Week 26

สัปดาห์นี้ ขนาดท้อง ใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

และ น้ำหนัก ก็พุ่งขึ้นพรวดจนน่าตกใจ วีคเดียวขึ้นมาเกือบสองกิโล >.<"

เอาเรื่องขนาดท้องก่อน ที่ทำงานแซวทุกวัน จนเราเริ่มจะกังวลละนะ ว่าท้องใหญ่ไปรึป่าว 

คือจากคนที่ไม่เคยได้สังเกต ตอนนี้ถามทุกคน ตอนแรกเราก็ไม่คิดอะไร ก็กลายมาจะคิดละ^^'
ไม่รู้ว่าที่ใหญ่มากเนี่ย มันคือของแม่ หรือของลูก เริ่มกลัวลูกตัวใหญ่เกินไปอีก
กลัวจะคลอดเองไม่ได้ เพราะเราตั้งใจที่จะคลอดเองมากๆ 

ปัญหาอีกอย่างที่สำคัญมากๆ >.< ก็คือก้มมองน้องจิ๊มิ๊ไม่เห็นแล้ว
ทำให้เป็นปัญหาในการกำจัดขนอย่างมากๆ แอร๊ ไม่ได้ทะลึ่งนะ มันเป็นปัญหาจริงๆ 55
ถามเทคนิคส้ม ส้มบอกกระจกช่วยท่านได้ ใช้ส่องกระจกช่วยเอา

ส่วนน้ำหนัก ก็ขึ้นเร็วจนน่ากลัวตอนนี้อยู่ที่ 57-58 (รวมขึ้นมาจากก่อนท้อง 8กิโล)

เราตกใจตัวเองเลย ชั่งวีคที่แล้ว ตอนไปพบหมอ ยัง56อยู่เลย
เลยชะล่าใจด้วย วีคที่แล้วก็ทำเค้กเนยกินเองทุกวัน แต่ก็ไม่ได้เยอะมาก
อย่างอื่นเราก็กินปกติ งงเหมือนกันว่ามาจากไหนเยอะแยะ
ยังถามที่รักเลยว่าเราดูอ้วนขึ้นมากไม๊ ที่รักบอกเหมือนเดิม ออกแต่พุง
หาอ่านในเน็ท บอกว่าถ้าน้ำหนักขึ้นเร็วมากไป จะเสี่ยงเป็นเบาหวานตอนท้อง
สงสัยจะต้องเพลาๆพวกขนมลง แล้วก็พวกน้ำตาล แป้งลงบ้าง
กว่าจะนัดเจอมิดไวฟ์(ผดุงครรภ์อีกที ก็อีก2อาทิตย์) ถึงตอนนั้นคงได้รู้กัน  
.

.
.

เป็นผลต่อเนื่องมาจาก น้ำหนักที่ขึ้นมาเกือบ 8กิโล กับท้องที่ใหญ่ขึ้นมาก
ทำให้ตอนนี้เกิดปัญหาอีกอย่างขึ้น ก็คือ ปวดหลัง ปวดเมื่อย มากๆ
โดยเฉพาะตอนนอน เริ่มนอนไม่หลับ ต้องตื่นเพราะว่านอนไม่สบาย อึดอัด ปวดหลัง
ต้องคอยเปลี่ยนท่าบ่อยๆ นอนหงายก็ปวดหลัง ตะแคงก็ปวดเมื่อย
นอนทับแขนก็แขนชามือชาอีก โอยยยย อะไรกันนักกันหนาเนี่ย
แต่ก็ต้องคอยเปลี่ยนท่าไปเรื่อย คนรอบข้างบอกให้หาหมอนมารองขาบ้าง รองพุงบ้าง
เราลองดูหนึ่งคืน ก่อนนอนก็หนุนระหวา่งขา นอนตะแคงอย่างดี
ตื่นมากลางดึกอีกที หมอนกระจายตกเตียงไปเมื่อไหร่ไม่รู้ คือไม่ชินกับหมอนข้างเลย
บอกที่รัก นางก็บอกจะซื้อหมอนซัพพอทสำหรับคนท้องให้ เง้อ เอาอีกละ 

เราล่ะอยากให้ประหยัดเงินไว้ก่อนอันละตั้งเกือบ500โครน
เรายังต้องเก็บไว้ให้ซื้อของให้ลูก เรายังขาดอีกเยอะ
อีกอย่าง เราลองเอาหมอนธรรมดามารองหนุนดูก่อน ถ้ามันไม่ไหวจริงๆ ค่อยซื้อเน๊าะ
แต่ก็ขอบใจที่รักมากๆ ที่เป็นห่วงเราตลอด

.

.
.

แต่มีอย่างนึงที่ชอบมากๆนะ ผลจากการท้อง และน้ำหนักขึ้น
ทำให้ หน้าอกหน้าใจ ใหญ่ขึ้นมากด้วย ตอนนี้เสื้อในเปลี่ยนไซส์หมด
จากต้องมีฟองน้ำเสริมตลอด ตอนนี้ไม่ โอยมีความสุข อกอึ๋มโดยไม่ต้องพึ่งมีดหมอ
แต่ก็นะ ทุกคนพูดเหมือนกันว่าพอคลอดน้อง ให้นมเสร็จแล้วก็จะกลับมาฟีบดังเดิม
เผลอๆ ฟีบเหลือน้อยลงกว่าเดิมด้วย ฮ่าๆๆๆ หัวเราะทั้งน้ำตา ^^' 

.
.
.

จับสังเกตลูกดิ้น วีคนี้ลูกดิ้นชัดเจน เป็นเวลาบ้างละ
คือเราพอจะรู้ละว่า เค้าชอบดิ้นช่วงไหน หลักๆเลยก็ก่อนแม่นอน กับตอนแม่ตื่นตอน
หลังทานอาหาร โดยเฉพาะถ้าทานอะไรหวานๆเย็นๆจะดิ้นเยอะพิเศษ แล้วก็เวลาเพลินๆ
ส่วนตำแหน่ง ก็จะรู้สึกบ่อยที่สุดด้านซ้ายๆของพุง   

.
.
.

ใจเย็น ไม่ปรี๊ด ตั้งแต่ตั้งท้องลูกชายมา รู้สึกว่าตัวเราใจเย็นลงเยอะ
มีอะไรก็จะพยายามปล่อยวาง ไม่อยากเครียด ไม่ค่อยโกรธ ไม่โมโห
ลูกทำให้เราอารมณ์เย็นลงเยอะมาก ขอให้ลูกออกมาใจเย็นๆเหมือนแม่นะคะ
ไม่ให้อามรณ์ร้อนเหมือนพ่อ (แซวพ่อ อิอิ)

ไหนๆก็ไหนๆ พูดถึงว่าที่คุณพ่อซักหน่อย 

ช่วงนี้ที่รักบอกรักเราทุกวัน บอกว่าเราดียังงั้นยังงี้ เราช่วยที่รักหลายอยาง
ทำกับข้าวกับรีดผ้าให้ทุกวัน ดูแลที่รักอย่างดี        

ส่วนนึง คือเราเห็นว่าที่รักยุ่งมาก ตอนนี้ทำงานควบสองจ๊อบ ทั้งงานตำแหน่งใหม่
แล้วก็ตำแหน่งงานเก่าที่ยังหาคนมาทำแทนไม่ได้ เลิกงานหกโมงเย็นทุกวัน
(ซึ่งผิดวิสัยคนเดนส์มาก ปกติสี่โมงก็กลับบ้านแล้ว) แล้วเราก็รู้สึกอยากทำให้ด้วย
เราก็ยังมีแรง ไม่ได้เหนื่อยมากมายอะไร

ที่รักเล่าให้ฟังเรื่อง เพื่อนที่ทำงาน ภรรยาเค้าก็ท้องเหมือนกัน แต่เหวี่ยงวีนสุดๆ
เพ่อนก็มาบ่นว่าฮอร์โมนคนท้องยังงั้นยังงี้ ที่รักก็ได้แต่รับฟัง
ไม่รู้นะของงี้เรารู้สึกว่า you get what you give อ่ะ
เราเข้าใจภรรยาเค้านะ ถามไปถามมา ก็รู้ว่าสามีก็ไม่ค่อยใส่ใจความรู้สึกเท่าไหร่
เน้นวัตถุกันมากกว่า อย่างของใช้ลูก ก็ซื้อไว้หมด แต่ไม่เคยซื้ออะไรให้ภรรยาที่อุ้มท้องอยู่เลย
แล้วตอนไปหาหมอ ไปหาผดุงครรภ์ ฝ่ายพ่อไม่เคยไปด้วยเลย
ผิดกับที่รักไปกับเราตลอดถ้าติดงานก็ลางาน ที่รักบอกตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญมากกว่าเราและลูก
เรารู้สึกขอบคุณที่รักมากๆ ขอให้เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี ดูแลเราและลูกแบบนี้ตลอดไปนะจ้ะ

ปิดท้ายด้วยรูปพุง
เทียบกับเมื่อตอนวีค16 กับตอนนี้วีค26

พุงพุ่งมากกกกกกกกกกกกกก