ (2)
ตะล่อมเบา ๆ ให้เข้ากัน

เทใส่พิมพ์ขนาด 8 นิ้วได้ 2 พิมพ์
รองกระดาษไข ไม่ต้องทาไขมันค่ะ

พอดีว่าเรามี พิมพ์ 8นิ้วแค่อันเดียว เลยต้องแบ่งอบทีละครึ่ง
อบสองรอบ ตามสูตรคืออบที่ 200c ประมาณ15-17นาที

แต่เตาเรา ไม่เวิร์คถ้าอบไฟสูงแบบนั้น เลยปรับเอาเอง
เป็นอบที่ 160องศาเซลเซียส (ไฟบนล่าง และพัดลม)
ระยะเวลาประมาณ 30 นาที หรือจนเค้กสุก

ใส่ไปครึ่งพิมพ์ อบออกมาฟูมากกกกก

ระหว่างรออบเค้กสองรอบ ก็มาทำหน้า ชอคหน้านิ่ม

ส่วนผสมหน้าช็อค
(1)
ผงวุ้น 1 ช้อนชา
น้ำ 300 กรัม
นมข้นจืด 200 กรัม
น้ำตาลทราย 200 กรัม
โกโก้ 50 กรัม

(2)
แป้งข้าวโพด 40 กรัม
นมข้นจืด 150 กรัม

(3)
เนยสด 150 กรัม
เหล้ารัม 1 ช้อนโต๊ะ




วิธีทำหน้า
1. นำส่วนที่ (1) คนให้เดือด
2.ผสมส่วนที่ (2) ให้ละลายเข้ากัน แล้วใส่ลงไปในส่วนผสมที่ (1) คนให้เข้ากัน
แล้วจึงใส่เนยลงไปคน ๆ ให้ละลาย ตามด้วยเหล้าค่ะ

(เราไม่ได้ใส่เหล้าค่ะ)

รอให้อุ่นซักนิด
แล้วจึงราดลงบนเค้ก

ไม่รู้ว่าเราเข้าใจอะไรผิดรึเปล่า... >.<

ดูจากต้นฉบับ เห็นว่า เค้าแแบ่งอบพิมพ์ 8นิ้ว สองพิมพ์
อบเสร็จแล้วเอามารวมกันเป็นเค้กก้อนเดียว (เข้าใจว่าอย่างนี้)

แต่พอ อบเองออกมา มันฟูเต็มพิมพ์ทั้งสองครั้ง
ตายละ กลายเป็นว่าเราทำเค้กทีเดียว สองก้อนเลยหรอเนี่ย
ว่าจะทำทานกันเองสองคนกับที่รัก ทีนี้ยังไงดีล่ะ
ต้องหาคนช่วยกินซะแล้ว เลยบอกที่รัก
ให้พรุ่งนี้ขับรถเอาไปฝากที่บ้านคุณพ่อคุณแม่
หวังว่า ท่านจะชอบกันนะคะ ^^

เค้กชอคโกแลตสองก้อนฟูๆนุ่มๆ

คราวนี้อบเสร็จรีบแกะพิมพ์ แกะกระดาษรองก้นออก ก้นเค้กไม่เปียกแล้ว เย้

(ยังไม่ได้ลองวิธีพี่ยาย่า ได้ให้เทคนิคเอาไว้เหมือนกัน)

ตัดแบ่ง เตรียมใส่ชั้น 

เสร็จแล้ว เคดชอคหน้านิ่ม ครั้งแรกของเรา

เอาเข้าตู้เย็น สองชม.
ขอตัดมาชิมซํกหน่อย...

อ๊าย งามมาก

ชิมแล้วน๊า นุ่มๆ เด้งๆ อร่อยๆ 





^^



พรุ่งนี้มีนัดพบมิดไวฟ์ล่ะ
เดี๋ยวมาอัพเดท คุณแม่ท้องโย้ วีค39 หน้าถัดไปค่ะ