Noah 1 month old

ช่วงนี้เดนมาร์กหิมะตก สลับฝนตก แต่ไม่ค่อยหนาวเท่าไหร่

ปีนี้ยังไม่เจอติดลบเยอะๆ (ก็ไม่ได้อยากเจอน๊า555) 

ออกไปทางเปียก เฉอะแฉะมากกว่า 

วิวจากบ้านเรา

โนอาห์อายุครบหนึ่งเดือนแล้วนะครับ 

แวะมาบันทึกการเปลี่ยนแปลงเมื่อครบเดือนนึงซักหน่อย

พัฒนาการ

เห็นได้ชัดมากๆเรื่อง Eye contract ตอนนี้เรารู้จักมองจ้องตากันแล้ว

แล้วก็เริ่มมองนู่นนี่รอบตัว มีโฟกัส และ "มองตาม" สิ่งของที่เคลื่อนไปมา 

ส่วนการได้ยิน เราว่าเค้าเริ่มจำเสียงเราได้(คิดไปเองไม๊ไม่รู้)

ที่รักบอกเวลาที่เค้าอุ้มลูก พอได้ยินเสียงเราปุ๊บเค้าจะเบี่ยงความสนใจ

มาที่เสียงเราทันที แล้วก็ขี้ตกใจกับเสียงดังๆปึงปังๆ นอนเคลิ้มๆอยู่สะดุ้งเลย

ที่ตลกสุดคือ ลูกตกใจเสียงตดตัวเอง เรางี้ขำมาก ตดปู๊ดเอง สะดุ้งโหยงเอง

Tummy time เราจับลูกคว่ำบ้าง ฝึกให้ชันคอ แต่ยังชันไม่ได้เท่าไหร่

ทำได้แค่พลิกหัว หันข้างไปอีกข้างนึงได้เท่านั้น

ส่วนขา แข็งแรงมาก ถีบกระจาย

ด้านอารมณ์ ก็ชัดเจนมากขึ้น

ร้องไห้ก็เสียงดังขึ้นด้วย ดราม่าขึ้นเยอะ เมื่อก่อนแค่เอะๆ ร้องแบบแมว

เดี๋ยวนี้ จ๊าก อุแว๊ๆอย่างดัง โถถถถ ลูกเอ้ย

แต่ก็มีมุมน่ารักมากขึ้นด้วยเหมือนกัน ตอนอารมณ์ดีๆ

โนอาห์ก็อ้อแอ้ๆ เหมือนจะคุยกะพ่อแม่ แล้วก็มียิ้มให้เห็นมากขึ้น

อาจจะไม่ได้รู้สึกยิ้มจริงๆก็เถอะ แต่เวลาเห็นลูกยิ้มแล้วใจพองทุกที

เตรียมตัว ฮึบๆ

ปู๊ดดดดด

การขับถ่าย ก็เห็นการเปลี่ยนแปลงชัดเจน

เมื่อก่อนอึวันละหลายครั้ง ครั้งละไม่เยอะ

ตอนนี้อึเฉลี่ยวันละครั้ง แต่มาเต็ม ล้นแพมเพิสทุกรอบ

การกินการนอน ก็ยังไม่เป็น routine

โนอาห์ยังนอนไม่นานเท่าไหร่ กลางวันเต็มที่ 3-3.30ชม. แบบนับครั้งได้

ปกติคือครึ่งชม. ถึง 1ชม.เอง หลักๆคือติดมือ อุ้มหลับดี พอวางเท่านั้นแหละเบะเลย 

บางวันนี่แทบไม่ได้ทำอะไรเลย ต้องอุ้ม ต้องกล่อมกันแทบทั้งวัน

แค่ถ้าวันไหนวางปล่อยให้ลูกหลับได้นี่ เราวิ่งเลย อาบน้ำ กินข้าว ปั๊มนม 555นาทีทอง

ส่วนกลางคืน ก็ตื่นมากินนมสองรอบ ช่วงตี3-5นี่ จะโยเยหน่อย อาจจะต้องกล่อมกันนาน

แล้วมาหลับอีกทีช่วง 6โมง ถึง8-9โมงเช้า 

รวมๆคือเลี้ยงลูก "ไม่ง่ายเลย" โดยเฉพาะต้องเลี้ยงคนเดียวแบบเรา 

แต่ก็ไม่ได้ยากจนไม่ไหว แม่ต้อมสู้ตายจ้า ^^

เรื่องน้ำนม 

เรายังมีน้ำนมน้อยเหมือนเดิม ต้องบอกเลยขอบคุณทุกคอมเม้นมากๆนะคะ

พี่เตย คุณงาม คุณแม่ลูกสอง แม่ลูกแฝด และอีกหลายๆคน ที่ให้คำแนะนำและกำลังใจ

วันก่อนนู้นที่นมคัด คงเพราะกินข้าวขาหมูจริงๆ หลังจากนั้นก็ไม่มีคัดอีกเลย

ตอนนี้ต้อมก็ไม่ได้เครียดแล้วค่ะ ให้ลูกได้เท่าที่เรามี แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า

คนที่มีเวลาปั๊มนมเยอะๆทุกๆ 2-3ชม.นี่เค้าทำกันตอนไหน 

เรานี่ลูกตื่นก็ให้นม เปลี่ยนผ้าอ้อม เกือบชม.ไปละ 

กว่าจะกล่อมให้หลับอีก พอจะปั๊มอีกรอบ ลูกก็ตื่น หมดเวลา

อีกอย่างลูกน้ำหนักขึ้นน้อยด้วย เลยจำเป็นต้องกลับมาให้นมเสริม

แต่ให้ลูกจุ๊บนมก่อนทุกครั้ง แต่โนอาห์หงุดหงิดตลอดไม่ทันใจ

เลยต้องให้เสริมตบท้าย ในเมื่อมันให้นมแม่100%ไม่ได้ จะทำยังไงได้ 

ตอนนี้ขอให้เค้ากินอิ่มนอนหลับไว้ก่อนแล้วกัน

ตัวเราเอง อารมณ์ขึ้นๆลงๆ ก็มีบ้างที่ท้อๆ สลับฮึดๆ

วันที่ท้อคือลูกไม่ยอมนอน กล่อมกันแทบตายสุดท้ายตาแป๋ว ร้องจ๊าก

ต้องมาวนให้นมใหม่ กล่อมกันใหม่ แล้วเราก็เริ่มเบื่อกับสภาวะเดิมๆทุกวันๆ

อยู่บ้านกกลูกมาเดือนนึงเต็มๆไม่ได้ไปไหน ไม่ได้เจอผู้เจอคนกะเค้าเลย 

จนเพื่อนทักขึ้นมาว่า เราอาจจะหดหู่โดยไม่รู้ตัว 

บวกกับหน้าหนาวที่นี่อีก เลยยิ่ง blue กันไปใหญ่

ปลายสัปดาห์นี้เลยจะออกจากบ้านละ ตั้งใจจะพาโนอาห์ไปเยี่ยมที่ทำงานเรา

แต่วันที่ท้อ มันก็มาคู่กับวันที่ฮึด พอเห็นลูกกินอิ่มนอนหลับบ้าง

ตื่นมาส่งยิ้มให้แม่บ้าง เราก็มีแรงฮึดทุกครั้ง

ตอนนี้รู้ซึ้งแล้วถึงคำว่า "เหนื่อยแต่มีความสุข" 

คุณพ่อช่วยกล่อม

หลับสบายเลยครับลูก

อีกหนึ่งแรงฮึดและกำลังใจที่สำคัญของเรา ก็คือที่รัก

ทุกวันหลังเลิกงานจะรีบกลับบ้านมาช่วยดูลูก ให้เราได้มีเวลาเป็นของตัวเองบ้าง

ยิ่งวันหยุดที่รักช่วยเราเยอะมากๆ ไม่เคยปริปากบ่นเลย

ขอบคุณจากใจจริงๆ ที่เข้าใจเรา 

แล้วก็ขอโทษด้วยที่บางทีเราเหนื่อย เราหงุดหงิดใส่ แหะๆ

ของเล่นใหม่ เป้อุ้มลูก

เต้นโชว์ซะเลย