Noah s first week :: Finally home

ลูกอายุได้ 5 วัน เราได้กลับบ้านแล้ว รู้สึกเลยสภาพจิตใจดีขึ้นมาก กว่าตอนอยู่รพ. 

แต่ก็ยังมี mood swing ขึ้นๆลงๆอยู่ด้วยความที่กดดันตัวเองว่าไม่มีน้ำนมพอให้ลูก 

ตอนเที่ยง Health visitor แวะมาที่บ้าน ชั่งนน.โนอาห์อีก คราวนี้ได้ 3,780กรัม

ดีขึ้นตามลำดับ (จากแรกเกิด3,970g - ลดเหลือ 3,580g - เสริมนม3,630g)

เราดีใจมากๆ ส่วนสุขภาพร่างกายอย่างอื่นแข็งแรงดีมาก

กล้ามเนื้อแข็งแรงเป็นไปตามเกณฑ์ดี พยาบางที่มาตรวจบอกว่า

นี่ถ้าไม่บอกว่าน้ำหนักลดไปเยอะแล้ว จะไม่เชื่อเลย เพราะตัวโต และตัวยาว ดีจริงๆ 

เราถามเรื่องอุณหภูมิลูก ก็ได้ความรู้ใหม่ว่า เด็กแรกเกิดจะมือเท้าเย็นเป็นเรื่องปกติ 

บางคนเย็นจนม่วงเลย เวลาเช็คก็ให้จับดูที่ท้ายทอย ว่าเย็นหรือร้อนไปไม๊

พยาบาลถามว่าเราตั้งใจกับการให้นมแม่แค่ไหน เราบอกเราตั้งใจมาก

งั้นเรามาจัดโปรแกรมให้นมกันใหม่ โดยเริ่มจากให้ลูกจุ๊บนมทุก3ชม.

ถ้าลูกหิวก่อนก็ให้ได้ก่อนเลย แล้วตามด้วยนมเสริม 50ml ป้อนจากถ้วย(cup feed)

หลังให้นมเสร็จ ก็มาปั๊มนมต่อ (กลางคืนไม่ต้องปั๊ม แม่ต้องพักผ่อนด้วย

อย่าหักโหมไป พยาบาลบอกมา) ทำแบบนี้ไปจนนัดคราวหน้า (อีก5วัน) 

ระหว่างนี้ก็มีอารมณ์กดดันบวกกับเบบี้บลู เครียดเป็นพักๆ เรื่องไม่มีน้ำนม 

จนวันนึงได้ไลน์วิดีโอคุยกะมามี๊ที่ไทย บวกกับได้กำลังใจ

และความเห็นมากมายจากเพื่อนๆผ่านสเตตัสในเฟสบุ๊ค ทำให้เราคิดได้ 

ว่าจะกดดันไปทำไม เอาให้สบายใจๆทั้งเราทั้งลูกดีกว่า เราเครียดไปก็มีแต่ส่งผลเสีย 

ลูกก็รับรู้ ที่สำคัญที่รักต้องมารองรับอารมณ์เรา ทั้งๆที่ตอนนี้เค้าช่วยเราทุกอย่าง

เราแทบไม่ต้องทำอะไรในบ้านเลย ให้นม ปั๊มนมอย่างเดียว 

มามี๊บอกว่า มองดูหน้าลูกสิ น่ารักขนาดนี้ เราจะเครียดไปทำไม จริงที่สุดเลยค่ะ 

ตอนนี้สบายใจแล้ว หลายๆอย่างเริ่มเข้าที่ ถึงจะยังไม่เข้าทางดี 

แต่ก็เริ่มมีเวลานอนบ้าง(1-2ชม.ก็ยังดี) กินบ้าง ดูแลตัวเองบ้าง 

หลังจากแรกๆมุ่งไปที่ลูกอย่างเดียว ลืมกิน ลืมนอน

เอาเข้าจริงๆโนอาห์เลี้ยงง่ายมากๆ ตื่นเมื่อหิว ร้องกินนม อิ่มก็จับเรอ 

เอากล่อม แล้วก็หลับต่อ แต่จะนอนสะดุ้งผวาบ่อย ได้เคล็ดจากส้มว่า 

ให้เอามือวางทาบบนอกลูก ลองทำดูก็ได้ผลอยู่

ปัญหาอีกอย่างคือพอเอาเข้าเต้าลูกจะหลับทันที คือดูดอยู่แป๊บๆ หลับแล้ว 

คือค้าจะเพลินมาก ไม่ได้ช่วยกระตุ้นนมแม่เลยลูกเอ๊ย คงคิดว่าดูดจุกหลอกไม่มีนม

รอให้นมแม่มาเยอะๆก่อนนะลูกน๊า

ตอนนี้ต้องค่อยๆเรียนรู้กันไป เหนื่อย นอนน้อย 

แต่มีความสุขที่สุดจริงๆ ^^

ป.ล. เย็นวันนึงได้โทรคุยกะเพื่อนส้ม เหมือนได้ระบายความเครียด ความกดดัน หลายอย่าง ขอบใจเพื่อนส้มที่เป็นห่วงเรามากๆ ตอนนี้เราโอเคขึ้นแล้ว นางบอกเราไม่เคยบอกรักนางเลย ทั้งที่นางบอกเราหลายที อ่ะๆบอกทางนี้ได้มะ เค้าเขินอ่ะ "รักตัวน๊า"