วันนี้พาลูกออกงานกันอีกแล้ว ไปงานศีลจุ่ม
ของน้องโรซ่า-มินท์ ลูกสาวของเพื่อนที่ทำงานที่รัก
การ์ดเชิญมางาน
งานเริ่มจากเข้าโบสถ์ทำพิธีทางศาสนา ตอน10.30-12.00น.
เราคิดในใจโนอาห์จะไหวไม๊น้าตั้งชั่วโมงครึ่ง
แถมตรงกับช่วงเวลานอนลูกอีก ลูกยิ่งนอนยากๆ
คนเยอะๆ อากาศอบๆ เสียงดังๆ แบบนี้ไม่นอนแน่ๆ
ช่วงชั่วโมงแรก ในพิธีลูกยังไม่งอแงอะไร
เราอุ้มนั่งตัก ลูกก็อมมือ ดูดนิ้วไป
ซักพักเริ่มเบื่อ ชักจะหงุดหงิดละ เลยพาออกมารอข้างนอก
อากาศปลอดโปร่งหน่อย แต่ลูกก็ดูง่วงมากแล้วแหละ เริ่มหงุดหงิดนิดหน่อย
จนพิธีเสร็จ มีต่อ งานฉลองที่บ้านของเพื่อนที่รัก
เรากำลังใส่เสื้อกันหนาวให้ลูก เพราะกำลังจะเดินทางกันละ
ปรากฎว่าใส่เสร็จ นางหลับคาแขนแม่เลย
คงเพลียมาก ง่วงแบบสุดๆจริงๆ
หลับคออ่อนเลยลูก
เราเลยปล่อยให้ลูกได้หลับหน่อย นั่งกันในโบสถ์นั่นแหละ
คนอื่นเค้าออกไปกันหมดละ โล่งสบายอากาศถ่ายเทเลยทีนี้
ลูกหลับไปสี่สิบนาทีตื่น บวกกับแขนแม่จะหักพอดี
เลยขับรถตามไปที่งานฉลองต่อ
มาถึงที่จัดงาน แขกเยอะมาก กะด้วยสายตาน่าจะ60คนได้
อาหารเป็นบุฟเฟต์ เราสลับกันอุ้ม สลับกันทานกับที่รัก
โนอาห์ไม่ร้อง แต่ก็ไม่ได้ยิ้มมากเหมือนทุกวัน รู้เลยไม่สบายตัว
ลูกนอนน้อยด้วย คนเยอะ ร้อน อึดอัดด้วย
ไม่มีที่ให้ลูกได้นอนดีๆ
ผ่านไปเกือบสองชม. เราสงสารลูก เลยขอหลบมุม
ออกจากงาน หาที่เงียบๆให้ลูกได้นอนซักงีบ ไปเจอมุมโซฟา
แอบให้จุ๊บนม แล้วแอบงีบไปพร้อมลูก ครึ่งชม.
คืออิแม่ก็เหนื่อยเหมือนกัน ^^'
กลับเข้างานมาอีกที ถึงเวลาทานเค้กพอดี
อิอิ เค้กอาหย่อย จากนั้นแขกก็เริ่มทะยอยกลับกัน
ทั้งงาน ไม่ได้ถ่ายรูปคู่น้องโรซ่า-มินท์ เจ้าของงานเลย
ได้เห็นแค่แว่บๆ ตอนเดินเข้าโบสถ์ กับตอนที่เรากำลังจะกลับบ้าน
คือน้องเพิ่งตื่นพอดี หลังจากหลับไปสามชม.กว่า
อ้อโต๊ะข้างกัน ทักเราด้วยกว่า ลูกเราหน้าเหมือนทั้งพ่อและแม่มาก
;-)
เรากับที่รักถือโอกาสมาดูงานไว้เป็นแนวทาง
เพราะจะต้องจัดให้โนอาห์เหมือนกัน
อยู่ที่นี่ก็ต้องทำพิธีทางศาสนาตามธรรมเนียมเค้าล่ะนะ
เรานี่เริ่มตื่นเต้นละ คิดกันกับที่รักจะทำการ์ดเชิญยังไงดี
มองๆไว้แล้วว่าจะจัดที่โบสถ์ใกล้บ้านเรา แล้วมาเลี้ยงมื้อกลางวันกันต่อ
ที่บ้านคุณพ่อคุณแม่ที่รัก อิอิ ค่อยๆแพลนงานไป อีกตั้งเกือบ3เดือนแน่ะ
No comments:
Post a Comment