SEAT Ibiza ST

เมื่อวันอาทิตย์มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย หลายอารมณ์ 

ช่วงเช้าเราไปทำงาน ออกจากบ้านตามปกติ แต่เพราะว่าฝนตกหนักมากเมื่อคืน
น้ำก็เลยท่วมทางด่วนช่วงนึง เราก็ต้องหาทางขับอ้อม เข้าโคเปนมาแล้ว
ก็เจอสี่แยก น้ำท่วมอีก รถแทกซี่จอดตาย อยู่สามคันกลางสี่แยก แทกซี่ที่นี่เป็นเบนซ์ซะด้วยสิ
ลองว่า ขนาดเบนซ์ยังจอดติดน้ำขนาดนี้ น้องเฟียสของเราจะเหลือหรือ ว่าแล้วก็หักเลี่ยงหาทางอื่นไป
กว่าจะถึงที่ทำงานได้ เส้นยาแดงผ่าแปด ตรงเวลาเป๊ะ7โมงเช้า แต่ก็ถือว่าสายสำหรับเรา
ปกติเรามาก่อนเวลา 10-15นาทีตลอด 

มาถึงที่ทำงาน ได้ข่าวว่าน้ำท่วมห้องสปาอีก งานนี้ทั้งเทคนิค ทั้งไดเรคเตอร์มากันเต็มโรงแรมแต่เช้า 

เรายังชิลล์ คิดว่า อย่างน้อยส่วนของห้องอาหารเช้า ไม่ท่วมเท่าไหร่
แต่ที่ไหนได้ ปัญหามาเป็นที่เครื่องล้างจานเสียซะนี่ กรี๊ดดดดดดดด แขกเกือบสองร้อย จะทำยังไง

สรุปกว่าจะเรียกช่างมา กว่าเครื่องจะใช้งานได้ก็เกือบสิบโมง  ระหว่างนี้ล้างด้วยมือจ้า โอยเครียดเลย
ยิ่งกว่านั้น ข้างนอกฝนก็ตกหนัก แขกก็นั่งนาน กินกันเยอะมาก ยุ่งมากๆ แถมมีรูมเซอร์วิสอะไรอีก
คือวันนี้ทุกคนเหนื่อยมาก เครียดกันมากจริงๆ พอพักทานมื้อเที่ยงเท่านั้นแหละ แทบสลบกันเลย
แต่ก็ทำกันอย่างดีที่สุด แล้วเราก็ผ่านมันมาแล้ว 

เลิกงานปุ๊บ เราก็เหนื่อยเพลียมาก อยากกลับถึงบ้านให้เร็วที่สุด
ปรากฏว่า ทางด่วนเมื่อเช้า ยังปิดอยู่เลย เอาล่ะสิ ขับอ้อมกันอีกแล้ว
แถมอ้อมยาว รถติดด้วย 

พอถึงบ้านปุ๊บ ยังไม่ทันได้นั่งพักเลย มีนัดกับที่รักจะออกไปซื้อรถกัน
อยากจัดการอะไรให้เรียบร้อย เพราะรถซื้อแล้ว ต้องรออีกสองเดือนกว่า กว่าจะได้  

ก็ไปโชว์รูมกัน เราสองคนมั่นใจแล้วว่าจะเอาคันนี้แน่ๆ วันนี้เลยมาคุยรายละเอียดปลีกย่อย
แล้วทำสัญญาซื้อขายให้เรียบร้อย  

อีกสองเดือนครึ่งก็จะได้ขับแล้วน๊า

เราสองคนกังวลอย่างเดียว คือห้องเก็บของด้านหลัง จะกว้างพอใส่รถเข็นลูกเปล่า
เพราะรถเข็นที่ไปดูมา ค่อนข้างใหญ่ แต่คิดว่าน่าจะได้แหละ ลองวัดๆดูละ

ที่โชว์รูป มีมุมให้เด็กด้วย ^^

เซลล์ก็น่ารักมาก รู้ว่าเราสองคน ซื้อรถเพราะเตรียมพร้อมสำหรับลูกที่กำลังจะเกิดมา
แล้วก็เห็นว่าเราท้องอยู่ด้วย เลยมีดีวีดีการ์ตูนมาให้เรากะที่รัก

สัญญาซื้ออยู่ในมือ พร้อมกับการ์ตูนของแถมจากเซลล์ อิอิ 

เราสองคนเดินออกมา พร้อมกับความรู้สึกดีใจ ปลื้ม ทุกอย่าง รวมๆกัน
นี่เราซื้อรถกันแล้วนะ เย้ๆ

ขากลับ ที่รักชวนไปทานดินเนอร์กันก่อนเข้าบ้าน
เราเห็นด้วยอย่างมาก เพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ไม่อยากทำกับข้าวอีกแล้ว 

วันนี้ ถึงแม้จะเริ่มต้นด้วยความเหนื่อย แบบทุลักทุเลซักหน่อย
แต่ปิดท้ายด้วย ความสุข อิ่มเอมใจที่สุดเลย

Week 23

Carpal tunnel syndrome 

ตั้งแต่วีคที่ 19 เป็นต้นมา เราก็มีปัญหาเรื่อง ปวดชาที่มือ ที่นิ้ว ตอนกลางคืนมาตลอด
เคยที่ปวดมากจนนอนไม่ได้เลยก็ผ่านมาแล้ว แล้วก็ได้รู้จากพี่ตูน เล่าว่าตอนท้องเป็นเหมือนกัน
ปรึกษาหมอ ก็ทำอะไรไม่ได้ ต้องรอให้คลอดแล้วอาการจะค่อยๆหายไปเอง
พี่ตูนเคยไปฝังเข็ม ก็ช่วยได้นิดหน่อย แต่พอหยุดอาการก็มาอีก คือเสียเงินเปล่าจริงๆ
บอกให้เราทนเอาหน่อย แต่รับรองว่าคุ้ม เพื่อลูก พอได้ยินแบบนี้เราก็ทำใจอย่างเดียว ยอมปวด
แต่ก็พยายามหาวิธีบรรเทาอาการปวด เราอ่านเจอว่า ถ้าปล่อยให้มืออยู่นิ่งๆนานๆ อย่างตอนนอนเนี่ย
ทำให้น้ำมาสะสมมาก ไปกดทับเส้นประสาท หรือไรเนี่ย ก็ปวดชา เพราะงั้น ต้องขยับมือบ่อยๆ
ช่วงแรกๆตอนนอนเราแทบตื่นทุกชั่วโมง ขยับตัวปุ๊บ ก็สะบัดมือไปด้วย แล้วก็นวดๆ แต่ทำไปซักสองสามคืน
ไม่ไหวอ่ะ เหนื่อยเพลีย เหมือนนอนไม่พอ เลยเอาใหม่ มานั่งหาข้อมูลกันกับที่รัก จนไปเจอคลิปอันนึง
เป็นท่าบริหารมือ เราก็ลองทำดูก่อนนอน ก่อนนอนก็ทำ รู้สึกตัวเมื่อไหร่ก็ทำ
ปรากฎว่าช่วยได้เหมือนกันแฮะ จากที่ปวดมากๆนอนไม่ได้ ก็กลายเป็นแค่ชา นี่ลองดูมาสามคืนละ
เห็นผลจริงๆ ถึงจะไม่หายขาดก็เถอะ แต่ทำให้เราพอนอนได้บ้าง เท่านี้ก็พอใจแล้ว

ลงคลิปเอาไว้ให้ดูด้วย เผื่อมีใครสนใจ หรือมีอาการเหมือนกันนะคะ    

 

คิดอีกแง่มุมนึง หรือธรรมชาติจะพยายามสอนให้เราปรับตัว เตรียมพร้อม เมื่อลูกเกิดมา
คนเป็นแม่ ต้องตื่นตอนกลางคืนตลอด เพื่อมาดูลูก ป้อนนมลูก
เราก็ถือว่าได้ซ้อมไว้ก่อน ให้ชินกับการนอนน้อยเข้าไว้ อิอิ

ลูกดิ้นบ้าง ไม่ดิ้นบ้าง 

ยังคงเป็นปัญหาของคุณแม่จิตตกอย่างเรา ที่กลัวว่าลูกจะไม่ดิ้น อิอิ
จริงๆเค้าก็ดิ้นนั่นแหละ แต่รู้สึกว่าไม่พอ อยากให้ลูกดิ้นเยอะๆ ดิ้นทั้งวันอะไรแบบเนี้ย
เราสังเกต ลูกจะดิ้นตอนเรากินอิ่มๆ แต่ก็จะไม่ได้แรงอะไร รู้สึกเหมือนกล้ามเนื้อกระตุกเบาๆในท้อง
จนบางทีก็ไม่ค่อยแน่ใจ กับตอนเรานอนเพลินๆบ้าง เอาเข้าจริงๆก็ไม่ค่อยเป็นเวลาเท่าไหร่
ยังไม่มีการดิ้นตอบโต้ อย่างเช่น เวลาเราคุยกะลูก เรียกลูก ลูบพุง ลูกก็นิ่ง แต่จะดิ้นตอนแม่เผลอมากกว่า

เรื่องแปลกอยู่ที่ ลูกดิ้นตอบโต้ กับพ่อเค้าแฮะ  คือ ลูกรู้ได้ไงอ่ะ
อย่างเมื่อคืน เราปิดไฟเข้านอนแล้วแหละ ก็พยายามเอามือจับท้อง ดูว่าลูกดิ้นไม๊
จับอยู่นานสองนาน นิ่ง เงียบ สงัด ถอดใจละ นอนดีกว่า
ซักพัก คุณพ่อตามเข้ามานอน เราก็หลับแล้วแหละ ไม่สนใจอะไร แต่ยังพอรู้สึกตัว
รู้ว่า ที่รักเอามือมาวางไว้ที่พุงเรา (เรานอนคิดในใจ ลูกไม่ดิ้นหรอก ทีเรารอตั้งนาน)
เท่านั้นแหละ พุงเด้งทันที ลูกไม่ดิ้นธรรมชาติ เตะท้องปูดเลย แถมโชว์ออฟ อีกหลายจังหวะ
เรางี้ ยิ้มในใจ ลูกเอ้ยยย เอาใจพ่อจริง จริ๊งงงง.. แต่ก็ไม่ได้ตื่นมาคุยอะไรกะที่รัก
วันรุ่งขึ้น ที่รักรีบอวดเลย บอกว่า เมื่อคืน เค้าแอบจับพุงเรา ลูกดิ้นใหญเลย

จ้าาาาาาา :) 

23 สัปดาห์ พุงโตเน๊าะ 

เส้นดำกลางพุง

วีคนี้เริ่มมองเห็นเส้นดำ ที่ผ่ากลางพุงบ้างแล้ว
ก่อนหน้านี้ จะจางมากๆ มองไม่ค่อยเห็น ถ้าไม่สังเกตดีๆ 

นอกจากเส้นดำผ่ากลางแล้ว รู้สึกจะมีรอยดำๆเป็นวงๆล้อม ที่รอบๆสะดือด้วย
ยังไม่คัน ยังไม่แตก ยังไม่ลาย รู้สึกแต่ว่าพุงตึงเปรี๊ยะๆๆ
แล้วก็ใหญ่เอาๆ ตอนนี้เวลาเดิน เริ่มเหมือนคนท้องเดินละนะ คือเดินแบบพุงนำๆ ตัวเอนมาข้างหลังหน่อย
นึกละก็ตลกดี เราอ่านผ่านๆเจอมาว่า ขนาดท้องใหญ่เล็ก ขึ้นอยู่กับสรีระของแต่ละคน
บางคนมดลูก อยู่ด้านหน้า พุงก็จะออกชัดหน่อย อย่างเรานี่เลย พุงนำ ชัดเจน
ส่วนคนที่มดลูดอยู่ไปทางหลังหน่อย ก็จะไม่ค่อยออก   

แตงโม แตงโม

แต่ถึงพุงจะล้ำหน้าขนาดนี้ แต่ก็(ยัง)ไม่เป็นปัญหาในชีวิตประจำวันนะจ้ะ
ยังเดินเหิน ทำงานได้ปกติ แถมแอคทีฟ มีพลังเหลือเฟือ ไม่เหนื่อยอะไร
เหมือนที่เค้าว่า ช่วงสามเดือนกลาง (ช่วงเดือน 4-6) เป็นช่วงสบายตัวที่สุด
แต่ก็มีปวดหลังช่วงล่าง (บั้นเอว?)บ้าง เป็นอาการตามปกติของคนท้อง เพราะเรายังทำงานทุกวัน
ยกของอะไรก็พยายามไม่ยกหนักแล้ว แต่ก็ยังมีปวดบ้าง แต่พอได้พักก็ดีขึ้น ก็ไม่น่าห่วงอะไร

กับอาการเจ็บจี๊ดๆ เสียดๆที่ท้องบ้าง นิดๆหน่อย ก็เป็นเรื่องปกติอีกเหมือนกัน เพราะมดลูกเราขยายตัว
บางที ขยับตัว เปลี่ยนท่า ลุกนั่งเร็วๆ เดิน หรือทำอะไรเร็วๆ ก็มีเสียดๆบ้าง
แต่พอรู้ตัว ก็ทำอะไรช้าลงหน่อย ก็หาย ถามใครหลายๆคนก็บอกว่าเป็นเรื่องปกติ เราก็สบายใจ

พุงนำนม ของแท้

น้ำหนัก

วีคนี้ ยังคงกินกระหน่ำอย่างต่อเนื่อง ของคาวของหวาน ต้องมีติดบ้านตลอด
อยากกินอะไร ก็ต้องสรรหามากินให้ได้ คิดอยู่เหมือนกัน ว่าเราอาจจะต้องคุมน้ำตาลบ้าง
แต่ก็อดตามใจปากไม่ไหวทุกที ^^' พอกินจนอิ่ม ก็แน่นพุง รู้สึกอึดอัดนั่นแหละ
เพิ่งมารู้สึกว่า แหม ไม่น่ากินเข้าไปเยอะขนาดนั้นเลย 555

แถมกินเสร็จ แน่นๆแบบนี้ ท่าที่สบายสำหรับคุณแม่ที่สุดก็คือ นอนเอนหลังเลยจ้า
เข้าทำนอง กินแล้วนอน สบายที่ซู๊ดดดดด

ส่วนน้ำหนักก็ขึ้นมาจากวีคก่อนนิดหน่อย รวมๆตั้งแต่ตั้งท้องมา ก็ขึ้นมา 4โลกว่า เกือบ 5โลละ
ยังทำน้ำหนักได้ดีอยู่ ลุ้นแค่ช่วงสามเดือนสุดท้ายที่แหละ ช่วงที่น้ำหนักจะขึ้นพรวดๆ
รอดูกันต่อไป

โมสาร์ทจ๋า ขอลาก่อน

สุดท้าย ขอเขียนเรื่องเพลงหน่อย ช่วงนี้คุณแม่อารมณ์สุนทรีย์เป็นพิเศษ
ไม่ว่าจะอยู่บนรถ ตอนทำงาน หรืออยู่บ้าน จะต้องเปิดเพลงกล่อมไปด้วย
หาเพลงสำหรับคุณแม่ตั้งครรภ์ในยูทูป ก็จะมีเพลงบรรเลง สบายๆ เพลงโมสาร์ทบ้าง
ที่เค้าว่าดีนักหนา สำหรับพัฒนาการด้านอารมณ์ของลูก แแต่ไม่ไหวอ่ะ
แม่ฟังแล้ว แม่จะหลับ ฟังไปนานๆ หนวกหูอีก ฮ่าๆๆๆ หูไม่ถึงจริงๆ
ขอกลับมาฟัง เพลงฮิตตามสมัยนิยม ตามปกติละกันนะลูกนะ อิอิ

สุดท้าย....
ฝากเพจ smart mom, raising smart child  ของแม่ธัญไว้หน่อย
มีเพจในเพจบุ๊คด้วย แต่ดูลิงค์ไม่เป็น ใครสนใจก็ลองเสิร์ชดูนะคะ
หรือ smartmomsmartchild.blogspot.com
ตอนนี้เพื่อนเรา ทำเพจนี้ขึ้นมา เราว่ามีประโยชน์ดี
ส่วนการบ้านที่ธัญให้เราทำมา ยังไม่ลืมน๊า เดี๋ยวทำไปให้แน่นอนจ้า ขอเวลานิสสส   

Week 22

พุงเด้ง 

เข้าเดือนที่ห้ามานี่ พุงอลังการมาก เห็นชัดๆแล้ว
มาอาทิตย์นี้เพื่อนร่วมงานถึงกับตกใจ  บอกว่า อาทิตย์ที่แล้วท้องยังเล็กๆอยู่เลย
เสื้อยูนิฟอร์มที่ใส่ทำงาน เลาะตะเข็บที่เข้ารูปออกจนรอบตัวละ ก็ยังแน่นอยู่
อีกไม่นานคงใส่ไม่ได้   

แต่ก็แปลกเหมือนกัน ที่น้ำหนักไม่ได้ขึ้นมากมายอะไร อย่างที่คิด
(เหมือนพี่เอ๋ยบอกไว้เลย) ^^
ทั้งๆที่เรากินเยอะมากๆ กินตลอดเวลา กินทั้งวัน ขนมนมเนยตลอดด้วย
น้ำหนัก อยู่ที่ประมาณ 53-54 กว่าๆ (ขึ้นมาจากก่อนท้องประมาณ เกือบ4โล)

คุณพ่อขี้เห่อ

ว่าที่คุณพ่อพาไปซื้อลูก เป็นชุดเบสิค ที่รักรู้มาจากเพื่อนว่า
มีร้านขายเสื้อผ้าเด็กเพิ่งปิดไป เลยเอาของมาขายถูกๆ ชิ้นละ10kr พวกหมวกฟรี
ก็เลือกๆกัน ที่รักก็เอาไปเหอะๆ โหหยิบแบบไม่ยั้ง เรานี่เบรคสุดฤทธิ์ เลือกมาอย่างละนิดหน่อย แต่ก็มีทุกไซส์จนลูก 6-8เดือนได้ ^^'
นี่ถ้าทางร้านมีแบบมีสีให้เลือกมากกว่านี้ คงได้เหมา นี่มีแค่สองสี เรียบๆ 

เราเล่าให้ที่รักฟังว่า ส้มเพิ่งบอกว่าเบบี้อะลามกำลังลดอยู่
อีกวันที่รักจะพาไปซื้อเบบี้อลามด้วย แต่เรายั้งไว้ก่อน คือเอ้ยยยย คุณพ่อออกตัวแรงอ่ะ อีกตั้งนานกว่าน้องจะคลอด เดี๋ยวมันก็ลดอีกจ้า

มีเรื่องเซอร์ไพรซ์คุณแม่อีกแล้ว ระหว่างเรารอที่รักกลับมาทานมื้อเย็นก็รอน๊านๆ ไม่มาซักทีสุดท้ายกลับบ้านมาพร้อม ผ้ารัดพุงให้เรา เรานี่ดีใจมาก
เพราะเพิ่งพูดเปรยๆไปว่า เราทำงานยืนเยอะ เดินทั้งวัน
ถ้ามีอะไรช่วยพยุงพุงมันจะช่วยไม่ให้พุงเราถ่วงจนเกินไป แล้วก็ช่วยเรื่องปวดหลังด้วย
คือเราก็ยังไม่ปวดนะ แต่กันไว้ก่อนก็ดี ไม่คิดว่าที่รักจะใส่ใจขนาดนี้ ไปซื้อมาให้เลย ขอบใจมากๆน๊า 

ช่วงนี้เริ่มรู้สึกตัวเองอุ้ยอ้ายละ จะลุกจะนั่ง ก็ไม่รวดเร็วเหมือนพุงจะค้ำๆ
บางทีลืมตัวนึกว่าไม่มีพุงนึกลุกพรวดพราด เอ้ยลุกไม่ขึ้นเว้ยเฮ้ย 555

อาการคุณแม่

รวมๆแล้วท้องนี้บอกได้เลยว่าเราสบายตัวมาก ปัญหาที่ได้ยินมา เราไม่เป็นเลย (หรือว่ายังไม่ถึงเวลา ก็ไม่รู้)
ยังไม่รู้สึกปวดท้อง ไม่เป็นกรดไหลย้อน ไม่ท้องผูก ไม่ปวดหลัง ไม่เป็นตะคริว
นอนได้ทุกท่า กินได้ทุกอย่าง ขอบคุณลูกมากๆที่ง่ายกับแม่มากๆ

เป็นอย่างเดียวคืออาการมือขวาชา ตอนกลางคืน ช่วงเช้ามืดก่อนตื่น
"carpal tunnel syndrome"
พักหลังมานี่อาการหนักมาก เพราะชามากจนปวด จากตอนแรกแค่ชาเฉพาะนิ้วมือ
มีอยู่คืนนึงปวดลามขึ้นไปที่แขน ต้นแขนด้วย แบบว่าทรมานมาก นอนไม่ได้เลย
นึกไม่ออกว่าปวดยังไง นึกถึงว่าเอามือกำน้ำแข็งกำไปเรื่อยๆมือจะชา
กำไปอีกมันจะเริ่มปวดละ คือเราเป็นงั้นเลยปวดแบบนอนไม่ได้
ตื่นมาช่วงตีสีตีห้ามาหลายคืนละ ฮือๆ หาข้อมูลอ่านดู บอกว่าเป็นอาการของคนท้อง
จะหลายไปเองหลังคลอด (แง๊ง ต้องทนแบบนี้ไปอีกหลายเดือนเลยสินะ)

ว่าที่คุณแม่ขี้นอยด์

ช่วงนี้ก็มีกังวล แอบจิตตกไปบ้าง เพราะเราไม่ค่อยรู้สึกว่าลูกดิ้นมากนัก
คือรู้สึกแหละว่ามีอะไรดึ๊บๆ อยู่ในท้อง แต่ก็ไม่บ่อย ก็เครียดอีก
มีวันนึงจิตตกจัด ที่รักสังเกตเห็น ไปรินน้ำเย็นมาให้เราเลย
แล้วบอกให้เราดื่มให้หมด แล้วก็มารอดูกันว่าลูกจะดิ้นไม๊
ที่รักก็เอาหูมาแนบที่พุงเลย แล้วซักพัก ก็รู้สึกว่าลูกถีบ แรงด้วยทีนึง
ที่รักบอกเห็นไม๊ ลูกยังอยู่ดี อย่านอยไป ^^' โอเคๆ จะพยายามไม่นอยนะ

เรื่องของเรื่องคือ เพิ่งได้ข่าวร้ายมาจากเพื่อนของเรา
แอสตริด เพิ่งไปคลอดมาเมื่อวันพุธที่แล้ว แต่มีข่าวร้ายว่า
เด็กออกมาไม่ตอบสนองอะไรเลย ก็ดิ้นดุ๊กดิ๊กๆนะ แต่ไม่ร้องไห้ ไม่มีเสียง
ไม่มีน้ำตา ไม่มองตามอะไรเลย แล้วก็ดูดนมเองไม่ได้ ต้องป้อนนมทางสายยาง
ตอนนี้อยู่ในความดูแลของหมออย่างใกล้ชิด เฝ้าดูอาการกันทุกนาที
พอเรารู้เรื่องเท่านั้นแหละ เราร้องไห้เลย เศร้าแทนเพื่อนมากๆๆๆ
ที่รักบอกเลย ทำไมเรื่องร้ายๆต้องมาเกิดกับคนดีๆด้วย
คืนนั้นเรานอนไม่หลับ กลัวไปหมด :(
ลูกจ๋า แม่ไม่ขออะไรเลย ขอให้ลูกออกมาแข็งแรงสมบูรณ์นะคะ
 

Week 21

แวะมาอัพเดท พุงคุณแม่ประจำสัปดาห์ 

ตอนนี้วีคที่ 21 แล้ว เมื่อตอนต้นสัปดาห์ (เสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านมา)

มีความสุขมาก เพราะลูกดิ้น เยอะมาก ชัดๆเลย รู้สึกได้เกือบทั้งวัน
แต่จะไม่รู้สึกเหมือนฟองอากาศแตก หรือปลาตอด อย่างตอนรู้สึกครั้งแรก

มันรู้สึกเหมือนเป็นคลื่นอยู่ในท้อง เคลื่อนไหว ผลุบๆ

แต่หลังจากสองวันนั้นมา ก็ไม่รู้สึกว่าลูกดิ้นเยอะแบบชัดๆอีกเลย
คือมีบ้าง แต่แบบเบาๆ แล้วก็น้อยครั้งมากๆเลย
ฮือๆ แอบกังวลว่าเค้าลูกอยู่ดีไม๊

อาการอื่นๆ ก็มีปวดหัวอยู่วันนึง พอดีวันนั้น ตากฝน แต่แค่แป๊บเดียว

ที่ไหนได้ หลังเลิกงาน อาการออกเลย ปวดหัวมาก แบบปวดๆหายๆ
ตั้งแต่บ่ายยันหัวค่ำ แต่พอลุกไปอาบน้ำ จะเข้านอนก็ดีขึ้น 

ที่ทรมานคือ ช่วงท้อง เราจะทานยาแก้ปวดอะไรไม่ได้เลย
เราทาน ลูกก็ได้รับด้วย เลยต้องทนเอาอย่างเดียว
แต่ลองหาข้อมูลดู อาการปวดหัว นี่เป็นปกติของคุณแม่ช่วงตั้งครรภ์เหมือนกัน
เพราะฮอร์โมนเปลี่ยน การหมุนเวียนเลือดเปลี่ยน เกิดขึ้นได้ ไม่ต้องกังวลไป 

แล้วก็มีอีกวันนึง ทำงานอยู่ปกติดีทุกอย่าง พอใกล้ๆเที่ยง เกิดอาการ 

หัวหมุนๆ ตาลายๆ คล้ายจะเป็นลมยังไงไม่รู้ มันวูบๆ เลยแบบเฮ้ยๆ เกิดอะไรขึ้น
ขอนั่งพักซักพักก่่อน แล้ว ก็ค่อยๆรู้สึกดีขึ้น
ลองมาย้อนนึกดู วันนั้นทั้งวัน ตั้งแต่เช้า ทานมื้อเข้าไปนิดเดียวเอง
แค่นมกับคอนเฟลค เพราะก่อนทำงานตอนเช้า เราไม่หิวเลย แน่นท้องไปหมด
เราเลยไม่ได้ทานเยอะ แล้วตอนทำงานก็เพลินๆจนลืมด้วย
ตอนนี้รู้แล้ว ต้องดูแลตัวเองดีกว่านี้ ไม่หิวก็ต้องทาน เราไม่หิว แต่ลูกหิวเน๊าะ 

กลับบ้านมา เล่าอาการ ทั้งปวดหัว ทั้งจะเป็นลม ให้ที่รักฟัง

ที่รักเปลี่ยนบทบาทเป็นคุณหมอทันที เช็คข้อมูลทางเน็ท เช็ควิตามินว่าเรากินครบไม๊
แล้วก็บ่นใหญ่เลย บอกว่าส่วนใหญ่คนท้องจะขาดธาตุเหล็ก แล้วเราเองก็กินธาตุเหล็กไม่ครบ
คนท้องต้องทาน ธาตุเหล็ก เสริม เพิ่มขึ้น ตั้งแต่วีคที่ 10เป็นต้นมานะ
เราเองก็ทานมาครบตลอด จนเปลี่ยนตัววิตามินมาเป็นตัวใหม่ อันนี้ไม่พอ ต้องทานเสริม
ยุ่งยากนะ แต่ก็ต้องทำเพื่อลูกของเรา ^^

ใส่เสื้อตัวหลวม มองเห็นพุงโตๆไม่ชัดเลย 

พุงโตๆ

มีเรื่องแปลก อีกอย่างนึง คือโรมิโอ... เหมือนว่าเค้าจะรู้ว่า เรากำลังจะมีน้อง
ช่วงนี้นางติดเรามากกกกกกกกกก เราไปไหนก็ตามไปด้วยทุกที่
แม้แต่ตอนกลางคืน เราตื่นมาเข้าห้องน้ำกี่ครั้ง โรมิโอ ก็จะตื่นตาม วิ่งตามเข้าห้องน้ำไปด้วยทุกครั้ง 

เหมือนห่วงแม่ กลัวแม่หายยังงั้นแหละ ช่วงนี้เราก็เลยติดโรมิโอไปด้วย
ถ้านั่งตรงไหน แล้วไม่เห็นโรมิโอ จะต้องเรียกให้มาอยู่ด้วยกันทุกครั้ง

กลัวเหมือนกัน ว่าถ้าน้องเหิดออกมาแล้ว โรมิโอจะเป็นยังไง
จะหวงเราไม๊ จะขี้อิจฉาน้องรึเปล่า กลัวเหมือนกันนะ 

อาการอื่นๆในวีคนี้ คือ กิน กิน กิน และ กิน
กินเก่งมากกกกก คืออิ่มแล้วนะ แน่นท้อง พุงจะแตกอยู่ แล้ว
ก็มือ และสมองก็ยังสั่งให้หยิบของกินเข้าปากได้อีก
ตอนนี้ทุกเย็น หลังทานข้าว จะต้องมีของว่าง พวกขนมตามตลอด
ที่รักก็ตามใจ ซ์้อขนมขมเนยมาให้อีก เต็มไปหมด สนับสนุนให้กินอยู๋นั่นแหละ

กินน่ากลัวมาก น้ำหนักยังไม่กล้าลองชั่ง กลัวขึ้นมาเยอะ แล้วจะไม่กล้ากินต่อ
สรุปคือ ห่วงกินมากกว่านะ อิอิ

บลูเบอร์รี่เดนมาร์ก ลูกใหญ่ไปไหน

วันนึงสั่งไก่ทอดเทคอะเวย์ สลัดทานคู่กันเราไม่เอา ขอทำยำแตงกวาทานแกล้มเอง แซ่บเวอร์

ข้าวมันไก่ พอให้หายอยาก

ทองหยิบ

นอกจากนี้ก็ยัง ขี้ร้อนสุดๆ เช้าๆ คนอื่นเค้าบอกอากาศหนาวกัน
เราแบบ เนี่ยหรอหนาว กำลังสบายเลย ทั้งที่ปกติเราเป็นคนขี้หนาวมาก
ก็แปลกๆดี 

Week 20 :: Half way + Feel my babyboy

ตั้งท้องมาถึงครึ่งทางแล้วน๊า  วีคที่20นี้ ก็มีเรื่องตื่นเต้นให้บันทึกอีกแล้ว 

นั่นก็คือ...

 

รู้สึกว่าลูกดิ้นแล้วจ้า เย้!!!!! ^^ 

เกือบ 6โมงเย็น ของวันที่3/8/14 ( อายุครรภ์ 20วีค กะ1วัน)

เรานอนหลับอยู่  ตื่นมาก็รู้สึกเหมือนมีฟองอากาศแตกอยู่ในท้อง
ความรู้สึกแรกคือ ท้องเรามีลมแน่ๆ แต่ก็แปลกๆ เลยลองเอามือไปวางทาบดู
มันเหมือนจะเป็นแค่แถวๆด้านขวาของสะดือ พอจับปุ๊บก็เอาอีกละฟองอากาศแตกเป๊าะๆๆ
นอนงงๆ ยังสงสัยอยู่คนเดียว

แล้วที่รักก็เดินเข้ามาหาพอดี อยู่ๆเหมือนรู้ นางเอาหูไปแนบที่พุงเรา
ตรงด้านขวามือข้างสะดือเป๊ะ เราไม่พูดอะไร อยากรู้ว่าที่รักจะรู้สึกอย่างเดียวกะเราไม๊
แล้วเค้าก็พูดขึ้นว่า เค้ารู้สึกว่าลูกดิ้นล่ะ :)

แล้วตอนนั้นเอง คำพูดที่เคยฟังมาว่าเหมือนปลาตอด เหมือนฟองอากาศ ตุบๆๆ มันเป็นยังไง
มันก็เกิดขึ้นถี่เลย เหมือนลูกชายจะคอนเฟริมให้พ่อกะแม่รู้แน่ๆว่าผมเองคร๊าบบบ
เราสองคนดีใจมากๆ ที่รู้สึกได้พร้อมๆกันเลย เรางี้เห่อมาก

แต่หลังจากนั้นก็เงียบไป ที่รักบอกดื่มน้ำเย็นไม๊ ไปกระตุ้นให้ลูกดิ้นอีก 5555
อย่าไปแกล้งเค้าเลย ให้เค้านอนเถอะ
ตลกดีอ่ะ เมื่อวานที่รักยังปลอบเราอยู่เลยว่าหมอบอกว่ารกเราเกาะด้านหน้าท้อง
ก็เหมือนมีหมอนมารองเพิ่มอีกชั้นนึง กว่าจะรู้สึกก็คงวีค22-24นั่นแหละ
มาวันนี้ดิ้นแว้ววว ดีใจๆ

แต่ จากวันนั้น ถึงวันนี้ก็ยังไม่รู้สึกอีกเลย เง้อ.....
มาให้แม่ดีใจแค่วันเดียวเองลูกจ๋า
คงต้องรอต่อไป วันที่จะได้สัมผัส รู้สึกถึงลูกดิ้นทุกๆวัน :)

อาการคุณแม่ 

วีคนี้ก็สบายตัว สบายใจดี กินง่าย นอนง่าย ถ่ายง่าย ลมปู๊ดเยอะ(อันนี้อายมาก) แต่ไม่มีกลิ่นนะ

ยังไม่ปวดไม่เมื่อย มีก็แต่ปัญหาเดิมที่เขียนเล่าไป ตั้งแต่วีคที่19 (สัปดาห์ที่แล้ว)
ก็คือเรื่องมือชา (carpal tunnel syndrome)ตอนกลางคืน
ต้องขอบคุณคอมเม้นจากหน้าที่แล้วมากๆด้วยนะคะ ได้ความรู้คำแนะนำเยอะเลย
ทุกๆคืนตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ จะตื่นมาช่วงเช้ามืด เพราะมือชามาก (เป็นเฉพาะมือขวา)
แต่พอได้เปลี่ยนท่า วางตำแหน่งมือใหม่ มันก็ค่อยๆหายไป ส่วนกลางวันนี่ ไม่มีปัญหาอะไรเลย

แล้วก็ เรื่องเส้นเลือดฝอย (ที่เขียนไปแล้วเหมือนกัน) วีคนี้ได้ถ่ายรูปมาให้ดูด้วย
พอดีกับว่า อ่านเจอในหนังสือพอดี ก็หวังแต่ว่ามันจะไม่น่าเกลียดมาก แล้วก็ขอให้หายไปหลังคลอดด้วย
โชว์ให้ที่รักดูู ที่รักบอก แฟนของเพื่อนเค้าที่ตั้งท้องก็เป็นเหมือนกัน เยอะกว่าเราเยอะ
เพราะนั่นเค้าใส่ขาสั้นไม่ได้เลย ชัดมาก ม่วงมาก ต้องมีเลคกิ้งตลอด

จากที่ชี้ ไล่ลงมาเลย รอยเส้นเลือดฝอย

น้ำหนัก
ผ่านมาครึ่งทาง น้ำหนักขึ้นมาประมาณ สามโลกว่า (ก่อนท้องหนัก 50โล)
แต่ช่วงนี้ กินเก่งสุดๆ กินทั้งวัน ก่อนหน้านี้ไม่แตะขนมหวานเลย
ช่วงนี้ โปรดปรานขนมอย่างหนัก วันไหน เปิดดตู้เย็นมาไม่เจอของหวาน
ถึงกับยอมขับรถออกไปซื้อตอนนั้นให้ได้เลย คาดว่า อีกไม่นาน จะหลายเป็นหมู
น้ำหนักคงจะขึ้นพรวดๆ ในอีกไม่ช้า อ๊าาาายยยยย 

นอนกินเพลินๆคนเดียว เกือบหมดถุง กรี๊ด รีบเเก็บแทบไม่ทัน

ชาไข่มุก มีวันนึงเห็นเพื่อนโพสในเฟสบุ๊ค ตายล่ะ คนท้องอยากกินบ้าง
วันถัดมา รีบไปจัดมาเลย แก้วเดียวไม่พอ ขอสอง กินเสร็จ ถึงกับจุก
แถมถามคนขายอีกนะ ถ้าจะซื้อตุนเก็บไว้ในตู้เย็นได้ไม๊ ดีนะคนขายบอกมันจะไม่อร่อย
ไม่งั้น ได้ขนซื้อมาอีกเพียบแน่ๆ น่ากลัวจริงๆ อานุภาพคนท้องเนี่ย ^^'

มื้อเช้า แพนเค้กราดเมเปิ้ลไซรัปเยิ้มๆ 

ส่วนอาหาร ยังคงเน้นอาหารไทยเหมือนเดิม ลูกได้เชื้อแม่มาเต็มเลยนะลูก อิอิ

วีค20นี้  ว่าที่คุณพ่อเห่อมากกกกกก อย่างเห็นได้ชัด จนเรางงเลย

ช่วงแรกบอกเราไว้ว่า ของใช้เด็กอย่าเพิ่งซื้อเลยนะมันยังเร็วไป รออีกหน่อย
เราก็กะว่า โอเคอ่ะ รออีกหน่อยละกัน ไม่รีบๆ 
ปรากฏว่าตัวที่รักเอง จัดแจงหาข้อมูลรอเรียบร้อย
อยู่ๆมาบอกเราว่า เนี่ยเค้าเพิ่งสมัครสมาชิกแมกกาซีนแม่ลูกให้หนึ่งปี
เราได้ผ้าห่มลูกเป็นของแถมด้วยนะ มันมีสองสีม่วงกะเขียว ลูกเราเป็นลูกชาย เอาสีเขียวแล้วกัน 
นอกจากนี้ก็สมัครเบบี้บอกซ์จากร้านขายของเด็กของที่นี่(เบบี้แซม)ไว้ให้
บอกว่าเราแวะเอาของได้เลยที่ร้าน แน๊ะ! จัดแจงเรียบร้อยเลยพ่อคุณ

ไม่พอ ที่รัก หาข้อมูลเกี่ยวกับของใช้ลูก ที่ทดสอบโดยพ่อแม่ ว่ายี่ห้อไหนแบบไหนดีที่สุด
เก็บข้อมูลไว้พร้อม แล้วบอกเราด้วยว่า วันที่11-12ตุลา วงในปฏิทินไว้เลยนะ
ว่ามีงานแฟร์เกี่ยวกับของใช้ลูกเราต้องไปล่าของกัน

คือ ว่าที่คุณพ่อจัดเต็มจริงๆ เราแบบงงๆ เกิดอะไรขึ้น 555
แต่ไม่อยากจะไปเบรคอะไร เราว่าน่ารักดี ที่ได้เห็น ว่าที่คุณพ่อใส่ใจขนาดนี้ ^^

แล้วก็ไม่ได้เป็นเฉพาะกับของลูก มีเห่อมาเผื่อว่าที่คุณแม่ด้วย
เมื่อวันเสาร์เราเลิกงานกลับบ้านมา ที่รักเอาของขวัญมาให้ เราเห็นละเป็นถุงจาก H&M
คิดในใจ ไปซื้ออะไรมา พอเปิดถุงมา อ้าวเสื้อผ้าของเรานี่นา (เสื้อผ้าแบบสำหรับคนท้อง)

เราก็เอ้ยยยย ขอบใจน๊า ^^ ไม่คิดว่าที่รักจะนึกถึงเรา ปกติเค้าไม่เคยช้อปปิ้งอะไรเท่าไหร่
แค่นึกภาพ ตอนไปเดินช้อปที่ร้าน H&M ยืนเลือกแบบ เลือกไซส์ ก็น่ารักแล้ว 

ปลื้มจุง...

เอาเท่านี้ก่อน เดี๋ยวมาอัพเดทใหม่
เวลาผ่านไปเร็วววววเร็ว....