มาอัพเดทลูกชายครบ 15สัปดาห์ วันศุกร์ที่ 17เมษา
ต้นสัปดาห์เรามีนัดมีตติ้งกับกรุ๊ปแม่ๆ
รอบนี้มากัน 4แม่ 4ลูกชาย เรานัดกันที่บ้านแม่แคทย่า
เราชอบนะ ให้ลูกได้มาเจอเพื่อนๆที่อายุไล่ๆกัน
แล้วจะได้เห็นพัฒนาการของแต่ละคน รวมทั้งของลูกเราด้วย
ฝึกให้ลูกได้รู้จักการอยู่ร่วมกับคนอื่น วีคนี้โนอาห์เริ่มสนใจมองเพื่อนบ้างแล้ว
เราวางลูกๆของพวกเราให้นอนเล่นกัน ส่วนแม่ๆก็มานั่งทานอะไรที่โต๊ะอาหาร
แล้วก็ผลัดกันแวะเดินดูลูกบ้าง ถ้าได้ยินเสียงร้อง เราเดินไปดูทีนึง
แม๊ ลูกชายแม่กำลังเอามือกำผมของเพื่อนพอดี เพื่อนก็ร้องเอ๊ะๆ
เรารีบแกะมือลูกออกเลย ดีนะที่แม่เค้าไม่มาเห็น 5555
ช่วงนี้โนอาห์กำลังชอบคว้า อะไรที่อยูในรัศมีมือถึง คว้าและกำแน่นเลย
นอกจากลูกได้มาเจอเพื่อนแล้ว แม่ๆก็มีสังคมไปด้วย
ลูกอายุเท่าๆกัน มีเรื่องคุยกันเยอะ ความสุขของคนเป็นแม่นะ ได้คุยเรื่องลูกเนี่ย
อ่อ ทุกคนลงความเห็นหมดว่าโนอาห์เหมือนเรามาก
ทั้งๆที่ยังไม่เห็นคุณพ่อเลย อิอิ
นัดครั้งถัดไป สัปดาห์หน้า ตอนนี้เปลี่ยนมาเจอกันทุกวีคละ
นัดสองอาทิตย์ครั้งมันนานไป
ปลายสัปดาห์ เราต้องอยู่กับลูกสองคน
เพราะที่รักต้องไปทำงานต่างจังหวัด 3วัน (ค้างคืน)
ที่รักก็ห่วงเรามากกก กลัวเราจะเหนื่อย เราบอกสบายมาก
เราเลี้ยงลูกคนเดียว(กับหมาอีกหนึ่งตัว)ไหว ไม่ต้องห่วง
เอาเข้าจริง ต้องขอบคุณลูกด้วยที่ช่วงที่พ่อไม่อยู่ ลูกค่อนข้างง่าย
งอแงเฉพาะตอนหิวกับง่วง พอได้กินก็เงียบ แล้วนอนบ่อย
ช่วงกลางวันตื่นมาเล่นไม่เกินสองชม.ก็ง่วง แต่ก็หลับแค่งีบสั้นๆ ครึ่งถึง1ชม.
กลางคืน อะเมซิ่งมาก สามวันที่พ่อไม่อยู่ ลูกเข้านอน1ทุ่ม ตื่นมากินนมตี3
แล้วหลับต่อ ตื่นอีกที7โมงเช้า เรานี่งงเลย ลูกนอนนานได้ยังไงเนี่ย
ยังไม่ปักใจเชื่อว่าลูกจะนอนยาวได้จริงๆ รอดูคืนต่อๆไป 555
ถึงแม้จะเลี้ยงไหว แต่บอกเลยคิดถึงที่รักมากกกกกกกกกกกกกกก
อย่างน้อยตอนที่รักอยู่ ยังมีคนดูลูกให้เรามีเวลาทำกับข้าวบ้าง
ได้กินข้าวดีๆ ที่รักพาโรมิโอไปฉี่บ้าง
พรุ่งนี้ที่รักก็กลับแล้ว เย้ๆ ลูกก็คงคิดถึงพ่อเค้าเหมือนกัน ^^
อัพเดทการเปลี่ยนแปลงของลูกในสัปดาห์นี้
ตอนนี้ลูกชายแม่แรงเยอะมาก ชอบดีดแขน ถีบขารัวๆ
พ่นน้ำลายเป็นแล้ว ฟูมฟ่อด เยิ้มทั้งวัน
นอกจากนี้ก็ยังพ่นจุกหลอกด้วย ถ้าจะไม่เอาเนี่ย พ่นไปไกลเลย
บางวันก็เม้มปาก แลบลิ้น
ยังชอบอมมือเหมือนเดิม
ถ้าแม่ลุกไปไหน จะมองตาม หรือมองหา ถ้าได้ยินเสียง
ชอบมองทีวี ไอแพด โทรศัพท์ (พ่อกับแม่ต้องคอยหลบ) ไม่ให้ลูกดู
พัฒนาการ
จับของได้นานขึ้น พอจับของได้ ที่ตามมาคือเอาเข้าปาก
คว้า จับ ทุกสิ่งที่อยู่ในรัศมีมือถึง
นอนคว่ำชันคอ ยกอก ได้สูง บางครั้งก็อยู่ได้นาน บางครั้งก็แป๊บเดียว
เริ่มพิจารณาลายการ์ตูน ที่อยู่บนplaymat
ส่องกระจก เห็นตัวเองในกระจกแล้วยิ้ม
แม่ต้องช่วยดึงมือของข้างขึ้นนั่ง บางทียันขายืนขึ้นมาเลย ขาแข็งแรงมาก
ชอบทำเสียงโทนสูงๆมากขึ้น กรี๊ด กร๊าว
หัวเราะบ่อยขึ้น เสียงหัวเราะคือ "หึๆ หึๆ" (แล้วตามมาด้วยสะอึก^^')
เอื้อมมือมาจับหน้าแม่ แล้วตามด้วยขยำจมูก ปาก ดึงผม
โดยเฉพาะตอนเช้าที่แม่ยังไม่ตื่น เหมือนลูกจะพยายามปลุก ^^'
ที่ยังทำไม่ได้
พลิกตัวจากคว่ำมาหงาย หงายมาคว่ำ
ยังไม่มองพิจารณา มือตัวเอง
เอื้อมมือคว้าของเล่นเอง
แต่เราก็ไม่ได้เครียดอะไร เพราะเด็กแต่ละคนไม่เหมือนกัน
บางคนทำอย่างนึงได้ก่อน อีกอย่างหนึ่ง
ขอเพียงแค่ว่าลูกได้ทำอะไรใหม่ๆให้ได้เห็นบ้าง
เลี้ยงลูกมาสามเดือนกว่า ถึงตอนนี้บอกเลยว่ามีความสุขมากๆ
หลงรักเด็ก หัวเหม่ง ตัวอวบๆแน่นๆคนนี้ที่สุด และมากขึ้นๆทุกวัน
หอมได้ทั้งวัน จุ๊บกันทั้งวัน ลูกยิ้มให้ทีหัวใจแม่ละลาย
เรารู้สึกว่าเราผ่านช่วงที่ยากมากๆมาแล้ว จริงอย่างที่หลายคนบอกเลย
รอให้พ้นสามเดือนแล้วลูกจะง่ายขึ้น เพราะเค้าร้องไห้น้อยลง
(จากเดือนแรกร้องทั้งวัน วางไม่ได้เลย)
ตอนนี้ร้องอย่างมีเหตุผล วางได้ นอนเล่นเองได้ แล้วหลับกลางคืนนานขึ้น
แต่ความยาก ก็แตกต่างกันไปตามช่วงอายุ พอลูกเริ่มกินอาหาร
เริ่มคลาน เริ่มเดิน เริ่มไปเนอสเซอรี่ ก็คงมีบททดสอบมาให้เราอีกเยอะ
แต่แม่ก็พร้อมล่ะ ^^













No comments:
Post a Comment