เช้านี้ตื่นมาพร้อมวิวกรุงเทพ เช้าวันเสาร์รถยังไม่ติด
สบายๆดีจัง ลูกชายแม่อารมณ์ดีเหมือนเคย ตื่นมายิ้ม และคุยจ้อ
เราไม่ได้รีบร้อนอะไรกัน ก็นอนเล่นกัน
สายๆพาลูกนอนงีบ เรากะที่รักก็สั่งมื้อเช้ารูมเซอร์วิสขึ้นมาทานบนห้อง
เข็นเข้ามาทั้งโต๊ะเลย
อาหารเฉยๆ
สิบโมง ที่รักลงไปช้อปปิ้งข้างล่าง
ปกติ คนนี้นี่ช้อปปิ้งปีละครั้ง ก็ตอนมาเมืองไทยนี่แหละ
เราปล่อยให้ที่รักเดินดูให้เต็มที่ ค่อยขึ้นมาเจอกันตอนเช็คเอาท์เลย
ระหว่างนี้ โนอาตื่น เราก็เล่นกันบนเตียง ลูกอารมณ์ดีมาก
เล่นอยู่คนเดียวกะของเล่น รอแม่อาบน้ำแต่งตัวจนเสร็จ
จากนั้นก็ป้อนข้าวกันแล้วก็พางีบอีกรอบรอ คุณพ่อมา
เที่ยงลูกตื่นพอดี พากันไปเช็คเอาท์
ระหว่างนี้เพื่อนแพมเอาไอติมที่ทำเอง มาฝากให้ชิม
ไอศครีมโฮมเมด Pastel mood ชิมแล้วอร่อยมากๆ แนะนำๆจากใจจริง
แล้วก็ได้เวลาช้อปปิ้ง เรามีลิสต์สองสามอย่าง ที่แผนกของใช้เด็ก
หายใจเข้าออกนี่ลูกตลอด 555 ตั้งใจไปซื้อเก้าอี้หัดนั่ง(ไว้ใช้ป้อนข้าว)
แล้วก็หมอนรองคอตอนนอนในคาร์ซีท
แต่กว่าจะเดินไปถึงโซนของที่ต้องการจะซื้อ ต้องผ่านโซนเสื้อผ้าเด็ก
ซึ่งน่ารักมากกกก มีหลายแบรนด์ Paul smith , Ralph Lauren, Kenzo
Marc Jacobs
อันนี้Gucci
เราเดินผ่านของKenzo สติ(เกือบแตก)ชุดบอดี้ขาสั้นให้ลูก คือชอบมาก จะเอาๆ
ถามราคาลดจาก 3,700 เหลือ 2,500 คือแพงมาก แต่ตอนนั้นหน้ามือตามัว
ที่รักยั้งๆบอกว่าโนอาโตเร็วกลัวใส่ได้ไม่กี่ครั้ง
เดินออกมา ที่รักบอกรู้เลยว่านาทีนั้น เราเอาแน่ๆ ถ้าไม่ยั้ง 5555
รีบเดินไปซื้อของที่ต้องการแล้วออกมาเลย ก่อนจะสติแตกไปมากกว่านี้
เดินผ่านห้องให้นม เปลี่ยนผ้าอ้อม ขอทดลองเข้ามาซักหน่อย
ห้องนี้ให้เฉพาะผู้หญิงเข้า มีห้องให้นมกั้นเป็นช่องๆอยู่3ช่อง พร้อมม่านปิด
มีหมอนรองเปลี่ยนผ้าอ้อม2อัน อ่างล้างมือ และห้องน้ำ บรรยากาศดี สงบ
รีบวิ่งออกมากดหนึ่งแชะแล้วปรี่ไปหาลูก ช่วงนี้นางพลิกตัวเก่งและเร็วมาก
เสร็จแล้วขึ้นไปทานข้าวกันร้าน กัลปพฤกษ์
โนอาก็อารมณ์ดีส่งเสียงจ้อ เล่นน้ำลาย กรี๊ดกร๊าด คือนางแฮปปี้อะไรไม่รู้
จนแม่กินเกือบเสร็จก็เริ่มหงุดหงิดไม่อยากนั่งในรถเข็นละ
เราเลยอุ้มขึ้นมา รอที่รักทานเสร็จ
จากนั้นเราก็ไป MBK ต่อ ที่รักเค้าต้องไปสั่งตัดเสื้อร้านประจำทุกปี
มาถึงที่จอดรถ MBK ให้ที่รักลงไปเดินดูของก่อน
เรานั่งให้นมลูกแล้วขอเอาลูกงีบในรถซักพักนึง
ลูกหลับไปครึ่งชั่วโมงตื่น เราก็ลงไปช่วยดูของกับที่รัก
รายนี้เค้าเป็นพวกซื้อของเองไม่ได้ ต้องให้ภรรยาไปช่วยเลือก
เรานี่เบื่อจริงๆ5555
มีเหตุการณ์เซ็งๆนิดนึงด้วย คือที่นี่คนก็เยอะมากกกกก เดินแทบจะชนกัน
เราก็พยายามเข็นรถเข็นลูกหลบๆ คนไอที จามที เรานี่เสียวๆ
แต่นั่นยังไม่น่าเซ็งเท่า คนขายของเข้ามาจับตัวจับแก้มลูก ไม่ถามเราซักคำ
แรกๆเรายังไม่ว่าอะไร พอมาจับเราทำเป็นมองไม่เห็นแล้วดึงรถเห็นไปทางอื่น
หนักเข้าปรี่มาจับเลย จนเราต้องพูดว่า ขอโทษนะคะ ไม่ให้จับนะคะ
คือคนฟังอาจจะแบบ หือ อินี่ลูกหล่อนวิเศษนักหนาอะไรคนจับไม่ได้เชียว
คือเข้าใจป่ะ ถ้าลูกเจ็บลูกป่วยขึ้นมา จะมาช่วยรับผิดชอบไม๊
ยิ่งช่วงนี้ดูข่าวที่ไทยโรคมือเท้าปากกำลังระบาดในเด็กด้วย
ขนาดเราเป็นแม่แท้ๆ ยังล้างมือแทบทุกครั้งก่อนจับลูกเลย
จับแขนจับขาเราไม่ว่านะ แต่นี่ชอบจับแก้มจับหน้ากันจังเล้ย
สุดท้ายเราถามที่รักว่าเสร็จยัง เราอยากพาลูกกลับบ้านละ
ที่รักเห็นว่าเราเริ่มบูด ก็เข้าใจห่วงลูกเหมือนกันเลยชวนกันกลับบ้านดีกว่า
ออนเดอะเวย์โฮม
เวลาขับรถจะเป็นป้าแว่น
เด็กอารมณ์ดี คุยตลอดทาง
ระหว่างทางกลับบ้านเกือบ 1ชั่วโมง ลูกไม่หลับเลย
แถมคุยจ้อ พูด ดาดาดา บาบาบา จาจาจา เยอะมาก
เรากะที่รักนี่ขำก๊ากเลย จากตอนแรกดีใจลูกพูด หลังๆที่รักบอก
หลับไม๊ลูก พ่อก็อยากจะงีบแล้วเหมือนกัน
เนื่องจากว่าเราเป็นคนขับ ที่รักต้องคอยดูลูกและเอนเตอร์เทนตลอด
โชคดีที่ลูกเป็นคนที่นั่งคาร์ซีทได้ไม่มีปัญหาอะไร
ขากลับของเต็มท้ายรถ
สุดที่รักของม๊ามี๊
เด็กอารมณ์ดี
No comments:
Post a Comment