Smiley little Noah

Noah 6w 4d

ตอนนี้ลูกชายอายุเกือบ 7สัปดาห์ หรือว่าเดือนครึ่งแล้ว

มีอะไรใหม่ๆมาให้แม่เรียนรู้ทุกวัน บางวันยาก บางวันง่าย

หลังจากกลับมาจากทริป ลูกค่อนข้างงอแง คือวางได้แป๊บๆร้องให้อุ้มละ

เหมือนว่าต้องการความสนใจ ต้องการความอบอุ่นมากกกกกก ^^'

สามารถนอนมองโมบายคนเดียวได้นานขึ้น

ยิ่งช่วงกลางวันนี่จะรู้มากเป็นพิเศษ คือกินนมเสร็จกล่อมนอน 

เห็นว่าหลับดีละ เอาวางบนที่นอน เท่านั้นแหละร้องเลย เห้ยยยรู้ได้ไงเนี่ย

กลางวันนอนยาวเต็มที่ก็ชม.นึง ถ้าพาออกไปเดินรถเข็นก็ชม.กว่า โชคดีก็ถึง2ชม.

ที่บอกว่าเดี๋ยวนี้เรียกร้องความสนใจ เพราะเราสังเกตว่าลูกขี้หงุดหงิด

เอะอะๆร้อง ปกติไม้ตายคือจับเอาจุ๊บนมก็จะหาย แต่นี่ไม่หายแฮะ

พาอุ้มพาดบ่าเดิน ก็ไม่ช่วย เลยโอเค ไม่กิน ไม่นอน จับมานั่งคุยเล่นกัน นางยิ้มจ้า

อ้อแอ้ๆ ทำหน้าทะเล้น หน้าเป็น แบบนี้แกล้งแม่นี่นา ให้แม่กล่อมตั้งนาน

การเปลี่ยนแปลงในช่วงนี้ก็คงเป็นเรื่องยิ้ม กับคุยอ้อแอ้ ที่เห็นชัดมากๆ

ยิ้มบ่อย บางทีแม่เหนื่อยๆที่ต้องอุ้มกันทั้งวัน พอมองหน้าลูก ลูกยิ้มหวานให้

แม่หายเหนื่อยเลยลูก ยอมๆเลย

นอกจากนี้ก็เริ่มเห็นน้ำตา เวลาร้องไห้ 

เริ่มใช้มือมากขึ้น เอามือปัดนู่นนี่ แล้วก็อมมือตัวเองด้วย

อ่านเจอว่า ลูกเริ่มทำความรู้จักมือของตัวเอง

อีกอย่างที่นึกออกคือ ลูกชอบสะบัดหัวตัวเองแรงๆ 

ตอนนี้เอานอนคว่ำไม่ได้แล้ว เพราะสะบัดหันซ้ายที หันขวาที

หน้าทิ่มไปกับที่นอนแล้วก็หงุดหงิดเองตลอด

ตอนอุ้มพาดบ่าก็เหมือนกัน บางทีสะบัดหัวจนแทบจะตกจากบ่า

เรานี่ใจหายแว๊บ เกือบจะจับไว้ไม่ทัน แล้วตอนพาดบ่านี่ก็ชอบยกคอตัวเองไปด้วย

คองี้ตั้งเชียวหละ แต่ถ้าจับนอนคว่ำให้ลองยกคอ กลับไม่ยกเท่าไหร่

ตอนนี้ไม่รู้ลูกน้ำหรักเท่าไหร่แล้ว กว่าจนท.สาธารณสุขจะมาก็ตอนลูกสองเดือนกว่า

ที่บ้านเครื่องชั่งน้ำหนักก็พัง เราเห็นลูกทุกวันๆ รู้สึกว่าเค้าตัวเท่าเดิม

จะมาสังเกตอีกทีก็ตอนเสื้อผ้าไซส์ 56 บางตัวตอนนี้ใส่ไม่ได้แล้ว

เริ่มใส่ไซส์ 62 ละ

ปิดท้ายพูดถึงเรื่องการให้นมลูกหน่อย

ตอนนี้เรายังให้ลูกจุ๊บนมเรา ปั๊มเพิ่ม และให้เสริมควบคู่กันเหมือนเดิม

เราเริ่มทำใจแล้วว่าเรานมน้อยจริงๆ พยายามให้ลูกจุ๊บนมอย่างเดียว

ลูกก็หงุดหงิดมากกินไปร้องไห้ไปทุกรอบ พอให้ขวดเสริมเท่านั้นแหละ

ดูดอย่างมีความสุข หลับพริ้มเลย นึกแล้วก็สงสารลูกนะ ดูดนมแม่อย่างเหนื่อย

ทุกวันนี้ยังปั๊มนมคู่ไปด้วยทั้งที่ไม่มีเวลาเลย เลี้ยงลูกคนเดียวแบบนี้ด้วย

ทุกครั้งที่เราหยิบเครื่องปั๊มนม ที่รักจะหันมาถามว่าไม่ปั๊มไม่ได้หรอ เอาเวลางีบซักหน่อยไม๊

เราไม่ยอม ต้องปั๊มต้องกระตุ้น ต้องมีน้ำนมให้ลูก หมดวันนึงปั๊มรวมๆกันได้เกือบ100ml

คนอื่นปั๊มได้ครั้งละ100ml เรา"วันละ" ให้ลูกได้กินแค่นี้เราก็มีความสุขแล้ว 

คนรอบข้างเห็นเราพยายามเรื่องให้นมแม่ กับปั๊มนมมาตลอดก็เหนื่อยแทน

ที่รักบอกเราเลี้ยงลูกด้วยขวดนมก็ได้นะ คุณแม่ที่รักก็บอกกินนมผงก็ไม่เห็นเป็นไร

มีแต่เราเองนี่แหละที่ยังไม่ยอมแพ้ ทั้งที่มีหลายทีที่เริ่มถอดใจ 

แต่ก็ทำใจไม่ได้ทุกที พอเห็นลูกดูดนมเรา ตาก็มองเราไปด้วยมันมีความสุขมากๆ

เวลากินนม ลูกชอบมองแม่ แม่ใจละลายทุกทีเลยลูก 

คิดไว้ว่าจะพยายามไปอย่างนี้อย่างน้อย 2-3เดือนก็ยังดี