วันนี้พาลูกเที่ยวอีกแล้ว คุยกับที่รักว่าเราจะไม่ขับรถไป
จะลองใช้บริการรถสาธารณะไปกันเองกะลูก
กะว่าเข็นลูกในรถเข็นไป ลูกจะได้นอนนานกว่าขับรถไป
เวลาเดินทางจากบ้านเราเข้าเมือง ประมาณสี่สิบห้านาที
เข็นลูกมาถึงป้ายรถเมล์ ลูกหลับพอดี อ่ะเป็นสัญญาณที่ดี
ขึ้นรถเมล์มา จอดรถลูกเรียบร้อย แม่ก็มานั่งอยู่ห่างๆ
ด้วยความที่เป็นครั้งแรก ขาเข็นขึ้นไม่มีปัญหา ยกล้อหน้าขึ้นก่อน ล้อหลังตาม
แต่ขาลงจากรถนี่สิ เราเข็นลงอย่างมั่นใจมาก เอาล้าหน้าลงก่อนเหมือนเดิม
ปรากฎว่าไม่รอด ล้อลงไปติดตรงช่องระหว่างฟุตบาทกะตัวรถเมล์
ติดแน่น ดันไม่ไปเลย อายมาก ดีที่มีหนุ่มน้อยใจดีอาสาช่วยดึงออกให้
จากรถเมล์มาต่อรถไฟ ลูกยังคงหลับ แต่....
หลับไปครึ่งชม. เท่านั้นแหละ ตื่นแล้ว
แต่ยังดี ที่ลูกไม่ร้องนอนเล่นดูโมบายในรถเข็นไป
แล้วก็ดูดนิ้ว ตอนนี้กำลังชอบมาก ดูดเพลินไม่สนใจใครเลย
ขาลงจากรถไฟ เอาล่ะ เราจะลงท่าไหนล่ะ กลัวติดแบบคราวที่แล้วอีก
โชคดี ที่มีรถเข็นเด็กอีกคัน ลงก่อนหน้าเรา เรากะลอกเลย ทำไงๆ
เลยได้รู้ว่า อ๋อออ ต้องเข็นถอยหลังลง ตัวเราลงก่อนแล้วดึงรถถอยตามลงมา
5555 นี่ถ้าไม่ได้ลองมาเองวันนี้ คงไม่รู้สินะ
นัดกับพี่อ้อย พี่นิต พี่จูนที่ร้านไทย-อีสาน
ร้านอาหารไทยที่อร่อยที่สุดในโคเปนเฮเกน
นอกจากอร่อยแล้ว ยังใจดีมากๆอีกด้วย
เรามาถึงก็ช่วยยกรถเข็นเข้ามาในร้าน พอดีมีที่ตั้งรถเข็นข้างๆโต๊ะพอดี
พี่ๆไม่ได้เจอโนอาห์มาซักพักแล้ว ทักกันว่าลูกตัวใหญ่ขึ้นเยอะ
ว่าแล้วพี่อ้อย กับพี่จูนก็ผลัดกันอุ้ม เรานี่สบายเลยฮ่าๆ
สั่งอาหารมาสามอย่าง จานใหญ่มากๆ มีส้มตำ ปลาทอดน้ำยำมะม่วง ลาบเป็ด
พี่ที่ร้านใจดี หั่นสัปปะรดมาให้อีกจาน อาหารอร่อยเหมือนเดิม
เราสั่งปลาทอดกลับบ้านด้วยตัวนึง เอาไปฝากคุณพ่อบ้าน
และที่มีความสุขไปกว่านั้นคือ เราจับโนอาห์พิงให้นั่งในรถเข็นรอระหว่างแม่กิน
ลูกก็นั่งรอ ดูดนิ้วเพลินๆอยู่คนเดียว นานมาก จนแม่กินเสร็จ ถึงเริ่มจะเบื่อ
ยังคุยกะพี่ๆเลยว่า ดูสิ พาโนอาห์ออกจากบ้านทีไร เลี้ยงง่ายยยยทุกที ไม่ร้องซักแอะ
สงสัยจะชอบเที่ยวนะ
ป้าๆอิ่มกันแล้วก็ เล่นกับหลาน
พี่อ้อยจับโนอาห์บิน ท่านี้พี่เค้าชอบเลย
บินไปหาสาวโต๊ะข้างๆ อิอิ
โนอาห์มาหาสาว แต่สาวเมิน สาวง่วงแย้วว
พอดีว่ามาเจอกับเพื่อนที่อ่านไดเราพอดี
แล้วลูกเค้าก็อายุไล่เลี่ยกะโนอาห์ด้วย ดีใจที่ได้เจอนะคะ
วันนี้มัวแต่ห่วงกิน ห่วงเมาท์ เลยไม่ได้ถามชื่อเลย
ออกจากร้านมา กะว่าลูกน่าจะนอนได้แล้วแหละ
อยู่ที่ร้านสองชม. กว่าไม่หลับเลย
เข็นออกมากำลังจะขึ้นรถไฟกลับบ้าน ลูกหลับตามคาด
แต่หลับไปครึ่งชม. เหมือนเดิม ตื่น
งอแงตอนใกล้ถึงบ้าน
การเดินทางรถสาธารณะครั้งแรกกันสองแม่ลูก ถือว่าผ่าน
ถึงแม้ช่วงท้ายๆลูกจะงอแงซักหน่อย แต่ก็พอเอาอยู่
สงสัยจะได้พาเที่ยวบ่อยๆแล้วละม้างงงง
No comments:
Post a Comment