(ไดอะรี่ย้อนหลัง)
ตอนอยู่เมืองไทย ทุกๆเช้าเราตื่นนอน
เราจะลุกมาทานมื้อเช้า แล้วปล่อยลูกให้นอนเล่นรออยู่ข้างๆ
บางเช้าคุณตาก็จะมาเล่นมาช่วยดูหลานตอนเราทานข้าวเช้าด้วย
ทานเสร็จ เล่นกับลูกซักพัก จนลูกง่วงอีกรอยก็พากันไปนอนรอบสาย
โนอานอนไม่นาน ครึ่งถึงหนึ่งชั่วโมง
ตื่นมารอบนี้เราส่งต่อให้คุณยายเลี้ยง ส่วนเราก็อาบน้ำทำธุระส่วนตัวไป
เที่ยงปุ๊บ ก็รอน้องสาวกะน้องชาย พักกลางวันกลับมาทานมื้อเที่ยงด้วยกัน
โนอาก็นั่งร่วมโต๊ะกะเค้าด้วยนะครับ
ช่วงบ่ายก็พาโนอานอนอีก รอบถึงสองรอบ
บางวันคุณยายก็พานอนเองด้วย
แล้วก็พาอาบน้ำ ป้อนข้าว ป้อนนม คุณยายเลี้ยงให้หมด
ตามใจหลาน โนอาเริ่มไม่ชอบอยู่กับที่นิ่งๆเฉยๆแล้ว
คุณยายก็ต้องคอยอุ้มเล่น พาไปดูนั่นดูนี่
เราถามคุณยายไหวไหม โนอาตัวหนักมาก
คุณยายปวดหลัง อุ้มจนนิ้วล็อค แต่ไม่บ่นซักคำ
บอกว่าไหว สบายมาก อยากอุ้ม คุณยายรักหลานสุดๆไปเลย
คุณยายเสียสละมากๆ จะรีบทานข้าวเสร็จก่อน แล้วมาดูหลานให้
ฝ่ายคุณตา ก็ไม่แพ้กัน คอยเล่นกะหลานตลอด
จนบูกๆทุกคนลงความเห็นว่า คุณตาเห่อหลานจริงๆ
เพราะปกติจะไม่เห็นคุณตาอ่อนโยน มุ้งมิ้งๆ แบบนี้ ฮ่าๆๆ
บางวันก็มีป้าเอื้อย ลุงเอกซ์ (พี่สะใภ้กะพี่ชายเรา) แวะเข้ามาช่วยเลี้ยงหลานด้วย
ป้าเอื้อยกะลุงเอกซ์อยากมีลูกเหมือนกัน ขอให้น้องมาอยู่ด้วยไวๆนะคะ
เรื่องอาหารการกิน ไม่ต้องห่วงเลย คุณยายจัดการให้หมด
ตุ๋นข้าวให้โนอาทุกวัน แล้วก็เลือกแต่ของดีๆ เป็นออแกนนิกส์มากที่สุด
โนอาชอบทุกเมนูที่คุณยายทำ ก็มันอร่อยมากๆนี่ครับ
ยายป้อนหลาน
เห็นแบบนี้ พอนึกถึงวันที่เราต้องพาโนอากลับเดนมาร์กก็ใจหาย
คุณยายพูดว่า ทำไมทำแบบนี้ มาทำให้รักแล้วก็จากไป
คุณตาบอกให้ทิ้งโนอาไว้ที่นี่แหละ แล้วไปทำมาใหม่ๆ
ไปทำมาเยอะๆ ^^'
No comments:
Post a Comment