โนอาห์ครบ3เดือน เร็วมากเลย รู้สึกว่าลูกโตเร็วมาก
เราอยากจะหยุดช่วงเวลานี้ไว้นานๆ จัง
แวะมาอัพเดทกันซักหน่อย...
นอน
เราจะค่อนข้างซีเรียสกับเรื่อบการนอนของลูกมาก เพราะอยากให้ลูกนอนเยอะๆ
อย่างน้อยวันนึงีวมกลาลวันกลางคืนต้องได้อย่างน้อย 11ชั่วโมง
เราจะจดบันทึกทุกครั้ง ที่ผ่านมาก็ถือว่าโอเคนอนเกิน11ชม.
แต่ช่วงกลางวันจะยังนอนช่วงสั้นๆอยู่
ลูกนอนในที่ของตัวเองแล้ว (ยังอยู่เตียงเดียวกันกับพ่อแม่อยู่)
ไม่ต้องนอนบนตัวแม่มาตั้งแต่หลังหายจากหวัดเมื่อช่วงสองเดือนครึ่ง
คิดย้อนกลับไป ลูกนอนบนอกคงเพราะเค้าไม่สบายตัวต้องการความอบอุ่นปลอดภัย
ยังกล่อมตัวเองนอนไม่ได้ แม่ต้องกล่อมให้หลับอยู่
วิธีที่ใช้ก็ จุ๊บเต้า จุกหลอก อุ้มแนบชิดอกให้ได้กลิ่นแม่
มีบางครั้งที่ง่วงอยากนอน แต่งอแงร้องไห้มากๆ เราไปอ่านเจอ
เค้าว่าสมองลูกยังพัฒนาไม่เต็มที่ ยังสับสนอยู่ เอ๊ะเมื่อกี้ยังเล่นอยู่ดีๆ
ทำไมตอนนี้ง่วงๆอยากจะนอนแล้วนะ เลยร้องไห้ซะเลย
แต่ก็ไม่เป็นปัญหาเราใช้ความใจเย็นเข้าช่วย ค่อยๆโอ๋ไปซักพักก็หลับเอง
กลางคืน นอนนานขึ้น เริ่มรู้เวลา(รูทีน)
เข้านอนประมาณ 1ทุ่ม ตื่นมากินนม เที่ยงคืนหรือตีหนึ่งแล้วหลับต่อ
ตื่นอีกทีตีห้าถึง6โมงเช้า บางวันก็เจ็ดโมง ทีนี้ไม่หลับต่อละ เพราะลูกอึ ต้องเปลี่ยนเพิส
เป็นแบบนี้ทุกวัน อึเช้าเวลาใกล้ๆเดิมทุกวัน เปลี่ยนอะไรเสร็จตาสว่างละทีนี้
เราก็เล่นกัน ลูกจะอารมณ์ดีมาก ตื่นมายิ้มหวาน ให้แม่ทุกวัน แล้วก็กินนม
ลูกจะเคลิ้มหลับอีกที 8-9โมง คราวนี้จะนอนสั้น นอนยาวก็แล้วแต่เค้าเลย
ตอนกลางวันนี่ยังไม่เป็นroutine เท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะหลับงีบสั้นๆ 30-45นาที
ถ้าจะให้นานหน่อย ก็พาเดินรถเข็น ไม่ก็เอานอนบนเตียงจุ๊บนมหลับไปกับแม่
แบบนี้ก็จะได้ 1-1.30ชม.
เรื่องท่านอน ชอบนอนหงายมาก ทุกครั้งที่เรากล่อมนอน จะจับให้ลูกนอนตะแคง
ตะแคงไม่เท่าไหร่ พลิกมาหงายอีกละ เหตุผลคือกลัวหัวลูกแบน
เราต้องคอยหันหัวให้เค้า ถ้าเค้าหลับลึกๆก็จะอยู่ท่านั้นได้นานหน่อย
แต่ถ้าหลับไม่ลึกก็จะพลิกตลอด หัวก็จะถูไปถูมากับที่นอน
จนตอนนี้ผมตรงช่วงนั้นแหว่งไปเรียบร้อยแล้ว
เรานี่กลัวลูกหัวแบนมาก ลองเอาผ้าอ้อมมาหนุนก็สู้แรงลูกไม่ได้ สะบัดหัวเก่งมากๆ
ส่วนจะให้นอนคว่ำยิ่งไม่ได้ใหญ่เลย ตั้งแต่ลูกชันคอได้เก่งแล้ว จับคว่ำเมื่อไหร่
คอตั้งเมื่อนั้น จะเคลิ้มๆจะหลับ ต้องมาอุ้มกล่อมกันใหม่
ฝึกให้นอนเอง
เข้าเดือนสามรู้สึกว่าลูกโตพอที่จะฝึกอะไรได้แล้ว
เราคุยกะที่รักว่าจะลองวิธีเอาลูกเข้านอน กล่อม แล้วเดินออกจากห้อง
ปล่อยให้ลูกร้องแล้วเดินเข้าไปใหม่ ทำวนๆแบบนี้ไปจนกว่าเค้าจะหลับเองได้
นี่ก็เพิ่งลองไปแค่คืนเดียว ยังบอกอะไรไม่ได้เพราะ หลังจากกินนมเสร็จ
วันนี้ลูกหลับคาอกเลย ยังไม่ทันได้ปล่อยให้นอนเอง 555 เดี๋ยวพรุ่งนี้ลองใหม่
ถ้าสำเร็จ ขั้นต่อไปก็จะฝึกให้เค้านอนเตียงตัวเองละ
ร้องไห้
ใกล้เข้าเดือนสาม ลูกร้องไห้น้อยลง
และมีเหตุผลในการร้องมากขึ้น จะร้อง เฉพาะหิว กับง่วงจัดๆ
การร้องจะมีสองแบบร้องแบบจริงจัง กับร้องบ่นๆงึมๆงัมๆ
บางครั้งเหมือนเค้าฝันร้ายหรือไงไม่รู้ หลับๆอยู่ดีๆก็ร้องไห้ขึ้นมา ทั้งๆที่หลับตาอยู่
พอเราโอ๋ๆ เอาจุกหลอกให้ดูด ก็หลับต่อได้เป็นแบบนี้อยู่หลายรอบเหมือนกัน
ส่วนถ้าผ้าอ้อมเต็ม หรือร้อนไป จะร้องแนวบ่นๆ
สนใจสิ่งรอบตัวมากขึ้น
เข้าเดือนสาม ลูกสนใจมอง สิ่งของ หน้าคน ได้นานขึ้น
แล้วก็เหมือนจะสนใจเสียงต่างๆด้วย โดยเฉพาะตอนกินนม
เรากับที่รักห้ามคุยกันเลย ลูกจะหยุดกินทันทีแล้วมองหน้าแม่ ฟัง
ถ้าหิวๆก็จะโมโหเลย "ผมจะกินนม แม่ห้ามคุย!"
ติดดูดมือ ดูดนิ้ว
บางทีดูดได้นานเลย หันมาอีกทีทั้งมือทั้งนิ้ว ทั้งหน้าเปียกน้ำลายหมด
เราก็ปล่อยให้เค้าดูดไป ดูมีความสุขเชียว
ยกตัว
สังเกตว่าลูกพยายามยกหัว ยกตัว ลุก ทำท่าจะนั่งเองหลายครั้ง
แต่คือแม่ต้องช่วงพยุง จับมือสองข้างดึงขึ้น
พอลุงขึ้นมาท่านั่งได้ ลูกดูภูมิใจ มองซ้ายทีขวาที
ทำเสียงใหม่ๆ
จากแค่อะกรูๆ กือๆ ตอนนี้ก็เพิ่มหลายเสียงเลย มีกรี๊ดกร๊าดด้วย ยิ่งอารมณ์ดีๆนี่คุยจ้อเลย
ที่สำคัญ ลูกหัวเราะแล้ว แม่ต้องบันทึกไว้เลย หัวเราะครั้งแรก
วันที่ 26/3/15 ตอนวีค12 แรกๆนึกว่าบังเอิญ สองวันต่อมาทำอีก อ้ายแม่ดีใจจัง
ยิ้มเก่งมากกกก
ยิ้มง่ายมาก เห็นหน้าพ่อแม่ยิ้มให้ หรือทำเสียงสูงๆ ก็จะยิ้ม ปากไปตาไปหมด
เราจะชอบเล่นกันตอนเปลี่ยนผ้าอ้อม ยกขาลูก จุ๊บเท้า จุ๊บพุง ลูกก็จะยิ้มชอบใจ
แล้วตอนกล่อมนอน เห็นเคลิ้มๆจะหลับ อยู่ๆหันมามองแม่ตาแป๋วแล้วส่งยิ้มหวานให้
โอยใจละลาย อดใจยิ้มตอบไม่ได้ ทั้งที่เวลาจะเอานอนต้องไม่สบตาเค้า
แต่ทำไม่ได้ทุกทีเวลาเจอยิ้มลูก
ส่อแววว่าเป็นเด็กอารมณ์ดี โดยเฉพาะเวลาออกไปข้างนอกจะไม่ค่อยงอแง
ทำตัวน่ารัก โปรยเสน่ห์ จนทุกคนทักว่าเลี้ยงง่าย ให้ใครอุ้มก็ได้ ไม่ติดมือแม่
จะงอแงก็ตอนอยู่บ้านกะแม่นี่แหละม้างงง 55
ลูกก็เหมือนกระจกสะท้อนตัวพ่อแม่
แม่จะพยายามเป็นต้นแบบที่ดีให้ลูกนะครับ
ไม่ขออะไรมาก อยากให้ลูกเป็นคนที่มีสุขภาพแข็งแรง จิตใจดี แค่นี้ก็พอ
อัพเดทคุณแม่มือใหม่อย่างเราบ้าง
ครบ3เดือน มีพัฒนาการเลี้ยงลูกมากขึ้น
จากตอนแรกไม่เป็นเลย ไม่เข้าใจเด็กทารก ทำไมลูกร้อง ทำไมนอนน้อย
แล้วก็จะเครียดมากๆ เพราะเราเอาไปเทียบกับเด็กที่นอนนานๆด้วย
แต่เอาเข้าจริงเป็นปกติมากที่เด็กนอนกลางวันน้อย
ยังมีคนที่ยากกว่าเราคือกลางคืนไม่นอน เด็กแต่ละคนไม่เหมือนกันจริงๆ
แล้วเริ่มมีเวลากลับมาให้คุณพ่อบ้าง จากที่สองเดือนแรกคุณพ่อตกกระป๋องไปเลย
ทุ่มนึงลูกนอน เราจัดการธุระส่วนตัว สองทุ่มมานั่งดูทีวีกับที่รักมีเวลาคู่รักหนึ่งชม.
สามทุ่มเราเข้านอน แต่ยังไม่นอน ใช้เวลาประมาณครึ่งถึงหนึ่งชม.เล่นเน็ท อัพได
ไม่เกินสี่ทุ่ม หลับ เก็บแรงไว้ตื่นให้นมลูกรอบตีหนึ่งกะตีห้า เป็นแบบนี้ทุกวัน
ระหว่างคืน จะคอยตื่นมาห่มผ้าให้ลูก ดูว่าลูกนอนหันหัวดีไม๊
ถ้าลูกนอนนิ่งเกินจะต้องเช็คว่าหายใจไม๊
ปวดข้อมือ
อาการนี้เป็นมาตั้งแต่ยังไม่คลอด ตอนนี้ก็ยังไม่หาย
คงเพราะต้องอุ้มลูกตลอด ปวดมากปวดน้อย ต่างกันไปแต่ละวัน
ผมร่วง
อันนี้น่ากลัวมาก มันเริ่มแล้ว และไม่รู้จะหยุดร่วงตอนไหน
เราเป็นคนผมเส้นเล็กและน้อยเป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย
ตอนนี้ดูไม่ได้เลย หรองแหรงมาก
ไม่ใช่อยากปล่อยตัวโทรมนะ แต่ตั้งแต่มีลูกเนี่ย
เราลาขาดแป้ง รองพื้น น้ำหอมเลย เพราะเรานัวเนีย
หอมลูก จุ๊บลูกทั้งวัน กลัวเค้าได้รับสารเคมี
แอบสังเกตตัวเองว่า รักเด็กมากขึ้น โดยเฉพาะ ลูกเราลูกเพื่อน
ก่อนมีลูกเป็นคนไม่รักเด็กเลย ไม่เคยมานั่งดูรูปเด็ก
เดี๋ยวนี้ชอบมาก โดยเฉพาะเบบี้ เด็กเล็กๆ น่าร้ากกกกก
เขียนถึงที่รักหน่อย
คุณพ่อ น่ารักมากถึงมากที่สุด ทั้งที่ตัวเองงานเยอะมาก ยุ่งมาก เครียดมาก
แต่กลับบ้านมา ดิ่งหาลูกก่อนทุกครั้ง แล้วช่วยเราทุกอย่างเท่าที่ช่วยได้ ไม่เคยบ่น
งานเปลี่ยนแพมเพิสนี่อย่างโปร เราสองคนจะช่วยกันทุกเรื่องเกี่ยวกับลูก
ถ้ามีเรื่องไหนเราไม่สบายใจนิดนึง หรือลูกไม่สบายตัวหน่อยนึงที่รักจะไม่อยู่เฉยเลย
ที่ผ่านมา ไปหาหมอนวดฝ่าเท้า หาหมอกดจุด ทั้งหลายแหล่ ที่รักจัดการหมด
เราบ่นว่าเบื่ออาหารฝรั่งก็ไปหาซื้ออุปกรณ์ทำอาหารเอเชียๆมา ทั้งที่ตัวเองก็ทำไม่เป็น
เราบ่นว่าเบื่ออยู่บ้าน ก็พาออกไปดินเนอร์ ไปซื้อของ ให้เราสบายใจ
ขอบคุณจริงๆที่ดูแลเราแม่ลูก และหมาอีกหนึ่งตัวเป็นอย่างดี
จากตอนที่เป็นแค่สามีภรรยากันสองคนเราก็ว่าเราโชคดีแล้วที่เจอคนดี
พอมีลูก ยิ่งรู้สึกว่าโชคดีมากขึ้นไปอีก
สิ่งนึงที่รู้คือ เราสองคน รักลูกมากขึ้นๆทุกวัน อยู่ด้วยกันก็หอม ก็จุ๊บกันทั้งวัน
เราจะพยายามเลี้ยงลูกให้ดีที่สุดในแบบของเรา จะใช้เหตุผล ไม่ใช้อารมณ์
ตั้งแต่มีลูกเราใจเย็นมากขึ้นเยอะๆๆๆๆ เรื่องผิดใจเล็กๆน้อยๆเราไม่เอาเป็นสาระ
โตแล้ว เป็นแม่คนแล้ว ไม่งี่เง่าแล้ว เรากะที่รักจะไม่มีวันทะเลาะกันต่อหน้าลูกเด็ดขาด
ถึงจะเหนื่อยแค่ไหน แต่ถ้าลูกมองหน้าเรา ลูกจะเห็นรอยยิ้มของแม่เสมอ
พอมีลูกเอง ทำให้รู้ว่ารักของแม่มันยิ่งใหญ่ขนาดไหน
ขอบคุณมามี้นะคะที่เลี้ยงหนูมาจนโต ตอนนี้รู้แล้วว่ามันไม่ง่ายเลย






No comments:
Post a Comment