ไดยาวปรื้ดดดด.........
Thu 26.02.14
สายๆ เรามีนัดหมอประจำตัวตรวจหลังคลอด จะนัดตอนคลอดแล้ว8วีค
เราอยู่กะลูกสองคน เลยกระเตงกันไปหาหมอด้วยกัน
มาถึง หมอตรวจภายใน ทุกอย่างเราโอเคหมด
หมอบอกต้องคุมกำเนิดนะ เพราะแม้ประจำเดือนยังไม่มา ก็มีสิทธิ์ท้องได้อีก
เสร็จจากตรวจเรา เราบอกหมอว่า ลูกเป็นหวัด มาหาหมอแล้วเมื่อวันจันทร์
แต่ยังไม่หาย วันนี้อ้วกมาด้วย ไม่รู้ว่ามีอะไรตกถึงท้องบ้าง
หมอบอกมีสิ ไม่งั้นลูกไม่หลับแบบนี้หรอก คือนางหลับสบายตั้งแต่ออกจากบ้านมา
โอเคๆ เชื่อหมอก็ได้ หมอไม่ตรวจอะไรลูกเลย เราแอบเซ็งนิดนึง
.
.
.
หลังจากโนอาห์เป็นหวัดมาซักพัก เริ่มจากแค่มีน้ำมูก แล้วหวัดลงคอ มีเสมหะ ไอ
จนวันนี้หนักสุด ลูกอ้วกนมออกมาหมดเลย 5รอบในวันเดียว
แต่อย่างอื่นคือโอเคหมด ลูกไม่มีไข้ แล้วยังสดชื่นร่าเริง กินได้ ฉี่ดีเหมือนเดิม
เยอะมากแม่ช็อคไปหลายรอบ
หาอ่านดู สาเหตุที่อ้วกเพราะมีเสมหะมาก พอขับเสมหะออกไม่ได้
ทำได้ก็อ้วกออกมา อ้วกเสร็จก็หลับ ตื่นมากิน ไอ สลับกันอย่างนี้ทั้งวัน
จนตอนหลังเราพยายามให้กินนมทีละนิดกะว่าไม่ให้อิ่ม จะได้ไม่อ้วก
ก็ช่วยบ้าง แต่ยังไอแรง โยกไปทั้งตัวเหมือนเดิม ทำใจรอเลย ลูกน้ำหนักลดแน่ๆ
เราใจเย็นมาทั้งวัน พอที่รักกลับบ้านเท่านั้นแหละ เราร้องไห้โฮ สงสารลูก
ลูกคนแรกก็งี้เน้อ ขี้กังวล กลัวนั่น กลัวนี่ไปหมด
สุดท้ายไม่ไหวละโทรไปร.พ. เอาลูกเข้าไปเช็คดีกว่า
เลยได้ขนกันไปรพ. กันตอนห้าทุ่ม
มาถึงพยาบาลก็ชั่งน้ำหนัก ความยาว ขนาดรอบหัว
แล้วก็วัดไข้ ติดเครื่องวัดการหายใจที่เท้า ดูว่าหายใจลงมาลึกดีไม๊ แล้วก็ดูดน้ำมูก
ดูดเสมหะ หลังจากนั้นหมอก็มา ก็ซักประวัติกันก่อน แล้วตามด้วยฟังเสียงปอด
ดูดน้ำมูก สงสารลูกมากเลย
ตอนวัดไข้ ต้องเอาปรอทจิ้มเข้าไปในก้นลูก พยาบาลถามว่าคุณพ่อคุณแม่ทำเองไม๊
ที่รักเลยเป็นคนจิ้มก้นลูก ไม่มีไข้ แล้วก็ให้ยาPanodil หรือพาราให้ทางก้นเหมือนกัน
สอดเข้าไป100mg เพราะลูกไอหนักมาทั้งวัน เค้าคงเจ็บมาก
สุดท้ายหมอบอก ขอให้น้องนอนร.พ.อยู่ดูอาการคืนนี้หนึ่งคืน
แล้วรอฟังผลน้ำมูกทึ่ดูดไป เอาไปตรวจว่าเป็นไวรัสหวัดธรรมดา
หรือว่าเป็น RS Virus (RSV) ที่ตอนนี้ปอบปูล่ามาก ที่เดนมาร์กกำลังระบาดหนัก
โดยเฉพาะช่วงเปลี่ยนฤดูแบบนี้ ฝนตกอากาศชื้นๆ
ในวอร์ดเด็กนี่ก็ป่วยเพราะเจ้านี้กันทั้งนั้น
สรุปคืนนี้เรานอนร.พ.กะลูก แล้วโดนสั่งห้ามเอาลูกออกจากห้องเด็ดขาด
เพราะอาจติดเชื้อจากคนอื่น หรือกลับกันเราอาจจะเอาเชื้อไปแพร่เค้า
ส่วนแม่ถ้าจะออกมานอกห้องก็ต้องใส่ชุดคลุมพลาสติกยาง ออกมา
พอกลับเข้าห้องอีกทีให้ถอดทิ้ง (ทำยังกับเชื้ออิโบล่าเลย^^')
เราไม่ได้กะมานอนร.พ. คิดว่าแค่มาเช็ค เลยไม่ได้เตรียมอะไรมา
ดีที่ทางร.พ.มีแปรงกับยาสีฟันให้ แล้วของลูกมีให้หมด
เราบอกที่รักโอเคแค่นี้เราอยู่ได้
ที่รักกลับบ้านไป พรุ่งนี้มาจะเอาอะไรเพิ่มค่อยว่ากันอีกที
โดนที่รักสั่งห้ามใช้โทรศัพท์เพราะไม่มีที่ชาร์ตแบตมา กลัวติดต่อไม่ได้
ตีสองที่รักส่งเราและลูกเข้านอน แล้วกลับบ้านไป
คืนนี้โนอาห์นอนหลับดี หลังจากโดนดูดเสมหะไป ดูหายใจคล่องขึ้น
แล้วก็ไม่อ้วกอีก ตื่นมาแค่กินนมตอนตีสามครึ่ง จุ๊บเต้าแป๊บเดียว
แล้วก็หลับต่อยาวจนแปดโมง ส่วนเรานอนไม่หลับเลย
ห่วงลูก แล้วพยาบาลก็เข้ามาเช็คตลอด เข้ามาทีเราก็ตื่นที
แต่ขอบคุณมากๆ ที่ดูแลเป็นอย่างดี นอนร.พ.คืนนี้ก็ดีเหมือนกัน อุ่นใจ
กู๊ดไนท์ครับลูก
Fri 27.02.15
ตื่นมาปุ๊บให้นมกันก่อน ช่วงเวลาแห่งความสุข
ความผูกพันของแม่กับลูก ที่คนเป็นแม่เท่านั้นที่จะเข้าใจ :)
เพิ่งตื่นทั้งแม่ทั้งลูก ตื่นมาขอกินก่อนเลย
ดูท่ากินซะก่อน เหลือเกินจริงๆ
สายๆพยาบาลเข้ามาวัดไข้ลูกอีก เตรียมอุปกรณ์เสร็จ แล้วก็ยืนรอเฉยๆ
คราวนี้เราเก็ทละ ว่าอ๋อ ให้เราเป็นคนเสียบก้นวัดไข้เองใช่ไม๊ ^^'
(เก็บความสงสัยมาถามที่รัก คงเป็นเพราะพ่อแม่บางคนบ่น
ว่าพยาบาลเสียบแรงไป ทำลูกเจ็บไรงี้ป่าว แก้ปัญหาโดย ทำกันเองเลย)
สิบโมงที่รักมาร.พ.พอดี เห็นลูกป่วยเราก็ไปดราม่ากับพ่อ (เอาอีกละ)
บอกที่รักไม่รู้จักดูแลตัวเอง ทำงานหนัก บอกให้หาเวลาไปหาหมอก็ไม่ไป
จนหวัดมาติดลูกจนได้ ที่รักเลยไปหาหมอตอนนั้นเลย ^^'(ดราม่าได้ผล)
สรุปว่าที่รักหวัดเรื้อรังมาจาก เป็นไซนัสอักเสบ หมอให้ยาเพนนิซิลินมากิน10วัน
และไม่ได้เป็นคนเอาไวรัสมาแพร่ลูก ลูกคงไปติดมาจากที่อื่น
แฮ่ ที่รักโดนเราบ่นฟรีมาซะหลายวันเลย เก๊าขอโทษน๊า
มื้อเช้า
มื้อกลางวัน ทางโรงพยาบาลเตรียมไว้ให้แม่ ดีจัง
ต้องจดตารางการให้นม อึ ฉี่
วันนี้ทั้งวันที่ร.พ. ก็มีหมอ พยาบาล เข้ามาดูอาการโนอาห์
ก็เหมือนเดิมไม่มีไข้ ยังไอมีเสมหะแต่ก็ไม่อ้วกแล้ว
เรารอผล RSV จนถึงบ่าย ผลก็ยังไม่มา
หมอบอกว่ากลับบ้านก็ได้ แต่ถ้าเราไม่มั่นใจก็ให้อยู่ร.พ.รอดูอาการอีกคืนนึง
แต่เราคิดว่าเราดูแลลูกที่บ้านได้ แล้ววันนี้ลูกก็กินได้ไม่อ้วก
หมอเลยตามใจให้กลับบ้าน แต่กำชับว่าถ้ามีอะไรก็เข้ามาได้ตลอด
กลับบ้านไปให้คอยวัดไข้ ดูว่าหายใจได้ไม๊ ถ้าดูว่าน้องต้องใช้กล้ามเนื้อท้องมาก
ในการหายใจ หรือหายใจทึเห็นซี่โครง ให้พากลับมาร.พ.
ระหว่างนี้ก็หยอดน้ำเกลือล้างจมูกเหมือนเดิม
ส่วนผลไวรัส ถ้าได้เมื่อไหร่ ทางร.พ.จะโทรมาบอก
แต่เดาไว้เลยว่าน่าจะเป็น RSV เพราะอาการใช่ แล้วเป็นนาน
เย็นนี้ที่รักสั่งซูชิมาทานกัน บอกว่าเราสมควรได้กินดีๆ
หลังจากต้องเหนื่อยดูลูกไม่สบายมาหลายวัน กิกิกิ
Sat 28.02.15
ได้รับโทรศัพท์จากทางร.พ.แต่เช้าว่า ผลตรวจน้ำมูกออกมาว่า
ลูกเป็น RSV (Respiratory Syncytial Virus) ที่กำลังระบาดอยู่จริงๆ
โนอาห์ ไม่ต้องเกาะกระแสตลอดก็ได้ลูก กลัวไม่อินเทรนด์ >.<
อาการก็จะคล้ายเป็นหวัดปกติแต่หนักกว่า นานกว่า
มีน้ำมูก มีเสมหะ ไอ อาจมีไข้ขึ้น ถ้าเป็นหนักๆอาจทำให้ปอดบวมได้
ระยะเวลาหาย อาจหายได้ในหนึ่งอาทิตย์ หรือเป็นเดือนเลย
ถ้าเป็นในเด็กต่ำกว่า6เดือน ต้องดูแลเป็นพิเศษ
ช่วงนี้เราต้องคอยสังเกตมากๆ ถ้าลูกทรุดลงพาไปรพ.ทันที
อย่างวันนี้ อาการลูกคล้ายเดิม เหมือนจะไอน้อยลงนิดนึงแต่ยังไออยู่
มีเสมหะเหมือนเดิม แต่ยังดีที่ลูกกินนมได้ดี นอนได้ ยังยิ้มเล่นได้เหมือนเดิม
ที่สำคัญมากๆคือลูกต้องกินได้ เพราะนมจะช่วยให้เสมหะไม่เหนียว
ถ้าเสมหะเหนียวไปเกาะปอดทีนี้ เป็นปอดบวมได้เลย
เค้าว่านมแม่จะช่วยให้ลูกมีภูมิหายเร็ว เราก็พยายามให้ลูกจุ๊บเต้าตลอดเวลา
แล้วก็ให้นมเสริมด้วย เรานมน้อยเหมือนเดิม ตอนนี้เค้าต้องกินเยอะๆไว้ก่อน
ก็ถือว่าโนอาห์มีภูมิคุ้มกันพอสมควรนะ เพราะไม่เป็นหนักมาก (อุ๊บอิ๊บ เคาะโต๊ะ3ที)
ที่แย่คือ อิแม่นี่แหละ ตื่นมาพร้อมกับเจ็บคอ
แล้วไอมีเสมหะ กรี๊ดเลย ติดลูกมา สงสัยเมื่อวานตอนอยู่รพ.เราไม่ค่อยได้นอน
ร่างกายเลยอ่อนแอ วันนี้เลยพยายามอัดน้ำอุ่นเต็มที่ ต้องหายให้เร็วที่สุด
ตอนนี้ขอให้ลูกหายอย่างเดียว
ถึงผมไม่สบายแต่ผมก็ยังอารมณ์ดีนะคร๊าบบบ
เวลาพ่อหรือแม่จุ๊บผม ผมชอบอ้าปากทุกทีเลย
พ่อกับแม่หอมผมทั้งวัน แก้มผมนี่ช้ำไปหมดแล้ววว
พ่อพูดอะไรไม่รู้ ตลกจังเลย
แน่ะ แม่แอบถ่ายรูปผมหรอค๊าบ
