Monday, 28 July 2014

Week 19 :: Boy or Girl


ผ่านมาจนถึงวีค 19ละ แป๊บๆ จะครึ่งทาง เร็วจัง ท้องก็ใหญ่ขึ้นทุกวันๆ 
ก่อนอื่นเล่าถึงอาการในช่วงสัปดาห์นี้ก่อน ตอนนี้ก็มีปวดเท้ามากๆ ถ้ายืนนานๆ 
ต้องขอความช่วยเหลือจากที่รัก ให้นวดฝ่าเท้าให้บ่อยๆ 
เน้นว่าต้องใส่รองเท้าดีๆที่ซัพพอทเท้ามากๆช่วงนี้ ไม่งั้นแย่เลย

แล้วก็ เริ่มสังเกตเห็นเส้นเลือดฝอยขึ้นสีม่วงๆที่ขา อันนี้กรี๊ดมาก มาจากไหนคะ 
จริงอยู่ว่างานที่ทำมันก็เกี่ยวด้วย เราเดินเยอะ ยืนเยอะ แต่ก็ไม่เคยสังเกตเห็นนะ
เพิ่งมามีเนี่ยแหละ ลองเสิร์ซในเน็ท ก็เจอว่าจะเกิดขึ้นได้ในช่วงตั้งครรภ์ 
แต่พอคลอดแล้วก็จะค่อยๆจางหายไปเอง (ฮือๆ กลัวมันไม่หายไปจัง)

นอกจากนี้ก็มี ชาที่นิ้วมือ ฝ่ามือ เฉพาะตอนนอนกลางคืน ช่วงแรกคิดว่าจากการทำงานอีกนั่นแหละ
แต่ปรากฎว่า ช่วงไหนไม่ทำงาน มันก็ยังชาอยู่นี่นา บางคืนต้องตื่นมาเลย  
ก็ได้พี่กูเกิ้ลอีก หาสาเหตุว่าเกิดจากอะไร แล้วก็หาคำตอบได้ว่า
อาการนี้เรียกว่า Carpal tunnel syndrome
สามารถเกิดได้ในช่วงตั้งครรภ์ในทุกๆช่วง เนื่องจากร่างกายเรา เก็บกักของเหลวเอาไว้มากขึ้น 
คือเราก็อธิบายไม่ค่อยถูก แปะลิงค์เอาไว้ละกัน เผื่อมีใครสงสัย 

Link : 


อื่นๆ ก็ไม่มีอะไรผิดปกติละ กิน นอน ขับถ่าย เป็นปกติดีมาก 
เน้นเฉพาะเรื่องกิน ช่วงนี้กินเก๊งงงง เก่ง เปิดตู้เย็นถี่มาก
เริ่มกินขนมขบเคี้ยวบ้าง แต่นิดหน่อย เค้กนี่ยังไม่แตะเหมือนเดิม 
เน้นผลไม้ สดชื่นๆ เหมือนเดิม ส่วนมื้ออาหาร กินอาหารไทยล้วนค่ะ 
ลูกนี้ สงสัยจะได้เชิ้อแม่มาเยอะ ชอบทานแซ่บๆ อาหารฝรั่งนี่ บายค่ะ 

น้ำหนัก อาทิตย์นี้ยังไม่ได้ชั่งเลย คิดว่าขึ้นแน่ๆ
แต่ดูจากสายตาแล้ว พุงโต๊โต  ^^' 
ช่วงนี้ว่าที่คุณพ่อ  อาสาถ่ายรูปพัฒนาการของพุงในทุกๆสัปดาห์ 



วีค 19แล้วค่ะ

เต็มตัวบ้าง


อีกรูป

มาว่ากันด้วยเรื่อง อัลตราซาวน์ กันดีกว่า 

คืนก่อนจะไปอัลตราซาวน์ เราก็ไม่ได้คิดอะไรมาก นอนหลับสบายตามปกติ
ส่วนว่าที่คุณพ่อนี่ ตื่นเต้นปนกังวลมากกกก ถึงกับนอนไม่หลับเลย

หมอนัดตอนบ่ายโมงครึ่ง มาถึงโรงพยาบาล 
ก็เจอกับคุณแม่อีกหลายๆคนที่มารออัลตราซาวน์อยู่เหมือนๆกัน แล้วก็อยู่ในช่วงวีคเดียวกัน
คือช่วง 19-20 วีค เรารู้สึกมาตลอดว่าพุงเราใหญ่ม๊ากกก พอมาเจอคุณแม่คนเดนนิสคนอื่นๆวันนี้
รกลายเป็นว่า เรารู้สึกพุงเล็กไปเลย ฮ่าๆ 

แล้วก็นั่งรอไม่นาน ประมาณ10นาที หมอก็มาเรียกเข้าห้องอัลลตราซาวน์  
ตอนมาเจอหมอ คิดอย่างเดียวขอให้เค้าแข็งแรง มีครบ32ส่วน 
ทุกส่วนพัฒนาตามเกณฑ์ที่ควรจะเป็น ขอแค่นี้จริงๆ 

หมอเริ่มซาวน์ปุ๊บ ก็ไล่มาจากหัวก่อน ลูกนอนท่าดีมากเลยวันนี้ 
หมอบอกลูกเป็นใจให้แสกนมากเพราะเห็นชัดทุกส่วน เราลุ้นทุกๆอวัยวะที่หมอสแกนผ่าน
เริ่มจากขนาดกะโหลก ขนาดสมอง ลักษณะ ตำแหน่งสมอง วัดไปดไปหมอก็พูดดีมาก เพอเฟคมาก
ตามมาด้วยส่วนของหน้า ตา หู จมูก ปาก หมอบอกดูดีทุกส่วน ริมฝีปากดูเต็มดี ไม่มีผิดปกติ
ไล่ลงมาถึงหลอดอาหาร มาถึงหัวใจ ส่วนนี้วัดนานหน่อยดูขนาด ดูสี่ห้องหัวใจ 
การเปิดปิดลิ้นหัวใจ แล้วใส่สีลงไปดูสีสูบฉีดเลือด ทุกอยางปกติดีมาก
ไล่ลงมาถึงกระเพาะ ตับ ไต ตรงไตก็นานหน่อย ใส่สีเข้าไปอีก ดูการทำงานของไต
ระบบขับถ่าย ปกติดี หมอพูดตลอด ดูดีมาก เยี่ยมมาก แข็งแรงมาก 
คือเรากะที่รักฟังแล้วยิ้มไม่หุบ มันสำคัญตรงนี้จริงๆ เราเผลอน้ำตาคลอนิดๆด้วยความดีใจ 
หมอบอกว่าน้องนอนโชว์ดีมาก หมอกดถ่ายรูปแบบไม่ยั้งเลย 
บอกน้องนอนจัดท่าให้เป็นใจ เห็นชัดทุกส่วน อดไม่ได้ต้องถ่ายรูปเก็บไว้หมดเลย

แล้วก็ไล่ลงมาถึงส่วนสำคัญ ส่วนที่ลุ้นที่สุด อะไรเอ่ย? ระหว่างขา.... ??
หมอจิ้มให้ดูชัดๆ แบบไม่ต้องเอียง ไม่ต้องหมุน ไม่ต้องลุ้นเลย 
เพราะมันชัดแจ๋วมาก นี่คือ... เห็น "ปิ๊กกาจู๋"  น้องเด่นลอยมาเลย 555

น้องเป็น "ผู้ชาย" ค่า 100เปอร์เซ็น ชัดยิ่งกว่าชัด ชัวร์ยิ่งกว่าชัวร์!!!

เรากะที่รักคือขำมากๆเลย เพราะเดาผิดกันทั้งคู่ เราสองคนเดาว่าเป็นผู้หญิง 
คิดดูสิ ชื่อที่คิดๆไว้ ก็คิดกันไว้แต่ชื่อผู้หญิง ฮ่าๆๆ
แต่เราก็ไม่ได้ผิดหวังที่เดาผิด คือความรู้สึกตอนนั้น มันดีใจมากๆอย่างเดียว 
ดีใจที่เค้าแข็งแรงสมบูรณ์ดี เป็นหญิงก็ได้ ชายก็ได้ เรารักเค้าไปแล้ว :)

แล้วก็ดูขา ขายาวเรียวดี สมบูรณ์ทุกอย่าง ดูเท้า ดูนิ้วเท้า 
เราถามคุณหมอว่าทำไมเรายังไม่รู้สึกได้เลยว่าลูกดิ้น หมอบอกมันต่างกันแต่ละคน
แล้วหมอก็แสกนดูตำแหน่งรกเรา ก็พบว่ารกเราเกาะอยู่ด้านหน้าท้อง 
นี่แหละเป็นเหตุผลที่เรายังไม่รู้สึกว่าน้องดิ้น รอไปวีคยี่สิบกว่า ก็ไม่เป็นปัญหา
สแกนเสร็จคุณหมอแซวเราว่า ดูเราแฮปปี้มากๆเลย จากตอนแรก แอบดูกังวล
เรากะที่รัก ยอมรับเลยว่า วันนี้กลายเป็นวันที่ดีที่สุดของเราสองคนเลย 
ที่รักบอกกจากที่เค้ากังวลมาตลอด ตอนนี้สบายใจแล้ว เดินออกมาจากห้อง ว่าที่พ่อแม่ยิ้มกันไม่หุบจริง

หมอให้รูปมาสองรูป เสียดาย ไม่ได้รูปที่เห็น ปิ๊กกาจู ^^'
แต่ได้รูปที่เห็น หัว และหน้าค่อยข้างชัด ลูกชายแม่หัวกลมป๊อกเลย อิอิ
แปลกมาก ที่เรามองรูปนี้ทีไร มันแอบหลุดยิ้มออกมาไม่ได้ทุกที 

ลูกชาย :)

พอรู้ว่าเป็นลูกชาย ก็ทำให้นึกถึง ลูกสาวของเราคนแรก ที่เราเสียเค้าไปเมื่อตอนต้นปี 
แอบพูดกับตัวเล็กของแม่บนสวรรค์ในใจว่า หนูมีน้องเป็นผู้ชายนะคะ
.
.
.
กลับมาถึงบ้าน แอบเห็นโน๊ต ที่เรากะที่รักเขียนกันเอาไว้ ชื่อลูก มีแต่ชื่อเด็กผู้หญิง ฮ่าๆ
ไม่ได้ใช้ซะละ ที่รักบอกว่า เก็บเอาไว้ใช้กันคนต่อไป 
(แน่ะ คิดไปไกลซะละ เอาคนเดียวนี่ให้รอดก่อน ฮาาาา)
   

รายชื่อลูกสาว 

แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราสองคนจะไม่ได้คิดชื่อลูกชายกันเลยหรอก 
เคยคุยกันเหมือนกัน แล้วก็มีชื่อนึง ที่เราสองคนชอบตรงกันมากๆอยู่ ชื่อเดียวเท่านั้น
แต่ยังไม่บอกตอนนี้ อิอิ เดี๋ยว ลองเขียนลิสต์ดูก่อน เผื่อเปลี่ยนใจ
แต่ถ้าไม่มีชื่อไหน เข้าตา ก็คงเอาชื่อนั้นแหละ :)

ตอนเย็น เราสองคน ออกไปดินเนอร์ฉลองกันหน่อย 
แวะไปทานซูชิของโปรด 







Happy happy ^^

Monday, 21 July 2014

Week 18

ปุ๊บปั๊บๆ วีค18 แล้วน๊า พุงก็โตขึ้นทุกวันๆ
น้ำหนักก็น่าจะขึ้นมาอีก เพราะรู้สึกอึดอัดพุงเหลือเกิน แต่ยังไม่ได้ชั่งเลย ว่าขึ้นมาเท่าไหร่
ตอนนี้ไม่ค่อยมีเสื้อผ้าหน้าร้อนใส่ เสื้อตัวจิ๋วก็พุงปลิ้น ขาสั้นก็ติดกระดุมไม่ได้
รอให้เข้าหนาวอยู่ จะได้ขนพวกเลคกิ้ง เสื้อสเวทเตอร์ยืดๆ มาใส่ 

ว่าแล้วก็ลงรูปพุง ซะเลย 



นอกจากนี้ ก็ได้ซื้อรองเท้าใหม่ด้วย เตรียมพร้อมไว้ รองรับน้ำหนักที่จะเพิ่มขึ้นอีก 
แล้วอีกอย่างไว้ใส่ทำงานด้วย งานที่ต้องยืนเยอะ เดินเยอะ ต้องหารองเท้าที่เหมาะสมนิดนึง
พอเปลี่ยนรองเท้ามาก็ช่วยได้เยอะ ก่อนหน้าที่ คู่เก่ามันสึกแล้ว ใส่แล้วปวดเท้ามาก

สบายเท้า

ช่วงนี้เดนมาร์กร้อนมากกกกกกกก ร้อนตับแล่บเลย
อุณหภูมิสามสิบกว่า แต่ไม่มีแอร์ อ๊ายยย
ยังดีที่บ้านเรา มีหน้าต่างระบายลมดี อากาศถ่ายเท แล้วแดดก็ไม่ส่องช่วงบ่ายๆ
แต่ตอนกลางคืนนี่สิ คืนไหนไม่มีลมนี่ ร้อนสุดๆไปเลย นอนแทบไม่ได้
ยิ่งท้องแบบนี้ จะขี้ร้อนมากกว่าปกติด้วย 
จนสุดท้าย ที่รักออกไปซ์้อพัดลมมาให้ ขอบใจน๊า คราวนี้แหละ นอนสบายเลย 


แกล้งโรมิโอ เอาหมาจ่อพัดลม อิอิ

อัพเดทอาการคุณแม่บ้าง 
หลักๆ ของสัปดาห์นี้คือ ขี้หิว คิดถึงของกินตลอดเวลา
วันๆนึง เปิดเวบของกินได้เป็นชม.ๆ ดูไปก็มีความสุข จะทำนั่นจะทำนี่ โอยเรื่องใหญ่เลย
มีวันนึงทนไม่ได้ เลิกงานขับรถไปร้านไทย ขนซื้อของกินแบบกระหน่ำมาก 
เอนจอย อีทติ้งมากๆ ทานได้เยอะขึ้น แต่ก็ยังจุกๆ อืดๆ หลังทานบ้าง ต้องระวังอย่าทานเยอะไป 

อาการอื่นๆ ก็ฉี่บ่อยเหมือนเดิม เจ็บนม นมตู๊มๆ เหมือนเดิม
แต่ไม่มีปัญหาอะไรอย่างอื่น ทำงานได้ปกติมาก ยกของหนักได้ วิ่งได้เหมือนเดิม
ไม่ปวดอะไร ไม่มีกรดไหลย้อน มีเรี่ยวมีแรงขึ้น ไม่เหนื่อยมากแบบช่วงท้องแรกๆ
รวมๆ คือ เป็นช่วงที่ดีมากจริงๆ คือเรียกได้ว่า แทบจะปกติทุกอย่าง เหมือนตอนไม่ได้ท้อง
ติดอย่างเดียว คือพุงโต รู้สึกว่าท้องใหญ่มากอ่ะ อึดอัดพุง เริ่มเดินชนนั่นนี่
กะระยะไม่ถูก เมื่อก่อน ช่องแคบๆ เรานี่ผ่านสบาย เดินแบบไม่ต้องคิดเลย
ตอนนี้เริ่มติดพุงแล้วแฮะ ลืมตัวทุกที 


ของว่างของคุณแม่


เน้นทานปลา สัปดาห์ละ 2ครั้ง

ตอนนี้ อ่านคู่มือ หลายคน หลายสำนัก บอกแล้ว ว่าจะเริ่มรู้สึกว่าลูกดิ้นในช่วงนี้ (วีค18-20)
แต่เรายังไม่รู้สึกอะไรเลย บ้างก็ว่า เหมือนปลาตอด บ้างก็ว่าเหมือนมีฟองอากาศ
เรางี่ ลูบๆคลำๆทู๊กกกวัน ไม่มีวี่แววเลย เริ่มกังวล เลยหาอ่านดูอีก
เค้าบอกว่า มันแล้วแต่คนด้วย ส่วนใหญ่ลูกคนแรกจะรู้สึกช้ากว่า ตั้งท้องลูกคนต่อๆมา
แล้วก็อยู่ตำแหน่งของรกที่เกาะผนังมดลูกด้วย ถ้ารกเกาะดานหน้ามดลูก(หน้าท้อง)
ผนังมดลูกก็จะหนาฝั่งหน้าท้องก็อาจจะรู้สึกช้าหน่อย แต่ถ้ารกเกาะด้านหลังของมดลูก อันนี้ก็จะรู้สีกเร็ว
เราก็คิดๆเอา ว่าสงสัย รกจะเกาะด้าหน้าแหงเลย ยังไม่รู้สึกว่าลูกดิ้นซักที รอ ร๊อ รอ
อยากรู้ความรู้สึกนั้นจังเลย ว่าเป็นยังไง 

ที่รักก็ช่วยฟัง ทุกวัน จุ๊บพุง คุยกับลูกทุกวัน ^^
ที่รักบอกว่า ช่วงนี้ลูกจะเริ่มได้ยินเสียงเราสองคนละน๊า
แล้วก็พยายามทำให้เราอารมณดีทุกวัน จะได้ส่งไปถึงลูกให้ลูกมีสุขภาพจิตดีไปด้วยเน๊าะ 

เพศลูก
ตอนนี้หลายคนเริ่มเบี่ยงเบน มาบอกว่าเราน่าจะได้ลูกสาวกันมากขึ้นละ
ตอนแรกที่รักกับมามี๊บอกว่า เราน่าจะได้ลูกชาย
แต่ตอนนี้ที่รักเปลี่ยนใจ บอกว่า เค้าเริ่มมีความรู้สึกมั่นใจว่าเราน่าจะได้ลูกสาวกันนะ
พี่อ้อย ตอนแรกก็บอกผู้ชายย ตอนนี้เปลี่ยนเป็นลูกสาว แถมบอกว่าฝันถึงเราด้วย
ว่าเราเปิดร้านขายกนะเป๋าเยอะแยะเลย น่าจะได้ลูกสาว 

ฮ่าๆ อีกไม่นานเกินรอแล้ว วันจันทร์หน้า (28ก.ค.)
มีนัดอัลตราซาวน์อีกรอบ รอบนี้ถ้าโชคดีคงได้รู้เพศล่ะ 
ตอนนี้ก็ตั่งชื่อรอกันไปก่อน (มีแต่ชื่อลูกสาว ฮ่าๆ สรุปซาวน์ออกมาได้ลูกชาย ฮ่าๆ)

แต่เอาจริงๆเรากะที่รักก็ได้หมด หญิงก็ได้ชายก็ได้
ขอให้เค้าแข็งแรงก็พอ :)




สุดท้าย แถมวันเกิด ว่าที่คุณพ่อหน่อย


23.07.14
วันนี้ วันทำงานของเราสองคน ไม่ได้มีอะไรพิเศษ 
ของขวัญเราซื้อให้ที่รักตั้งแต่ต้นเดือนแล้ว (ให้ล่วงหน้า)
ส่วนปาร์ตี้ ก็จะจัดวันเสาร์ที่จะถึงนี้ ชวนครอบครัวที่รักมาทานอาหารบ้านเรา
เพราะงั้น วันนี้ก็ง่ายๆ ตามใจเจ้าของวันเกิด ว่าอยากทำอะไร

เลิกงานที่รัก   ที่รักอยากไปทานบุฟเฟอาหารจีน ก็โอเคจัดไป
วันนี้ตามใจทุกอย่างค่า ^^

รักน๊า

ก่อนออกจากบ้าน ให้ที่รักถ่ายพุงให้ดูหน่อย 


สุขสันต์วันเกิดค่ะที่รัก 

:)

Thursday, 10 July 2014

Week 16 :: Meet midwife


ช่วงสัปดาห์ที่ 16 ของการตั้งครรภ์ ที่ผ่านมานี้
เป็นช่วงเปลี่ยนที่ยิ่งใหญ่อีกแล้ว นั่นคือ อาการแพ้ท้อง "หายแล้วจ้า"

รู้สึกมีเรี่ยวแรง ทั้งที่ อาทิตย์นี้จริงๆทำงานหนักมากด้วย
มีวันนึง เจ้านายขอให้ช่วยงาน จากเจ็ดโมงเช้า ถึง ทุ่มนึง ยืนตลอดเวลา
วันต่อมา นัดเจอเพื่อน ถึงดึก แล้วต้องตื่นตีห้าไปทำงานต่ออีก แบบทรหดมาก
โดนที่รักดุเลย ว่าเราไม่ดูแลตัวเองเลย เป็นห่วงลูกบ้าง เราเองก็เศร้าไปเหมือนกัน
แต่ก็คิดว่าร่างกายเราไหวอ่ะ ปวดเมื่อย เนื้อตัวหน่อยเท่านั้นเอง แต่ก็ไม่ได้แย่อะไร
แต่เอาล่ะ จากนี้จะบอกตัวเองแล้วว่าจะไม่หักโหมเกินไป 


มาว่ากันด้วย อาการแพ้ท้องหายไปกันต่อ นอกจากจะเหนื่อยน้อยลงแล้ว
ที่เห็นได้ชัดคือ ไม่พะอืดพะอม คลื่นไส้ กับกลิ่นต่างๆอีกแล้ว อยู่ๆก็หายเลย
ปกติต้องกลั้นหายใจตลอด ตอนที่ต้องทำงานกับกลิ่นกาแฟที่ทำงาน ตอนนี้ไม่ต้องแล้ว
ที่รักก็สามารถ กดกาแฟจากเครื่องเนสเพรสโซ่ที่บ้านได้ ปกติแล้วเหมือนกัน
ก่อนหน้านี้เราได้กลิ่นแล้ว จะคลื่นไส้เอา
แต่ก็ยังไม่อยากดื่มกาแฟอยู่ดี ลึกๆมันขยาด แต่กาแฟเย็นทานได้ อาหย่อยๆ
กลิ่นอื่นๆก็ อย่างกลิ่นอับ กลิ่นห้องน้ำ กลิ่นขยะ ก็ทนได้มากขึ้น 


อาหารการกิน เดี๋ยวนี้ก็เอนจอยกับการกินมากขึ้น กินเยอะ กินบ่อย วันๆหิวเอาๆ
เปิดตู้เย็นอยู่นั่นแหละ จากน้ำหนัก จากก่อนตั้งท้องจนเดือนที่สี่นี่ ขึ้นมากิโลเดียว
หลังจากนี้คงจะขึ้นพรวดๆ เพราะมีความสุขกับการกินเหลือเกิน แง๊
ล่าสุด ชั่งน้ำหนักได้ที่ 51 กิโลกว่าๆ เหมือนเดิม (ก่อนท้องหนัก 50)


น้ำ... ดื่มเยอะมากกกกกกกกก ต้องน้ำเย็นๆด้วยนะ วันนึงหลายลิตรได้
แล้วก็ยังเข้าห้องน้ำบ่อยเหมือนเดิม บ่อยม๊ากกกก เบื่อก็ตรงนี้ 


ประกาศแล้วจ้า...
ที่รักได้บอกที่ทำงานเป็นที่เรียบร้อย ตอนนี้เราก็สามารถเปิดเผยเรื่องเราท้องได้ปกติละ
จะไม่เปิดได้ไง ท้องป่องขนาดนี้ ฮ่าๆ เริ่มจากเฟสบุ๊ค เราสองคนประกาศผ่านเฟสบุ๊ค
แล้วก็ต้องทึ่งกับจำนวนเพื่อนๆ ที่มามากดไลค์และคอมเม้นเยอะมาก จนที่รักตกใจเลย
เกิดอะไรขึ้น^^' ก็ต้องขอบคุณเพื่อนๆทุกๆคนที่ยินดีไปกับเราสองคนด้วยมากๆนะคะ 


สุดท้าย วันสำคัญอีกวัน เมื่อวันพฤหัส (10.07.14)
เลิกงานปุ๊บ รับไปรับที่รักแล้วขับรถตรงดิ่งไปพบ มิดไวฟ์เลย
เรากับที่รักมาเจอครั้งแรกยังไม่รู้ว่า มาแล้วต้องทำอะไร ต้องถามอะไรบ้าง

นัดตอน15.10 มาถึงก็ชวนคุย ถามว่าเราเป็นยังไงบ้าง รู้สึกยังไง มีปัญหาอะไรไม๊
แล้วก็แนะนำว่า เราต้องอ่านแฟ้มที่ทางโรงพยาบาลให้ไปนะ มันมีประโยชน์มากๆ
เรากับที่รักรู้สึกผิดมาก ไม่เคยเปิดดูเลย แต่พอวันนี้ลองเปิดดูก็พบว่า มันมีทุกอย่างในนั้นจริงๆ
แบบต้องมาพบหมอประจำตัว หมออัลตราซาวน์ พบมิดไวฟ์ ช่วงวีคไหน ยังไง ต้องทำอะไรบ้าง
แล้วยังเรื่องคอร์สอบรม ที่เรากับที่รักต้องเข้าร่วมฟัง ในช่วงทั้งท้องอีก 4ครั้ง ที่ทางรพ.จัดอีก
โอววว หลายอย่างเลย ดีนะที่มาเจอก่อน ไม่งั้นพลาดเลย เรื่องดีๆทั้งนั้น 

จากนั้นก็เช็คประวัติกันหน่อย แล้วก็คุยยาว ถามตอบไปมา
มิดไวฟ์คนนี้ใส่ใจรายละเอียดมาก แนะนำอะไรเราเยอะมากๆ
ส่วนข้อสงสัยว่าคนท้องทานซูชิได้ไม๊ บอกเลยอีกครั้งย้ำๆว่า ได้จ้า
แต่มีข้อแม้ว่า ต้องเป็นปลาดิบที่ผ่านกระบวนการตามกฎ
นั่นคือต้องผ่านการฟรีซที่อุณหภูมิ -18องศา เป็นเวลาอย่างน้อย 24ชม. ก่อนเอามาทำ
ซึ่งเราก็เลือกร้านซูชิทานอยู่แล้ว คงไม่กินตามร้านอาหารจีนบุฟเฟอะไรแบบนั้นแน่นอน

เรามีปัญหาอย่างนึง อยากถามเรื่อง ขนาดท้อง คือเราทานอะไรไปแค่หน่อยเดียว
ท้องก็อืดบวมมากกกก แทบจะแตก ก็เลยถามหมอว่าปกติไม๊
หมอบอกอย่างนี้แหละ เราเพิ่งผ่านพ้นช่วงการพะอืดพะอม คลื่นไส้มา ท้องเลยยังไม่รับดีเท่าไหร่
ต้องใช้เวลา แล้วก็แนะนำให้เรา ทานอาหานทีละน้อย แต่ทานบ่อยๆเอา ก็จะช่วยได้

แล้วก็ถามเรื่องน้ำหนัก มิดไวฟ์บอกปกติ ทั่วไปน้ำหนักจะขึ้นไปได้ถึง 12กิโล
แต่ดูจากทรงแล้ว เราไม่ถึงหรอก แล้วก็ไม่ต้องไปกังวลเรื่องน้ำหนักเลยว่าขึ้นมากขึ้นน้อยหรือไม่ขึ้น
เพราะไม่มีอะไรบอกได้ว่าเท่าไหร่ถึงจะดี ของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับแต่ละคนด้วย
น้ำหนักไม่สำคัญ แต่สำคัญที่จะดูขนาดมดลูก ตำแหน่งลูก มากกว่า ว่าโตตามเกณฑ์ปกติไม๊ 

ว่าแล้วก็ชั่งน้ำหนัก วัดความดัน แล้วก็ตรวจปัสสาวะเช็คโปรตีน ซึ่งเราก็ปกติดีทุกอย่าง เย้!
ช่วงสำคัญที่สุดก็คงเป็นตอน ที่มิดไวฟ์ขอเช็คท้องเราหน่อย ก็ขึ้นเตียง พร้อมเปิดพุง
มิดไวฟ์ก็คลำๆกดๆ บอกเราว่า ตอนนี้ตำแหน่งลูกเราอยู่ใกล้ๆกับใต้สะดือนี้นะ
ขนาดมดลูก ปกติดีมาก แล้วก็เอาเครื่องฟังเสียงหัวใจลูก มาทาบ
เท่านั้นแหละได้ยินเสียงหัวใจเค้า ดังมาก แล้วเต้นถี่ด้วย
เรางี้น้ำตาจะไหล มองไปที่ ที่รักก็ยิ้มไม่หุบเลย เราพูดขึ้นมาว่า หัวใจเค้าเต็นเร็วจัง ตุบๆๆๆๆๆ
มิดไวฟ์บอก ต้องเต้นเร็วแบบนี้แหละ ปกติ ^^ แล้วก็บอกว่า หลังจากตรวจเช็ควันนี้
บอกได้ว่า ทุกอย่างปกติ สมบูรณ์ดี ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง

ขนาดลูกตอนนี้ ก็น่าจะอยู่ที่ประมาณ 12ซม. น้ำหนักเกือบๆ 1ขีด 


วันนี้มีรูปพุงมาฝาก