Saturday, 3 January 2015

His first 4days in Hospital :: Baby blue


1 day old (Sat 3.1.15)


หลังจากผ่านการคลอดอันทรหดมาเมื่อคืน
เช้านี่ตื่นมาช่วงล่างบอบช้ำพอสมควร ลุกมาลองเข้าห้องน้ำดู ยังฉี่ไม่ค่อยออก แต่สายๆ บ่าย เย็นก็ดีขึ้นตามลำดับ พยาบาลเข้ามาดูแลอย่างดี เช็คเราตลอด เรารู้สึกจะเป็นลมหลายที ลุกๆนั่งๆ หน้ามืด คงเพราะเพลียจากการคลอด เสียเลือดไปเยอะ แล้วก็ไม่ได้นอนด้วยรวมๆกัน ทั้งเราทั้งที่รักเพลียกันสุดๆ

ส่วนลูกชายวันนี้ทั้งวันพยายามให้เค้าดูดนมเราตลอดเพื่อกระตุ้นให้ร่างกายผลิตน้ำนม แต่ก็ยังไม่มีน้ำนมซักหยด จนตอนเย็นอาหารที่ลูกมีมาตั้งแต่อยู่ในท้องคงหมด ร้องไห้หิวนมตลอดเลย  คืนนี้ทรหดสุดๆลูกร้องตื่น ทุกครึ่งชม. สงสารลูกมาก











อ่อ สังเกตว่าตัวลูกแดงเป็นจ้ำๆ พยาบาลบอกไม่ได้แพ้อะไร เป็นฮอร์โมนของแม่ผ่านการให้นม เรื่องปกติ ซักพักก็หายไปเอง

ครอบครัวที่รักแวะมาเยี่ยมด้วยตอนเย็น ตามด้วยน้องชายกับแฟน






















2 days old (Sun 4.01.15)

สายๆกับพยาบาลเข้ามาเจาะเลือดลูกไปตรวจ เนื่องจากตอนคลอดไข้เราขึ้น  ให้ยาแอนตี้ไบโอติกไป ต้องตรวจว่าลูกมีการติดเชื้อไรป่าว เลยให้น้ำเชื่อมลูกระหว่างเจาะไปด้วย จากร้องๆทีนี้เงียบเลย อร่อยจิ แล้วก็หลับยาวจาก10โมงไปจนเที่ยง(ฟินน้ำตาล) ส่วนเราเรายังไม่มีน้ำนมเหมือนเดิม

บ่ายโมงพยาบาลเข้ามาบอกผลเลือด ปกติทุกอย่าง

















บ่ายๆเย็นๆ ครอบครัวส้มมาเยี่ยม เอาของขวัญมาฝาก รวมทั้งของจากบ้านแม่และน้องใหม่
ชาขิง ชาเร่งนม ส้มทำไก่ผัดขิงมาฝากด้วย ช่วยเร่งนมเพื่อนเต็มที่
เอิงก็มาเยี่ยม ซึ้งน้ำใจมากมาตั้งไกล เอาดอกไม้มาให้ แล้วนั่งเมาท์เป็นเพื่อนแก้เหงา
สุดท้ายคุณอาลาร์สกับดอทมาเยี่ยมทั้งบ้านพร้อมของขวัญให้โนอาห์ ขอบคุณทุกๆคนมากน๊า เย็นนั้นจัดการซัดไก่ผัดขิงของเพื่อนส้มไป ตกดึกเริ่มรู้สึกตึงๆเจ็บๆเต้านม 












คืนนี้เอาอีกแล้วลูกหิวร้องไม่หยุด นมไม่มาซักที เราใจเสียยิ่งแย่ใหญ
ที่รักช่วยเรามาก อุ้มลูกเดินๆหลายรอบมาก







3 days old (Mon 5.1.15)

ตื่นมานมตึงปวดไปหมด แต่น้ำนมยังไม่มา มีเป็นใสๆขาวขุ่นๆเป็นหยดๆอยู่
ลูกร้องไห้เยอะมากเพราะหิวแต่นมแม่มีไม่พอ พยายามเอาเข้าเต้าดูดสองทีก็ไม่เอาแล้ว ไม่มีนม ร้องจนเหนื่อยหยุดไปเอง แล้วก็ร้องใหม่ เรา ที่รัก เครียดมาก สงสารลูก ต้องเรียกพยาบาลมาช่วย ให้นมเสริมไปสองรอบ ลูกถึงได้นอนยาวๆซักที(2ชม) ตอนช่วงบ่ายๆ เท่านั้น




พยายาลมาเจาะเลือดตรวจ อิแม่เครียดเห็นลูกเจ็บ คิดในใจพอแล้ว เจาะเอาไปทำไมเยอะแยะ
แล้วก็ตรวจค่าตัวเหลืองด้วยก็ปกติดี ไม่มีอาการตัวเหลือง
จากนั้นก็ชั่งน.น. ตอนนี้แหละ ทำเอาอีแม่เครียดอีก ลูกน.น.ลดลงไปเหลือ 3560 กรัม (จาก 3970) จริงอยู่ที่เด็กแรกเกิดน.น. ลดเป็นเรื่องปกติ แต่ไม่ควรเกิน10% จากน.น.แรกเกิด ของลูกเรานี่ ลดไป10.3%
ตอนนี้เลยต้องเพิ่มนมเสริมทุกครั้งหลังให้นมแม่
แล้วจดบันทึกทุกครั้งว่าให้ตอนกี่โมง กี่มล.





วิธีการให้คือใส่แก้วป้อนจะไม่ให้จากขวดเด็ดขาด ถึงตอนนี้เราจิตตกสุดกู่เลย น้ำนมยิ่งไม่มา เราร้องไห้ไม่อายพยาบาลเลย ที่รักก็แย่กับเราไปด้วย ขอบคุณที่รักมากๆที่ทำทุกอย่างให้เราจริงๆ
พยาบาลบอกว่าเป็นปกติ the third day is crying day 












4 days old (Tue 6.1.15)

เรานี่ตกอยู่ในภาวะ Baby blue เต็มๆร้องไห้ทั้งวัน คือมันเศร้าไปหมด เซนซิทีฟมาก อุ้มลูกก็หลอนว่าลูกผอมเหลือแต่กระดูก คุยกะใครก็ร้องไห้ ลูกร้องเราร้องด้วย รู้สึกเป็นแม่ที่แย่มาก
ขอบคุณที่รัก ปลอบเราพยายามให้กำลังใจ ให้เรากินนั่นนี่เราลืมที่รักไปเลย

ตัวที่รักเองเห็นเราเป็นแบบนี้เค้าก็ยิ่งห่วงเรา ตัวที่รักเองไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน มัวแต่วนอยู่กับเรา กับลูก วิ่งอุ่นนมให้ลูก เปลี่ยนผ้าอ้อม เดินกล่อม ทำทุกอย่าง เราก็มัวแต่เศร้าอยู่นั่นแหละ

บ่ายๆพยาบาลให้เราปั๊มนม แล้วก็เอาลูกชั่งนน.อีกครั้ง หลังจากได้นมเสริมช่วยไป นน.ขึ้นมาอีกหน่อยเป็น 3,630กรัม พ้นเกณฑ์10% แต่ก็ยังต่ำกว่าแรกเกิดมากอยู่ดี

พอรู้ว่านน.ดีขึ้นเราก็โอเคขึ้น แต่ก็ยังสวิง ดีๆเศร้าๆปนกันไป ส่วนที่รักป่วยเพราะไม่นึกถึงตัวเอง ไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน ปวดหัว เราเลยรู้สึกว่าไม่ได้ละ เราไม่เศร้าสิ!



No comments:

Post a Comment