โนอาห์อายุครบ 2สัปดาห์แล้ว เวลาผ่านไปเร็วสุดๆ
อยากหยุดเวลาเอาไว้อย่างนี้นานๆ ทุกครั้งที่มองหน้าลูก มันมีความสุขมากๆ
นิ้วเล็กๆ เท้าเล็กๆ ปากบางๆ แก้มยุ้ยๆ ไม่อยากให้ลูกโตเลย
อยากให้เค้าเป็นเบบี้อยู่กับเรา นอนกับเรา กินนมเรา แบบนี้ไปตลอดจัง
ช่วงนี้เรารู้จักลูกมากขึ้น รู้ว่าอาการแบบนี้
เอามือเข้าปาก ทำปากหม่ำๆ หันหัวไปข้างๆ แบบนี้คือหิวนม
หรืออยู่ๆมองหน้าจ้องตากันอยู่ดีๆ เกิดหน้านิ่งเงียบไป คิ้วเริ่มขมวด อันนี้เบ่งอึ
หรือตาปรือๆ หาว ก็ง่วง เริ่มง่ายขึ้นบ้างละ ลูกเริ่มนอนยาวๆ 3ชม.
จนต้องปลุกขึ้นมากินนม ส่วนแม่ก็มีเวลาให้ตัวเอง (ได้เข้าห้องน้ำสบายๆ) บ้าง^^'
แต่..........
ความสุขนั้นอยู่กับเราไม่นาน มีอะไรท้าทายมาให้คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ตลอด
นั่นก็คือ เจ้าวิตามินดี ตัวแสบ หรือที่เรียกว่า D-drops
ที่เดนมาร์ก เด็กทุกคนที่เลี้ยงด้วยนมแม่ ตั้งแต่อายุ 2สัปดาห์ขึ้นไปจนถึง 2ขวบ
จะต้องได้รับ D-drops วันละ5หยด
เพราะอยู่ในประเทศที่มีแสงแดดน้อย เรียกได้ว่าไม่มีเลยแหละช่วงนี้
ทำให้เด็กขาดวิตามินดีได้ แล้ววิตามินดีนี่ไม่สามารถส่งผ่านทางน้ำนมแม่ได้
แล้วยังไง? ผลข้างเคียงของมันคือ จะทำให้เด็กทารกบางคนปวดท้องได้
แล้วปวดมากด้วย จากโนอาห์กินอิ่มนอนหลับ อยู่ดีๆ พอลองd-drops ไปสองวัน
ลูกเปลี่ยนไปเลย ร้องไห้ตลอดเวลา เราต้องเอาเข้าเต้าให้เค้ารู้สึกอุ่นใจ ถึงจะสงบ
แต่พอเอาออกก็ร้องอีก นอนเองไม่ได้เลย แป๊บๆตื่นๆ เราสงสารลูกมาก เป็นแบบนี้
อยู่สองวันเต็มๆ ที่รักถามเพื่อนๆเค้าที่มีลูกรุ่นเดียวกันก็เป็นเหมือนกัน
เราลองหาอ่านในเน็ทก็เจอที่เป็นเหมือนกันเยอะมาก เลยลองหยุดให้ดูวันนึง
วันถัดมาก็หายเลยมั่นใจละว่า เจ้าวิตามินดีนี่ที่ทำให้ลูกไม่สบายตัว
เลยกะว่ารอให้ถึงวันอังคาร health visitor จะแวะเข้ามาพอดี จะถามเรื่องนี้ว่าควรทำยังไง
เราเองช่วงสองวันนั้น แย่เลย สงสารลูกด้วย ตัวเราเองก็ไม่ได้พักเลย แต่ก็ยอม
เห็นลูกปวดท้องแล้วอยากปวดแทน
อัพเดตตัวเราบ้าง
ตอนนี้เหลืออีก 2กิโลก็จะกลับไปเท่าเดิมละ ลงเร็วมาก (เหลือแต่พุง)
จริงๆเราไม่ห่วงเรื่องน้ำหนักเลย ไม่ได้ลดน้ำหนักด้วย แถมกินเยอะมากกกกกก
กินไม่ค่อยมีประโยชน์ด้วย จังค์ก็กิน อาศัยว่ากินง่ายๆเร็วๆ
แต่คงเพราะคลอดเอง ให้นมเอง เลี้ยงลูกเอง น้ำหนักเลยลงเร็ว
เราหิวบ่อยด้วย ตอนนี้รู้แต่ว่าต้องกินๆๆๆ เพื่อสร้างน้ำนม
ส่วนแผลฝีเย็บ ในเคสเราที่ว่าโหด (คลอดเสร็จเย็บต่ออีก2ชม.ครึ่ง)
ก็รู้สึกว่าน่าจะเข้าที่เข้าทางบ้างละ เราไม่ต้องเพิ่งยาแก้ปวดมาซักพัก
ขับถ่ายหนักเบาได้ปกติแล้ว แต่ยังมีเลือดออกอยู่บ้างนิดหน่อย
น้ำคาวปลาด้วย น่าจะเป็นปกตินะ
น้ำนม ยังคงเป็นปัญหาอยู่หน่อยๆ เพราะเราไม่รู้ว่ามีพอให้ลูกไม๊
ถึงแม้ป้าหมอสุธีราจะบอกว่ายังไงก็พอก็เถอะ
ตอนนี้เราให้ลูกเข้าเต้าตลอด แล้วลดนมเสริมลงเกือบครึ่งจากที่เคยให้มา
ลูกก็ดูดมากขึ้น(ถึงแม้ว่าจะหลับระหว่างดูดบ้างเหมือนเดิม)
แต่ก็ดูมีพัฒนาการ ยังไงก็คงต้องค่อยเป็นค่อยไป ยังมีหวังว่าน้ำนมจะพุ่งกระฉูดซักวัน
ทั้งนี้ทั้งนั้น ขอบคุณเพื่อนธัญ กับเพื่อนฝนที่ส่ง โมทิเลี่ยม มาให้จากเมืองไทย
ขอบคุณอะไรก็คตามแต่ที่ทำให้เรามีเพื่อนดีๆแบบนี้ ซึ้งใจมากๆ
ทางด้านจิตใจก็ ผ่านพ้นช่วง baby blue มาแล้ว มีความสุขกับการเลี้ยงลูกมากขึ้น
พร้อมเผชิญกับปัญหา ต้องขอบคุณทุกข้อความ คอมเม้น ทั้งในได ในเฟส
เป็นกำลังใจที่สำคัญ ช่วยให้ผ่านช่วงจิตตกมาได้ จำคอมเม้นนึงได้เลยค่ะ
ว่าอย่าไปเครียด ให้เลี้ยงลูกตามสัญชาติญาณของความเป็นแม่











No comments:
Post a Comment