Mommy haircut

เสาร์ อาทิตย์ นี่เป็นวันครอบครัวสุขสันต์ เพราะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา

โนอาห์จะตื่นประมาณ8-9โมงเช้า กิจวัตรประจำวันหลังตื่นนอน

ถ้าลูกอารมณ์ดีๆเราก็จะคุยอ้อแอ้กัน ลูกก็จะยิ้มหวานเหงือกบาน

แล้วก็ต่อด้วยกินนม ระหว่างนี้ ที่รักก็เตรียมมื้อเช้าให้เรา 

(ถ้าวันธรรมดาที่รักทำงาน ไม่ต้องพูดถึง มื้อเช้าบางทีได้กินเที่ยง)

เราก็กินมื้อเช้าไปให้นมไปด้วยนั่นแหละ ตั้งแต่เป็นแม่นี่ต้องเพิ่ม

ความสามารถพิเศษ คือทำอะไรทีละหลายๆอย่างได้

พอกินนมเสร็จถ้าลูกไม่เคลิ้มหลับต่อ เราก็จะมาเสริมพัฒนาการกันหน่อย

จับลูกนอนคว่ำบ้าง จับนอนหงายมองโมบายอะไรไปบ้าง

ดูอารมณ์นางด้วย ว่านางโอเคกะกิจกรรมอะไร ^^'

สายๆได้ไลน์คุยกะคุยยายโนอาห์ที่เมืองไทยด้วย

โนอาห์และแม่โนอาห์คิดถึงคุณตาคุณยายที่สุดเลยครับ

พยายามยกหัว

หัวป๋มหนักอ่ะคับ ยกไม่ขึ้น

เราเองตอนนี้โอเคกับการเลี้ยงลูกมากขึ้นๆเรื่อยๆ

รู้แล้วว่าบางวันบทจะเลี้ยงง่ายกินนมแล้วก็หลับ ถึงแม้จะหลับๆตื่นๆก็เถอะ

แล้วบางวันก็ยาก หงุดหงิด งอแงทั้งวันโดยเฉพาะช่วงหัวค่ำ จะงอแงเป็นพิเศษ

ลูกเราเป็นเด็กที่ไม่นอนกลางวัน คือนอนน้อยมากๆ 15-30นาที 

จะนอนนานหน่อยถ้านอนบนอกแม่ ได้เป็นชม.บ้าง แต่แค่บางวัน

แต่ก็ยังโชคดีที่เค้านอนกลางคืน คือตื่นมาแค่กินนมแล้วหลับต่อเลย 2-3รอบ

ช่วงนี้ตาชั่งที่บ้านเสีย เลยไม่รู้น้ำหนักเลยทั้งเราทั้งลูกว่าเพิ่มหรือลดเท่าไหร่

มองยังไงก็รู้สึกว่าลูกตัวเท่าเดิม อยากให้ลูกอ้วนๆ

ส่วนตัวเราเอง ก็ยังเหลือพุงย้วยๆลายๆไว้ดูต่างหน้าหลังคลอด 

ใส่กางเกงรัดช่วงพุงพอดี เลยมองไม่เห็นพุงย้วยๆ

ผมก็ยาวมากละ อยากตัด

บ่นกับที่รักตั้งแต่เมื่อวานว่าอยากตัดผม ขี้เกียจสระ ขี้เกียจดูแล

ทุกวันนี้เวลาอาบน้ำแทบจะไม่มี ได้อาบวันเว้นวัน เน่ามาก

ปกติต้องสระผมทุกวัน พอไม่สระก็คันหัวอีก 

ที่รักเลยโทรไปถามคุณพ่อคุณแม่เค้าว่าพอมีเวลาซักชม.ไม๊

จะฝากให้ช่วยดูแลโนอาห์หน้า จะพาเราไปตัดผม

คุณพ่อแม่ที่รักรีบตกลงทันที บอกอีกว่ามาฝากทั้งวันก็ได้นะ

ขอถ่ายรูปกับลูกชายหน่อยค๊าบ

ตอนแรกกะว่าจะไปฝากไว้ แล้วรีบตัดผม จะรีบมารับกลับ

พอเอาไปฝาก คุณปู่คุณย่าโนอาห์บอก ไม่ต้องรีบเลย

ไปหาเวลาพักผ่อนกินข้าวกันสบายๆสองคนเถอะ เค้าดูแลได้

เราก็โอเคๆลองดู แต่ก็อดห่วงไม่ได้

ที่รักพามาทานมื้อกลางวัน

อยากทานเบอร์เกอร์กัน

เลยได้มานั่งทานมื้อกลางวันกันสองคน เป็นครั้งแรกในรอบเกือบสองเดือน

รู้สึกหนุงหนิงกันยังไงไม่รู้ คือตั้งแต่มีลูก เราลืมที่รักไปเลย รักแต่ลูกอย่างเดียว

เลยรู้สึกว่าไม่ได้ละ เราต้องกลับมาดูแลตัวเอง แล้วก็ที่รักด้วย 

นั่งคุยกันมีทอปปิคแต่เรื่องลูก อยู่ๆที่รักก็ชวนคุยเรื่องลูกคนที่สองขึ้นมา

เราแบบเฮ้ยยยยเร็วไปไม๊ เรายังไม่คิดเรื่องนี้เลย เอาคนเดียวให้รอดก่อน

แต่ก็คุยขำๆเรื่องชื่อ คนต่อไปไว้เรียบร้อย555

.

.

.

ตัดผมเสร็จออกมา ได้รับข้อความจากคุณแม่ที่รักว่า

ไม่ต้องเป็นห่วงน้า โนอาห์สบายดี กำลังคุยเล่นกะคุณปู่โนอาห์

แล้วก็ส่งรูปมาให้ด้วยยืนยันว่าโอเคจริง 

ให้เราสองคนพักผ่อนให้สบายๆ

คุณย่าส่งรูปมาให้แม่คับ ผมกำลังฟังคุณปู่พูดเลย

กลับมาถึงบ้านปุ๊บ ยังไม่ทันไรเลย เราคิดถึงลูกละ

ชวนที่รักบอกไปรับลูกกันเถอะ ที่รักบอกไม่ได้ เราต้องปล่อยวางบ้าง

อีกหนึ่งชั่วโมงค่อยไปรับ แต่เราต่อรอง ขอเป็น45นาทีได้ไม๊ ฮ่าๆ

คุณแม่ที่รักส่งข้อความมาบอกอีกว่า ตอนนี้โนอาห์หลับ 

เราเลยโอเคๆปล่อยวาง นั่งดูทีวีกะที่รักไป ผ่านไป15นาที ฟุ้งซ่าน

บอกที่รักว่าเราต้องทำอะไรซักอย่าง ฮ่าๆ พอได้พักว่างๆบ้าง ก็ทำไม่ได้อีกแน่ะ

เลยเดินเข้าครัวเลย เปิดตู้เย็นเจอแอปเปิ้ลเก่าๆที่คงไม่มีใครกินแล้ว

เอามาทำขนมดีกว่า ทำเร็วสุดก็พายแอปเปิ้ล พอดีมีแป้งโดว์อยู่แล้ว

ทำมั่วๆอย่างรวดเร็ว ครึ่งชม.เสร็จ ได้เวลาออกไปรับลูกพอดี

มั่วแต่ ฟลุคออกมาอร่อยวุ้ย

มารับลูก ไม่ได้เจอกันตั้ง 3ชม. คิดถึงมากกกกก

ลูกก็คิดถึงแม่มาก เพราะหิว^^' เลยควักนมให้กินก่อนเลย

พออิ่มละ ก็ยิ้มหวานให้แม่ซะเลย

รักฝุดๆเลยคนนี้

ปิดท้ายด้วยรูปผมใหม่

ทรงเดิม แค่สั้นลง แฮ่