Week 12 :: NT Scan

12w 6d

วันนี้ก็เป็นวันสุดลุ้นระทึกอีกวันนึง คุณหมอนัดอัลตราซาวน์ เป็นครั้งที่สอง 

ครั้งนี้เป็น Nuchal Translucency (NT scan)
คือดูความเสี่ยงที่เด็กจะมีโอกาสเป็นดาวน์ซินโดรมเท่าไหร่ 

เป็นเหตุให้เราต้องลางานเป็นครั้งที่สอง (สองสัปดาห์ติดๆเลย)
ตอนขอลา ตอนแรก เจ้านายบอกว่าไม่ให้ลา เพราะงานยุ่งมากๆ แล้วคนก็ไม่พอ
หลายๆคนก็ลาไปฮอลิเดย์ สุดท้ายเราเลยต้องบอกความจริงไปว่า มันสำคัญกับเรามากๆ
เพราะเราต้องไปอัลตราซาวน์ "เราตั้งท้อง" เท่านั้นแหละ คุยกันยาวเลย
เจ้านายก็ดีใจกับเรา แล้วก็เข้าใจเรามากๆ  สุดท้ายหาทาง จนหาคนมาแทนเราได้ในที่สุด
เลยกลายเป็นว่า เราบอกเรื่องนี้กับ ที่ทำงานไปโดยปริยาย 

มาเล่าต่อเรื่องวันนี้ดีกว่า คุณหมอนัดเก้าโมงครึ่ง เราเอง คือก่อนหน้า ไม่ค่อยได้นอนเลย
เพราะเราเป็นไรไม่รู้ ปวดท้อง ทั้งคืน เดาว่าน่าจะโรคกระเพาะกำเริบ เพราะทานมื้อดึกแล้วนอนเลย
ลากยาวไปจน ไปถึงโรงพยาบาล ก็ยังปวดอยู่ แต่ก็ปวดๆหายๆ 

เก้าโมงครึ่ง คุณหมอก็มาเรียกเข้าไปอัลตราซาวน์ คุณหมอตรวจดูละเอียดมากกกกกกกกกก
ตอนตรวจนี่ เราลืมเรื่องปวดท้องไปเลย คือใจจดจ่อกับการลุ้นลูกอย่างเดียว
คุณหมอก็วนเครื่องมืออยู่นานมาก ให้ดูแทบจะทุกส่วนของลูก นี่แขน ขา หัวใจ กระเพาะปัสสาวะ เห็นสมองทั้งสองซีกด้วย
มันอะเมซิ่งมากเลย แต่ถึงแม้เห็นทุกส่วน แต่คุณหมอก็้ยังไม่พอใจ ยังอยากเห็นด้านอื่นๆ
แต่เจ้าตัวเล็กของเรา นอนอุตุ สบายเชิ้บเลย ไม่หมุน ไม่เปลี่ยนท่าเลย
คุณหมอเลยบอกให้เรา ยกตัว (ทำท่าคล้ายๆสะพานโค้ง) แล้วส่ายพุงๆ ^^

ตอนนี้แหละ เรากับที่รัก อะเมซิ่งกันอีกแล้ว เพราะลูกเปลี่ยนท่าจริงๆ
แถมด้วยดิ้นโชว์ด้วย แล้วมันเป็นภาพที่น่ารักมากๆ คือเค้าทำท่ายกแขนทั้งสองข้าง แบบโย่วๆๆ
แล้วถีบขาทั้งสองข้างโชว์ด้วย แล้วทำอยู่อย่างนั้น อยู่ 5-6 รอบ
คือเราแทบไม่เชื่อสายตาเลย ว่าเค้ารู้สึกนะ เวลาเราเคลื่อนไหวอ่ะ แล้วท่านี้ได้ใจ พ่อแม่มากจ้า
ที่รักอดพูดไม่ได้ว่า โอ๋ๆ เห็นแล้วอยากกอดเลย ^^

แล้วคุณหมอก็วัดนั่นวัดนี่ไปเรื่อย แต่ก็ยังไม่พอใจอีก คุณหมอบอกว่า
ทีนี้ ลองให้เรายืนขึ้นแล้วเคลื่อนไหวไปมา เราเลยจัดไป ลุกขึ้นยืน แล้วกระโดดๆ หมุนเอวๆ
รอบนี้ คุณหมอบอกว่า โอเคละ ได้ภาพได้ตำแหน่งที่ถูกใจเป๊ะเลย
คือคุณหมอ วัดน้ำที่ใต้ท้ายทอยของลูก คราวนี้วัดได้ 1.5มม.  ซึ่งอยู่ในช่วงปกติ (ไม่เกิน 3.5มม.)
(ครั้งที่เราเสียลูกไปคราวที่แล้ว วัดได้ 10.5มม.)   

ได้ฟังแบบนี้ก็โล่งใจไปอีกนิดนึง คุณหมออัลตราซาวน์นานมากกกกกก คือละเอียดยิบจริงๆ
จนสุดท้าย มาเช็คดูกับผลเลือด (double test) เพื่อหาค่าความเสี่ยงดาวน์ซินโดรม
ผลออกมา คือความเสี่ยงเราน้อยมาก 1 ใน 10,729
(หมอบอกว่าถ้ามากกว่า 300คือโอเค ของเราหมื่นกว่า โล่งใจไปได้อีกหนึ่งเปราะ)

เราสองคนได้ยิน หันมามองตากัน คือรู้เลยว่า เท่านี้แหละที่อยากได้ยิน ดีใจมากกกกๆๆๆๆๆ
ที่ได้รู้ว่า ลูกของเราปกติดีทุกอย่าง คุณหมอบอกว่า การเจริญเติบโตเป็นไปอย่างปกติ ดีมาก
ความยาวของลูก ตอนนี้วัดได้ 6.62ซม. (จากอาทิตย์ก่อน 5.53ซม.)

ความรู้สึกเราสองคนตอนนั้น บอกไม่ถูก มันโล่ง มันสบายใจ มันมีความสุขจริงๆ

หลังจากนั้น คุณหมอก็นัดเรามาอัลตราซาวน์อีกครั้ง ตอนวีค 19-20
คุณหมอบอกว่า คราวหน้า อาจจะได้เห็นเพศลูกด้วยนะ อ๊ายยยย อยากรู้แล้ว 

เดินออกจากโรงพยาบาล รู้แต่ว่า เราสองคน ยิ้มไม่หุบเลย :) 

รูปอัลตราซาวน์ของวันนี้ค่ะ 

จากนั้นแวะทานข้าว แล้วก็ช้อปปิ้งนิดหน่อย ก่อนกลับบ้านกัน 

เย็นนี้ ต้องจัดการเคลียร์ตู้เย็น เพราะเราจะไม่อยู่ อีกหนึ่งอาทิตย์
เห็นมีกล้วย มีไข่ มีนมอยู่ ทำเค้กกล้วยหอมละกัน
ที่รักถึงกับงง วันนี้เกิดฟิตอะไรขึ้นมา ลุกมาทำเค้ก ปกติเห็นเหนื่อยเพลียทุกวัน
ไม่รู้สิ สงสัยจะเป็นเพราะความสุขมั้ง พอได้รู้ว่าลูกแข็งแรงดี มันเป็นแรง เป็นพลังให้เราจริงๆ 

นานละ ไม่ได้ทำเค้ก ผลออกมาใช้ได้ๆ ฝีมือยังไม่ตก ฮ่าๆๆ

ก่อนจบ อัพเดทอาการคุณแม่ซักนิด
สัปดาห์นี้ก็ยังเหมือนเดิมกับวีคก่อนๆ เจ็บน่มน๊ม ฉี่บ่อย
เหม็นกาแฟ เหม็นกลิ่น ขมปาก ชอบทานอะไรเปรี้ยวๆ เย็นๆ ซ่าๆสดชื่นๆ
เหนื่อย เพลีย เหมือนเดิม แต่ถ้าได้พัก นอนซักงีบ ก็โอเค
อย่างอื่นๆ ก็ไม่มีอะไร นอกจากเริ่มจะมีพุง ^^'

..................................................

เดี๋ยวจะไม่อยู่ สองอาทิตย์เต็มๆนะคะ
ขอไปเที่ยวอิตาลี อาทิตย์นึง
แล้วไปเมืองไทยต่อ อีกอาทิตย์นึง อิอิ

see u tomorrow Italy

ปล. ตอบคอมเม้นคุณ Reene
รองเท้ายี่ห้อ AMUST ค่ะ ไม่รู้ว่าหาซื้อได้ที่ไหนเพราะต้อมซื้อทางเน็ท เวบของเดนมาร์กค่ะ
แต่ใส่สบายดีค่ะ ไม่สูงมาก เหมาะกับคุณแม่ๆ (และคุณแม่ท้องอ่อนๆ อย่างต้อมด้วย ^^)