ก่อนอื่นขอโนอาห์ส่งยิ้มหวานให้ทุกคนก่อนนะคร๊าบ
:)
แม่บอกว่าผมยิ้มที ปากยิ้ม ตาก็ยิ้มด้วย แม่ละลายทุกครั้งเลย
ตั้งแต่ปลายสัปดาห์ที่แล้วลูกเริ่มไม่สบาย
เพราะติดมาจากคุณพ่อ ที่รักเป็นหวัดมาตั้งแต่วันจันทร์
พยายามไม่ให้หอม ไม่ให้จับลูก แต่อยู่บ้านเดียวกัน นอนด้วยกัน
ยังไงซะก็ไม่รอด ลูกมาเริ่มมีน้ำมูกเอาวันพฤหัสนิดหน่อย
พอวันศุกร์เริ่มเห็นว่าช่วงกลางคืนตอนนอนเหมือนหายใจติดขัด
เลยโทรปรึกษาหมอว่าต้องทำยังไง หมอบอกให้หยอดน้ำเกลือ
ในจมูกทิ้งไว้ซัก2-3นาทีแล้วดูดออก แล้วดูว่ามีไข้ด้วยไม๊
ถ้าไม่มี เป็นหวัดอย่างเดียว เดี๋ยวก็หายไปเอง
คุณพ่อกำลังจะดูดน้ำมูกผมครับ
ผมไม่ชอบเลย>.<
พอวันอาทิตย์ เริ่มสังเกตว่าลูกมีเสียงครืดคราดในคอ
เหมือนมีเสมหะ หวัดลงคอ แล้วก็ไอค่อกๆด้วย
เรางี้สงสารลูกมาก เค้าคงไม่สบายตัว
แต่ยังดีที่ไม่มีไข้ เรานี่เช็คอุณหภูมิทั้งวัน
อาบน้ำไม่ร้อง พอเอาขึ้นเท่านั้นแหละร้องเลย
โอ๋ๆลูก
วันอาทิตย์ช่วงกลางวันลูกนอนเยอะกว่าปกติ
พอตกเย็นเท่านั้นแหละงอแงมาก เหมือนเค้าไม่สบายตัวเลย
ลากยาวไปจนสี่ทุ่มกว่าจะเอาเข้านอนได้ คือหลับเพราะเพลียจัด
ลูกนอนที่ตัวเองหลับไม่นานดูบิดไปมาจะตื่นอยู่หลายที
หายใจฟืดฟาด เราเลยเอามานอนบนอกเรา เค้าคงรู้สึกอุ่นสบาย
หลับได้ดีขึ้น เราเลยเอาลูกนอนด้วยกันไปก่อน
หน้าตาคนป่วย ฮือ ขอแม่ป่วยแทนได้ไม๊
เช้าวันจันทร์ ตัดสินใจพาลูกไปหาหมอดีกว่า
เป็นหนักเป็นเบาเค้าบอกเราไม่ได้ ให้หมอเช็คให้แน่ใจ
ที่รักต้องทำงาน คุณแม่ที่รักเลยพาเราสองคนแม่ลูกไปหาหมอ
วันนี้ทั้งวันโนอาห์หลับแป๊บๆเดี๋ยวตื่น นานสุดครึ่งชม.
แต่ยังดีที่กินได้ตามปกติ
หมอตรวจฟังเสียงหายใจ อ้าปากดูคอ
บอกว่าเป็นหวัดปกติไม่ได้มีอะไรน่าห่วง
ถ้าลูกหายใจไม่ออกก็ใช้น้ำเกลือหยอดจมูกเหมือนที่เราทำ
ทำไรไม่ได้มากกว่านี้ รอเวลาให้หายเอง
เพียงแต่ต้องคอยดูว่าอย่ามีไข้แล้วกัน ถ้ามีไข้ค่อยพามาหาหมอใหม่
เราคิดไว้แล้วเชียว อยู่ต่างประเทศแบบนี้หมอไม่ทำอะไรให้หรอก
รอให้หายเอง ไม่รู้จะหายเมื่อไหร่
คนพ่อป่วยตั้งแต่จันทร์ที่แล้ว มาจันทร์นี้ยังไม่หายเลย
ลูกไม่สบาย แม่ก็ทรมานใจไปด้วย
สงสารลูกจัง
:(






No comments:
Post a Comment